Atos 22

MXV vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ―Na taꞌan yo, na ñuu Israel, xiꞌin ndoꞌo ndia tata xikuaꞌa, na kuni soꞌo ndo ña ndakani yu xaꞌa chiñu ña xa yu nuu ndo vichin ―kachi ra.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ra ta xini soꞌo na ñuu kan ña kaꞌan ra Pablo tuꞌun hebreo xiꞌin na, saa ra iin kutaxin yaa va yuꞌu na. Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin na, kachi ra saa:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Yuꞌu, ra judío va kuvi yu. Ra ñuu Tarso ña ndikun ndiaa chi Cilicia va kaku yu, ndi su ñuu Jerusalén yoꞌo va xaꞌnu yu. Ra ta sakuaꞌa yu takundiꞌi ndiayu Ndioxi ña taxi ra ndaꞌa na xii xikua yo xinaꞌa, ra ra maestro Gamaliel va kuvi ra sañaꞌa yuꞌu. Ra ndinuni ni va xindikun yu ndiayu Ndioxi, ta kuꞌva xa ndoꞌo vichin.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ña kan ke ndixika yu taxi yu na ndikun Jesús ña kaꞌni yu na, ra tiin yu tiaa, ra tiin tu yu na siꞌi va ña taan yu na veꞌe kàà.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ra ^xini tu ra kuchee nuu ndia sutu va, ra saa tu na xikuaꞌa va xaꞌa ña xa yu, ra suvi mii ndia kuvi tu ndia taxi tutu ndaꞌa yu kuaꞌan xiꞌin yu taxi yu ndaꞌa ndia taꞌan yo ndia kunaꞌnu ndee ñuu Damasco, ña vaꞌa chindiee taꞌan ndia xiꞌin yu, ña tiin yu na ndikun Jesús, ra kixi na xiꞌin yu ñuu Jerusalén yoꞌo ña ndoꞌo na.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Ra nani saa kuu yu kuyachin yu kuaꞌan yu nuu ñuu Damasco, ra xa kuꞌva sava kii va kuvi ña, ra iin tuꞌva kee va iin ñuꞌu ña yeꞌe ni chi ndivi, ra iin xinunduu ña yuꞌu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Saa ra ndakava yu ñuꞌu kuaꞌan va yu. Ra saa xini soꞌo yu ndikaꞌan iin tachi xiꞌin yu kachi ña saa: “Saulo, Saulo, ¿nichuun kanitaꞌan kun xiꞌin yu?”, kachi ña.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ra saa nindakatuꞌun yu, kachi yu saa: “¿Yoo kuvi yoꞌo, Tata?”, kachi yu. Saa ndakuiin tachi kan yuꞌu yu kachi ña saa: “Yuꞌu, kuvi Jesús ra ñuu Nazaret, ra xika kun kanitaꞌan kun xiꞌin”, kachi ña xiꞌin yu.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ra xini tu ndia kuaꞌan xiꞌin va yu ñuꞌu kan ra ndiyuꞌvi ni ndia, ndi su ndikundäa vi ini ndia tuꞌun ña ndikaꞌan Jesús xiꞌin yu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ra saa nindakatuꞌun yu ra kachi yu saa: “Tata, ¿ndia ña ke xiniñuꞌu sa yu?”, kachi yu. Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin yu kachi ra saa: “Ndakundichi, ra kuaꞌan ñuu Damasco. Ra ikan ke kaꞌan na xiꞌin kun ndia ña ke xiniñuꞌu sa kun”, kachi ra xiꞌin yu.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ndi su ndiküvi ka kotoꞌni yu chi xa kukuaa va yu xa ñuꞌu kan, ra ndia ndaꞌa va yu ke tiin ndia kuaꞌan xiꞌin yu, ña ndixaꞌan ndiaka ndia yuꞌu ñuu Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ra ñuu kan kanduꞌu iin tiaa ra nani Ananías, ra ndinuni ni kandixa ra ndiayu Ndioxi ña ndakoo ra Moisés. Ra xa toꞌo ni na judío taꞌan yo na ndee ñuu Damasco kan ra.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ra ra Ananías kan kuvi ra ndixaꞌan ixtoꞌni yuꞌu, ra ndikaꞌan ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Ñani Saulo, na ndakotoꞌni tuku kun”, kachi ra xiꞌin yu. Saa ra ndikun ndakotoꞌni ndixa va yu, ra xini yu ra.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin yu kachi ra saa: “Ndioxi ra xindikun na xii xikua yo xinaꞌa kuvi ra ndikaxin yoꞌo ña sa kun ña kuni ra, ña kuni tu kun Jesús, ra vaꞌa, ra kuni soꞌo kun tuꞌun ra.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Saa chi yoꞌo kuvi ra ndakuiin xaꞌa ra, ra ndakani kun nuu takundiꞌi yuvi xaꞌa ña xini kun xiꞌin ña xini soꞌo kun.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ña kan ke ndikun na ndakundichi kun vichin, ra kuchi kun, ra na kondiaa ini kun kivi Jesús ña vaꞌa na ndakatia ra kuachi kun”, kachi ra xiꞌin yu.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Ra ta nandiko yu ndaxaa yu ñuu Jerusalén yoꞌo, ra saa ndixaꞌan yu veꞌe ñuꞌu ndikaꞌan yu xiꞌin Ndioxi. Ra ikan satuvi ra nuu yu.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ra xini yu ndichi Jesús ra ndikaꞌan ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Kama ni koo kun, ra ndikun kanata va kun kuꞌun kun, saa chi na ñuu Jerusalén yoꞌo, ra kandïxa vi na ña ndakani kun nuu na xaꞌa yu”, kachi ra xiꞌin yu.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ra saa ndikaꞌan yu xiꞌin ra, kachi yu saa: “Tata, xini takundiꞌi va yuvi ña ndixika yu ta veꞌe ñuꞌu ta veꞌe ñuꞌu, ña tiin yu takundiꞌi na kandixa yoꞌo, ra taan yu na veꞌe kàà, ra kani yu na.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ra ta ndixiꞌi ra Esteban, ra ndakuiin xaꞌa tuꞌun kun, ra xindichi va yu xiꞌin ndia xaꞌni kan, saa chi ndixiyo va yuꞌu yu xiꞌin ndia ña xaꞌni ndia ra, ra suvi tu yu xindiaa tikoto ndia xaꞌni kan va”, kachi yu xiꞌin ra.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ra saa ndikaꞌan tuku ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Savii, saa chi kani ni tiꞌvi yu yoꞌo kuꞌun kun ña ndakani kun xaꞌa yu, saa chi ndia nuu na küu judío ke kuꞌun kun”, kachi ra xiꞌin yu, ―kachi ra Pablo xiꞌin na.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ra xini va soꞌo na judío kan ña ndakani ra Pablo, ndi su te xini soꞌo na ña ndikaꞌan ra xaꞌa na küu judío, saa ra xaꞌa na iin siso siso ndaꞌyu na kachi na saa:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ra iin ndakundiee va na ndaꞌyu na, ra iin kisi na tikoto na, ra iin tiin na yaka koꞌni na chi ndivi,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ra saa xaꞌndia ra soldado kuchee kan chiñu nuu ndia soldado ra, ña na sandiꞌvi ndia ra Pablo chi ini veꞌe nuu ndee mii ndia, ra ndikaꞌan ra xiꞌin ndia ña na kani ndia ra, ra sanaꞌma ndia ra, ra saa ke vaꞌa kundaa ini ra soldado kuchee kan, ni xaꞌa ke kañaꞌa ni na xiꞌin ra.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ra ta xa chikaa ndia ra Pablo ini veꞌe kan ra chikuꞌni ndia ra, ña kani ndia ra, ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin ra soldado ra ndikun sata ra soldado kuchee kan kachi ra saa:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ra te xini soꞌo ra soldado kan ña ndikaꞌan ra Pablo, ra saa kita ra ndixaꞌan ra ndikaꞌan ra xiꞌin ra soldado ra kuchee kan, kachi ra saa:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ra saa kuyachin ra soldado kuchee kan, ra nindakatuꞌun ra ra Pablo kachi ra saa:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ra saa ndikaꞌan ra soldado kuchee kan xiꞌin ra, kachi ra saa:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Saa ra kuxika va ndia soldado ndia kuni kani ra Pablo, kuaꞌan ndia, ra ndiyuꞌvi ni tu mii ra soldado ra kuchee kan va te kundaa ini ra ña ndikun ndiaa ra Pablo ñuu Roma, saa chi xa xaꞌndia va ra chiñu ña chikuꞌni ndia soldado kan ra Pablo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ra inka kii ndituvi saa xaꞌndia ra soldado kuchee kan chiñu ña na ndakaya takundiꞌi ndia xikuaꞌa nuu na judío, xiꞌin ndia sutu kunaꞌnu, saa chi kuni ra kundaa ini ra nuu ndia, ndia ña kuvi kuachi ra Pablo. Ra ta xa ndakutaꞌan takundiꞌi ndia chiñu kan, ra saa ndaxi ra yoꞌo kàà ña chikuꞌni ra ra, ra ndiaka ra ra ndixaa ra xiꞌin ra nuu ndia.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra