Lucas 15
MXV vs ARA
1 Saa kuu iin kii ra xaa takundiꞌi ndia kaya xuꞌun ña kuaꞌan ndaꞌa gobierno ñuu Roma, xiꞌin na nduꞌu tuꞌun kiꞌvi xaꞌa, ña kuni soꞌo na ña kaꞌan Jesús.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ra xaꞌa ña kuyachin na yoꞌo nuu Jesús ke xaꞌa ndiaa fariseo xiꞌin ndiaa maestro sañaꞌa ndiayu Ndioxi, ndikaꞌan ñaꞌa ndia xaꞌa Jesús kachi ndia saa:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ra saa ndikaꞌan Jesús iin tuꞌun ndichi xiꞌin ndia kachi ra saa:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Tu ndia iin ndo, ra iyoo iin ciento ndikachi sana ndo, na kachi yo. Ra na ndoñuꞌu iin ri iku, ¿ra a ndaköo ñaꞌa ndo ri kumi xiko xaꞌun kumi kan iku nuu ndee ri, ra kuꞌun ndo ndanduku ndo ri nindoñuꞌu kan ndiakua ndaniꞌi ndo ri?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ra te xa na ndaniꞌi ndo ri, ra saa ndakasoko ndo ri ña kusii ni ini ndo xiꞌin ri.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ra te xa na ndaxaa ndo xiꞌin ri veꞌe ndo, ra saa ndakaya ndo na itaꞌan xiꞌin ndo, xiꞌin na ndee yachin xiꞌin ndo. Ra kaꞌan ndo xiꞌin na kachi ndo saa: “Na kusii ini ndo xiꞌin yu saa chi xa ndaniꞌi va yu ndikachi loꞌo sana yu ri ndindoñuꞌu”, kachi ndo xiꞌin na.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ra mii ña ndixa kaꞌan yu xiꞌin ndo, saa chi kusii ni ka va ini Ndioxi, ra saa tu na tatun va ra, xaꞌa na indaa na nandiko ini xaꞌa kuachi kan, nuu na kumi xiko xaꞌun kumi na xa ndee vaꞌa na kuëe xiniñuꞌu ka nandiko ini ―kachi Jesús xiꞌin ndia.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ra saa ndikaꞌan Jesús inka tuꞌun ndichi xiꞌin ndia kachi ra saa:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ra ta xa na ndaniꞌi ña ña, ra saa ndakaya ña na itaꞌan xiꞌin ña, xiꞌin na ndee yachin xiꞌin ña, ra kaꞌan ña xiꞌin na kachi ña saa: “Na kusii ini ndo xiꞌin yu, saa chi xa ndaniꞌi va yu xuꞌun yu ña nindoñuꞌu”, kachi ña xiꞌin na.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ra mii ña ndixa kaꞌan yu xiꞌin ndo, saa chi ^kusii ni va ini Ndioxi ra saa tu na tatun va ra, xaꞌa na indaa na nandiko ini xaꞌa kuachi ―*kachi Jesús xiꞌin ndia.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ra saa ndakani Jesús inka tuku tuꞌun ndichi nuu ndia kachi ra saa:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ra iin kii ndikaꞌan seꞌe ra ra loꞌo xiꞌin ra, kachi ra saa: “Tata, kuni yu ra na taxi va kun ñaꞌa ña niꞌi yu ndaꞌa yu”, kachi ra xiꞌin iva ra. Ra saa ndataꞌvi ndixa va ra tata kan ñaꞌa ña kuu mii ra xiꞌin uvi saa tiaa seꞌe ra.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ra täan kunaꞌa vi ndiniꞌi ra ku loꞌo kan ñàꞌà nuu iva ra, saa ra ndikun ndixiko ndiꞌi va ra ña. Ra saa ndakiꞌin ra kuaꞌan ra inka ñuu xika va xiꞌin xuꞌun ra. Ra ikan sasiki ndiꞌi va ra xuꞌun ra xiꞌin takundiꞌi chiñu kiꞌvi ña xa ra.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ra ta ndiꞌi sasiki ndiꞌi ra xuꞌun ra, ra saa xaꞌa tama ñuu nuu iyoo ra, ra xaꞌa kaꞌun ka vi ini ra.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ra saa kee ra ndixaꞌan ra nduku ra chiñu nuu iin tiaa ra iyoo ñuu kan, ra taxi va tiaa kan chiñu ndaꞌa ra, ña kuꞌun ra kondiaa ra kini nuu ndee ri.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ra saa ^kuu ra xika ra ndiaa ra kini kan, ra kaꞌun ka vi ini ra, ra iin ndiakua iyoo ini ra ña kaxi ra ñaꞌa ña xaxi kini kan, ndi su ndia nii na nditäxi ñaꞌa kuxi ra.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ra saa xaꞌa ^ndakani ini ra, ^kaꞌan ra saa: “¡Kuaꞌa ka vi na xachiñu nuu tata yo, ra vaꞌa ka vi xixi na, ra iin ndiakua ndoo ndoso va ña nuu na, ra yoo yoꞌo tu kaꞌun ka vi ini xika yoꞌo va!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ra vaꞌa ka va na nandiko yo nuu tata yo, ra kaꞌan yo xiꞌin ra kachi yo saa: Tata, na koo kaꞌnu ini kun xaꞌa yu, chi xa yu kuachi nuu Ndioxi, ra saa tu nuu yoꞌo va.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ra köo ka ichi vi yu ña kuu yu seꞌe kun vichin, ra ndia ta kuꞌva iyoo iin ra xachiñu nuu va kun na koo yu, kachi yo xiꞌin tata yo”, ^kaꞌan ra.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ra saa ndakiꞌin ra ichi kuanuꞌu ra veꞌe iva ra.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ra saa ndikaꞌan ra loꞌo kan xiꞌin iva ra kachi ra saa: “Tata, koo kaꞌnu ini xaꞌa yu, saa chi xa yu kuachi nuu Ndioxi, ra saa tu nuu yoꞌo va. Ra köo ka ichi yu ña kuu yu seꞌe vi kun”, kachi ra xiꞌin iva ra.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ra ta kaꞌan ka va ra loꞌo kan xiꞌin iva ra, saa ra ndikun xaꞌndia va iva ra chiñu nuu ndia xachiñu nuu ra, ra kachi ra saa xiꞌin ndia: “Kuaꞌan kiꞌin ndo tikoto ña vaꞌa ni, ra na sandakundixi ndo ña seꞌe yu, ra chikaa tu ndo xeꞌe ndaꞌa va ra, ra na ndachikaa tu ndo ndixan xaꞌa va ra.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ra na kuꞌun ndakiꞌin tu ndo iin sindiki ri vaꞌa ni va, ra kaꞌni ndo ri kuxi yo ña ndatava yo viko vichin.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Saa chi ndaxaa va ra loꞌo seꞌe yu. Ra xa ta iyoo ra ndixiꞌi va ndixiyo ra, ña ndindoñuꞌu ra ndixaꞌan ra, ndi su vichin ra ndatiaku va ra saa chi ndaxaa va ra nuu yo”, kachi iva ra loꞌo kan xiꞌin na xachiñu nuu ra. Ra saa xakin na viko xaꞌa ra loꞌo kan ña ^kusii ni ini na.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ndi su seꞌe tiaa kan ra chee, ra iku va ndikaa ra xachiñu ra. Ra saa nandiko ra vaxi ndixi ra, ra ta kuyachin ra nuu iin veꞌe ra, ra saa xini soꞌo ra ña iyoo ni yaa, ra taxaꞌa ka vi na.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ra saa kana ra iin ra xachiñu nuu iva ra, ra nindakatuꞌun ra ra kachi ra saa: “¿Ni ke kuu ni?”, kachi ra.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Saa ndakuiin ra kan kachi ra saa: “Ñani va kun kuvi ra ndaxaa, ña kan ke xaꞌni tata kun sindiki ri vaꞌa ni, ña ndatava ra viko ña ^kusii ni ini ra, saa chi iyoo vaꞌa va ñani kun ndaxaa ra”, kachi ra xiꞌin ra.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Saa ra ndisaa ni ra, ra nii ndixïin ka ra ña ndiꞌvi ra veꞌe. Ra saa kita iva ra ña xaku ndaꞌvi ra nuu ra ña ndiꞌvi ra.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin iva ra kachi ra saa: “Tata, xa kundaa va ini kun chi xa kuaꞌa ni va kuiya xachiñu yu xiꞌin kun, ra kandixa ndiꞌi va yu ña kaꞌan kun xiꞌin yu, ndi su ndia nii ichi täan taxi kun iin tixuꞌu loꞌo ndaꞌa yu ña ndatava yu viko kuxi yu xiꞌin na itaꞌan xiꞌin yu.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ra vichin ndita seꞌe kun, ra ndixaꞌan sasiki xuꞌun kun xiꞌin na siꞌi kókó, ra ndia sindiki ri iin vaꞌa va xaꞌni kun kuxi ra”, kachi ra xiꞌin iva ra.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ra saa ndakuiin iva ra kachi ra saa: “Iin ndisaa kii va íin yoꞌo xiꞌin yu. Ra takundiꞌi ñaꞌa ña ku mii yu, ra kuenda yoꞌo kuu ndiꞌi va ña.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ndi su xiniñuꞌu va ndatava yo viko, ña na kusii ini yo, saa chi xa ta iyoo ra ndixiꞌi va ndixiyo ñani kun, ña ndindoñuꞌu ra ndixaꞌan ra, ndi su vichin ra ndaxaa va ra, ra ta iyoo ra ndatiaku va iyoo ra”, kachi iva ra xiꞌin ra, kachi tuꞌun ndichi yoꞌo ―kachi Jesús xiꞌin ndia.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?