Lucas 15

MXV vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Saa kuu iin kii ra xaa takundiꞌi ndia kaya xuꞌun ña kuaꞌan ndaꞌa gobierno ñuu Roma, xiꞌin na nduꞌu tuꞌun kiꞌvi xaꞌa, ña kuni soꞌo na ña kaꞌan Jesús.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ra xaꞌa ña kuyachin na yoꞌo nuu Jesús ke xaꞌa ndiaa fariseo xiꞌin ndiaa maestro sañaꞌa ndiayu Ndioxi, ndikaꞌan ñaꞌa ndia xaꞌa Jesús kachi ndia saa:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ra saa ndikaꞌan Jesús iin tuꞌun ndichi xiꞌin ndia kachi ra saa:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Tu ndia iin ndo, ra iyoo iin ciento ndikachi sana ndo, na kachi yo. Ra na ndoñuꞌu iin ri iku, ¿ra a ndaköo ñaꞌa ndo ri kumi xiko xaꞌun kumi kan iku nuu ndee ri, ra kuꞌun ndo ndanduku ndo ri nindoñuꞌu kan ndiakua ndaniꞌi ndo ri?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ra te xa na ndaniꞌi ndo ri, ra saa ndakasoko ndo ri ña kusii ni ini ndo xiꞌin ri.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ra te xa na ndaxaa ndo xiꞌin ri veꞌe ndo, ra saa ndakaya ndo na itaꞌan xiꞌin ndo, xiꞌin na ndee yachin xiꞌin ndo. Ra kaꞌan ndo xiꞌin na kachi ndo saa: “Na kusii ini ndo xiꞌin yu saa chi xa ndaniꞌi va yu ndikachi loꞌo sana yu ri ndindoñuꞌu”, kachi ndo xiꞌin na.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ra mii ña ndixa kaꞌan yu xiꞌin ndo, saa chi kusii ni ka va ini Ndioxi, ra saa tu na tatun va ra, xaꞌa na indaa na nandiko ini xaꞌa kuachi kan, nuu na kumi xiko xaꞌun kumi na xa ndee vaꞌa na kuëe xiniñuꞌu ka nandiko ini ―kachi Jesús xiꞌin ndia.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ra saa ndikaꞌan Jesús inka tuꞌun ndichi xiꞌin ndia kachi ra saa:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ra ta xa na ndaniꞌi ña ña, ra saa ndakaya ña na itaꞌan xiꞌin ña, xiꞌin na ndee yachin xiꞌin ña, ra kaꞌan ña xiꞌin na kachi ña saa: “Na kusii ini ndo xiꞌin yu, saa chi xa ndaniꞌi va yu xuꞌun yu ña nindoñuꞌu”, kachi ña xiꞌin na.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ra mii ña ndixa kaꞌan yu xiꞌin ndo, saa chi ^kusii ni va ini Ndioxi ra saa tu na tatun va ra, xaꞌa na indaa na nandiko ini xaꞌa kuachi ―*kachi Jesús xiꞌin ndia.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ra saa ndakani Jesús inka tuku tuꞌun ndichi nuu ndia kachi ra saa:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ra iin kii ndikaꞌan seꞌe ra ra loꞌo xiꞌin ra, kachi ra saa: “Tata, kuni yu ra na taxi va kun ñaꞌa ña niꞌi yu ndaꞌa yu”, kachi ra xiꞌin iva ra. Ra saa ndataꞌvi ndixa va ra tata kan ñaꞌa ña kuu mii ra xiꞌin uvi saa tiaa seꞌe ra.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ra täan kunaꞌa vi ndiniꞌi ra ku loꞌo kan ñàꞌà nuu iva ra, saa ra ndikun ndixiko ndiꞌi va ra ña. Ra saa ndakiꞌin ra kuaꞌan ra inka ñuu xika va xiꞌin xuꞌun ra. Ra ikan sasiki ndiꞌi va ra xuꞌun ra xiꞌin takundiꞌi chiñu kiꞌvi ña xa ra.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ra ta ndiꞌi sasiki ndiꞌi ra xuꞌun ra, ra saa xaꞌa tama ñuu nuu iyoo ra, ra xaꞌa kaꞌun ka vi ini ra.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ra saa kee ra ndixaꞌan ra nduku ra chiñu nuu iin tiaa ra iyoo ñuu kan, ra taxi va tiaa kan chiñu ndaꞌa ra, ña kuꞌun ra kondiaa ra kini nuu ndee ri.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ra saa ^kuu ra xika ra ndiaa ra kini kan, ra kaꞌun ka vi ini ra, ra iin ndiakua iyoo ini ra ña kaxi ra ñaꞌa ña xaxi kini kan, ndi su ndia nii na nditäxi ñaꞌa kuxi ra.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Ra saa xaꞌa ^ndakani ini ra, ^kaꞌan ra saa: “¡Kuaꞌa ka vi na xachiñu nuu tata yo, ra vaꞌa ka vi xixi na, ra iin ndiakua ndoo ndoso va ña nuu na, ra yoo yoꞌo tu kaꞌun ka vi ini xika yoꞌo va!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ra vaꞌa ka va na nandiko yo nuu tata yo, ra kaꞌan yo xiꞌin ra kachi yo saa: Tata, na koo kaꞌnu ini kun xaꞌa yu, chi xa yu kuachi nuu Ndioxi, ra saa tu nuu yoꞌo va.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ra köo ka ichi vi yu ña kuu yu seꞌe kun vichin, ra ndia ta kuꞌva iyoo iin ra xachiñu nuu va kun na koo yu, kachi yo xiꞌin tata yo”, ^kaꞌan ra.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ra saa ndakiꞌin ra ichi kuanuꞌu ra veꞌe iva ra.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ra saa ndikaꞌan ra loꞌo kan xiꞌin iva ra kachi ra saa: “Tata, koo kaꞌnu ini xaꞌa yu, saa chi xa yu kuachi nuu Ndioxi, ra saa tu nuu yoꞌo va. Ra köo ka ichi yu ña kuu yu seꞌe vi kun”, kachi ra xiꞌin iva ra.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ra ta kaꞌan ka va ra loꞌo kan xiꞌin iva ra, saa ra ndikun xaꞌndia va iva ra chiñu nuu ndia xachiñu nuu ra, ra kachi ra saa xiꞌin ndia: “Kuaꞌan kiꞌin ndo tikoto ña vaꞌa ni, ra na sandakundixi ndo ña seꞌe yu, ra chikaa tu ndo xeꞌe ndaꞌa va ra, ra na ndachikaa tu ndo ndixan xaꞌa va ra.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ra na kuꞌun ndakiꞌin tu ndo iin sindiki ri vaꞌa ni va, ra kaꞌni ndo ri kuxi yo ña ndatava yo viko vichin.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Saa chi ndaxaa va ra loꞌo seꞌe yu. Ra xa ta iyoo ra ndixiꞌi va ndixiyo ra, ña ndindoñuꞌu ra ndixaꞌan ra, ndi su vichin ra ndatiaku va ra saa chi ndaxaa va ra nuu yo”, kachi iva ra loꞌo kan xiꞌin na xachiñu nuu ra. Ra saa xakin na viko xaꞌa ra loꞌo kan ña ^kusii ni ini na.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ndi su seꞌe tiaa kan ra chee, ra iku va ndikaa ra xachiñu ra. Ra saa nandiko ra vaxi ndixi ra, ra ta kuyachin ra nuu iin veꞌe ra, ra saa xini soꞌo ra ña iyoo ni yaa, ra taxaꞌa ka vi na.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ra saa kana ra iin ra xachiñu nuu iva ra, ra nindakatuꞌun ra ra kachi ra saa: “¿Ni ke kuu ni?”, kachi ra.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Saa ndakuiin ra kan kachi ra saa: “Ñani va kun kuvi ra ndaxaa, ña kan ke xaꞌni tata kun sindiki ri vaꞌa ni, ña ndatava ra viko ña ^kusii ni ini ra, saa chi iyoo vaꞌa va ñani kun ndaxaa ra”, kachi ra xiꞌin ra.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Saa ra ndisaa ni ra, ra nii ndixïin ka ra ña ndiꞌvi ra veꞌe. Ra saa kita iva ra ña xaku ndaꞌvi ra nuu ra ña ndiꞌvi ra.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin iva ra kachi ra saa: “Tata, xa kundaa va ini kun chi xa kuaꞌa ni va kuiya xachiñu yu xiꞌin kun, ra kandixa ndiꞌi va yu ña kaꞌan kun xiꞌin yu, ndi su ndia nii ichi täan taxi kun iin tixuꞌu loꞌo ndaꞌa yu ña ndatava yu viko kuxi yu xiꞌin na itaꞌan xiꞌin yu.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ra vichin ndita seꞌe kun, ra ndixaꞌan sasiki xuꞌun kun xiꞌin na siꞌi kókó, ra ndia sindiki ri iin vaꞌa va xaꞌni kun kuxi ra”, kachi ra xiꞌin iva ra.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ra saa ndakuiin iva ra kachi ra saa: “Iin ndisaa kii va íin yoꞌo xiꞌin yu. Ra takundiꞌi ñaꞌa ña ku mii yu, ra kuenda yoꞌo kuu ndiꞌi va ña.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ndi su xiniñuꞌu va ndatava yo viko, ña na kusii ini yo, saa chi xa ta iyoo ra ndixiꞌi va ndixiyo ñani kun, ña ndindoñuꞌu ra ndixaꞌan ra, ndi su vichin ra ndaxaa va ra, ra ta iyoo ra ndatiaku va iyoo ra”, kachi iva ra xiꞌin ra, kachi tuꞌun ndichi yoꞌo ―kachi Jesús xiꞌin ndia.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra