Atos 22
MXV vs NTLH
1 ―Na taꞌan yo, na ñuu Israel, xiꞌin ndoꞌo ndia tata xikuaꞌa, na kuni soꞌo ndo ña ndakani yu xaꞌa chiñu ña xa yu nuu ndo vichin ―kachi ra.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ra ta xini soꞌo na ñuu kan ña kaꞌan ra Pablo tuꞌun hebreo xiꞌin na, saa ra iin kutaxin yaa va yuꞌu na. Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin na, kachi ra saa:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Yuꞌu, ra judío va kuvi yu. Ra ñuu Tarso ña ndikun ndiaa chi Cilicia va kaku yu, ndi su ñuu Jerusalén yoꞌo va xaꞌnu yu. Ra ta sakuaꞌa yu takundiꞌi ndiayu Ndioxi ña taxi ra ndaꞌa na xii xikua yo xinaꞌa, ra ra maestro Gamaliel va kuvi ra sañaꞌa yuꞌu. Ra ndinuni ni va xindikun yu ndiayu Ndioxi, ta kuꞌva xa ndoꞌo vichin.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ña kan ke ndixika yu taxi yu na ndikun Jesús ña kaꞌni yu na, ra tiin yu tiaa, ra tiin tu yu na siꞌi va ña taan yu na veꞌe kàà.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ra ^xini tu ra kuchee nuu ndia sutu va, ra saa tu na xikuaꞌa va xaꞌa ña xa yu, ra suvi mii ndia kuvi tu ndia taxi tutu ndaꞌa yu kuaꞌan xiꞌin yu taxi yu ndaꞌa ndia taꞌan yo ndia kunaꞌnu ndee ñuu Damasco, ña vaꞌa chindiee taꞌan ndia xiꞌin yu, ña tiin yu na ndikun Jesús, ra kixi na xiꞌin yu ñuu Jerusalén yoꞌo ña ndoꞌo na.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Ra nani saa kuu yu kuyachin yu kuaꞌan yu nuu ñuu Damasco, ra xa kuꞌva sava kii va kuvi ña, ra iin tuꞌva kee va iin ñuꞌu ña yeꞌe ni chi ndivi, ra iin xinunduu ña yuꞌu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Saa ra ndakava yu ñuꞌu kuaꞌan va yu. Ra saa xini soꞌo yu ndikaꞌan iin tachi xiꞌin yu kachi ña saa: “Saulo, Saulo, ¿nichuun kanitaꞌan kun xiꞌin yu?”, kachi ña.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ra saa nindakatuꞌun yu, kachi yu saa: “¿Yoo kuvi yoꞌo, Tata?”, kachi yu. Saa ndakuiin tachi kan yuꞌu yu kachi ña saa: “Yuꞌu, kuvi Jesús ra ñuu Nazaret, ra xika kun kanitaꞌan kun xiꞌin”, kachi ña xiꞌin yu.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ra xini tu ndia kuaꞌan xiꞌin va yu ñuꞌu kan ra ndiyuꞌvi ni ndia, ndi su ndikundäa vi ini ndia tuꞌun ña ndikaꞌan Jesús xiꞌin yu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ra saa nindakatuꞌun yu ra kachi yu saa: “Tata, ¿ndia ña ke xiniñuꞌu sa yu?”, kachi yu. Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin yu kachi ra saa: “Ndakundichi, ra kuaꞌan ñuu Damasco. Ra ikan ke kaꞌan na xiꞌin kun ndia ña ke xiniñuꞌu sa kun”, kachi ra xiꞌin yu.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ndi su ndiküvi ka kotoꞌni yu chi xa kukuaa va yu xa ñuꞌu kan, ra ndia ndaꞌa va yu ke tiin ndia kuaꞌan xiꞌin yu, ña ndixaꞌan ndiaka ndia yuꞌu ñuu Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ra ñuu kan kanduꞌu iin tiaa ra nani Ananías, ra ndinuni ni kandixa ra ndiayu Ndioxi ña ndakoo ra Moisés. Ra xa toꞌo ni na judío taꞌan yo na ndee ñuu Damasco kan ra.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ra ra Ananías kan kuvi ra ndixaꞌan ixtoꞌni yuꞌu, ra ndikaꞌan ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Ñani Saulo, na ndakotoꞌni tuku kun”, kachi ra xiꞌin yu. Saa ra ndikun ndakotoꞌni ndixa va yu, ra xini yu ra.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin yu kachi ra saa: “Ndioxi ra xindikun na xii xikua yo xinaꞌa kuvi ra ndikaxin yoꞌo ña sa kun ña kuni ra, ña kuni tu kun Jesús, ra vaꞌa, ra kuni soꞌo kun tuꞌun ra.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Saa chi yoꞌo kuvi ra ndakuiin xaꞌa ra, ra ndakani kun nuu takundiꞌi yuvi xaꞌa ña xini kun xiꞌin ña xini soꞌo kun.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ña kan ke ndikun na ndakundichi kun vichin, ra kuchi kun, ra na kondiaa ini kun kivi Jesús ña vaꞌa na ndakatia ra kuachi kun”, kachi ra xiꞌin yu.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Ra ta nandiko yu ndaxaa yu ñuu Jerusalén yoꞌo, ra saa ndixaꞌan yu veꞌe ñuꞌu ndikaꞌan yu xiꞌin Ndioxi. Ra ikan satuvi ra nuu yu.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ra xini yu ndichi Jesús ra ndikaꞌan ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Kama ni koo kun, ra ndikun kanata va kun kuꞌun kun, saa chi na ñuu Jerusalén yoꞌo, ra kandïxa vi na ña ndakani kun nuu na xaꞌa yu”, kachi ra xiꞌin yu.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ra saa ndikaꞌan yu xiꞌin ra, kachi yu saa: “Tata, xini takundiꞌi va yuvi ña ndixika yu ta veꞌe ñuꞌu ta veꞌe ñuꞌu, ña tiin yu takundiꞌi na kandixa yoꞌo, ra taan yu na veꞌe kàà, ra kani yu na.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ra ta ndixiꞌi ra Esteban, ra ndakuiin xaꞌa tuꞌun kun, ra xindichi va yu xiꞌin ndia xaꞌni kan, saa chi ndixiyo va yuꞌu yu xiꞌin ndia ña xaꞌni ndia ra, ra suvi tu yu xindiaa tikoto ndia xaꞌni kan va”, kachi yu xiꞌin ra.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ra saa ndikaꞌan tuku ra xiꞌin yu, kachi ra saa: “Savii, saa chi kani ni tiꞌvi yu yoꞌo kuꞌun kun ña ndakani kun xaꞌa yu, saa chi ndia nuu na küu judío ke kuꞌun kun”, kachi ra xiꞌin yu, ―kachi ra Pablo xiꞌin na.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ra xini va soꞌo na judío kan ña ndakani ra Pablo, ndi su te xini soꞌo na ña ndikaꞌan ra xaꞌa na küu judío, saa ra xaꞌa na iin siso siso ndaꞌyu na kachi na saa:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ra iin ndakundiee va na ndaꞌyu na, ra iin kisi na tikoto na, ra iin tiin na yaka koꞌni na chi ndivi,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ra saa xaꞌndia ra soldado kuchee kan chiñu nuu ndia soldado ra, ña na sandiꞌvi ndia ra Pablo chi ini veꞌe nuu ndee mii ndia, ra ndikaꞌan ra xiꞌin ndia ña na kani ndia ra, ra sanaꞌma ndia ra, ra saa ke vaꞌa kundaa ini ra soldado kuchee kan, ni xaꞌa ke kañaꞌa ni na xiꞌin ra.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ra ta xa chikaa ndia ra Pablo ini veꞌe kan ra chikuꞌni ndia ra, ña kani ndia ra, ra saa ndikaꞌan ra xiꞌin ra soldado ra ndikun sata ra soldado kuchee kan kachi ra saa:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ra te xini soꞌo ra soldado kan ña ndikaꞌan ra Pablo, ra saa kita ra ndixaꞌan ra ndikaꞌan ra xiꞌin ra soldado ra kuchee kan, kachi ra saa:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ra saa kuyachin ra soldado kuchee kan, ra nindakatuꞌun ra ra Pablo kachi ra saa:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ra saa ndikaꞌan ra soldado kuchee kan xiꞌin ra, kachi ra saa:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Saa ra kuxika va ndia soldado ndia kuni kani ra Pablo, kuaꞌan ndia, ra ndiyuꞌvi ni tu mii ra soldado ra kuchee kan va te kundaa ini ra ña ndikun ndiaa ra Pablo ñuu Roma, saa chi xa xaꞌndia va ra chiñu ña chikuꞌni ndia soldado kan ra Pablo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ra inka kii ndituvi saa xaꞌndia ra soldado kuchee kan chiñu ña na ndakaya takundiꞌi ndia xikuaꞌa nuu na judío, xiꞌin ndia sutu kunaꞌnu, saa chi kuni ra kundaa ini ra nuu ndia, ndia ña kuvi kuachi ra Pablo. Ra ta xa ndakutaꞌan takundiꞌi ndia chiñu kan, ra saa ndaxi ra yoꞌo kàà ña chikuꞌni ra ra, ra ndiaka ra ra ndixaa ra xiꞌin ra nuu ndia.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?