Rute 2

MPP vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naomi ngaweine Elimelec, yele alingkacni ngic dongeineholec monic gawec, wacine Boas.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Aime Moabi ngigac Ruti yei Naomi edolu yanguc miwec, “Na Israel aling ngengele aibaba balaibelu bolewa nalic hikedacka, me? Iwa hikebe ngic monicti nalic midaicte nosing inguc wecaigaing, yogowacni noine monic-monic wa-fame ba-habu aidacte.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Inguc mime ye bole monic iwa lekwesilu webac aiibong lobenginang domame noine gocne wa-fawec, yogo ba-habu aiwec. Lobeina ngageme bole yogo Boasle bole aiwec. Boas ye ine Elimelecte alingkacni.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Dameng yogowahac Boas ye Betelehem taonkacni wawec. Walu webac aiibong nganicyebalu yanguc edocebawec, “Wapongti ngengeholec gadaic.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Aime Boas ye webac aiibong yengele damong, yela lelu uwacnowec, “Ngigac-adu yogo male?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Inguc mime yanguc bafaliyecnowec, “Ngigac-adu ye Naomiholec Moabi aling himongkacni weleiboc.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Ailu ye yakucmac wele yanguc migac, ‘na nalic webac aigaing yengele lobewa galu noine gocne dodockacni wa-fame ba-habu aidaba, me?’ Inguc milu ubiyacte benang wele ba-habu aigac. Ailu mi ngiye-ngagegac. Yakucmac falewa kpisicnemac ngiye-ngagegac.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Inguc mime Boasdi Ruti edowec, “Adune, na edocgube ngagec! Ga noine ba-habu ainogale milu bole monicka mi hikedamec. Bole yagowa sugu nale bole-adufocne yengeholec gadamec. Bole yago mi hegiledamec.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Ailu webac aidaingte yenge wenuwa gabong, yogo nganilu adufocne yenge balaibecebadamec. Nga ngic yenge mi basowalecgudabiyentele aka-yowa mibac. Ailu misale aigeleme nalic galu misa kufockacni balu nodamec. Yogo nale bole-madec yengi bawelebiyeng domagac.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Boasdi Ruti inguc micnome Ruti ye keta badulu haicine himongka heluluckelu miwec, “Na wenuc haicfulu ngigacti gale dongowa fikebe emegona locnugic?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Inguc mime Boasdi miwec, “Ga ngawegone biyac homame gacgu yengaugoneholec yawa weleiboc. Aime yengaugone madickeng yogo siduc sasawa nala biyac kwesiwec. Ailu nenggac-mamacfocgone nga mac-himonggone yogo hegilelu ngic mi ngagecnubagic, nongela kwilic wele gagic.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Yogolec ameine Wapongti badugeledaic. Ailu ga Wapong yele habalac bageina sangkelu gagic. Yogolec Anutu, Israelle Wapong yeicne sugulacni ameine sasawa gala weledaic.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Inguc mime Rutidi miwec, “Sugucnene Boas, ga kwele-madic ainelelu baficnu-gadamec. Ailu bamadicnulu yowa efecnemac kwelec kwekwegone edocnugic, yogo na sifu gale bole-adufoc yenge ingucne mi aidacte.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Gacgu nosing-dameng aime Boasdi Ruti edolu miwec, “Ga yawa wele bret gocne balu waing-hulung kpomuluckelu noc.”
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Ngiyeme Ruti ye monickolec noine ba-habu ainale fangkewec. Fangkelu leemowa Boasdi bole-madecfocine edocebalu yanguc miwec, “Ye nalic hegilebong galu noine dodockacni hewacnginang monic-monic fagac, yogo banoga aime aka mi hedickedaing.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Ailu ngenge dodockacni benang yedi badaictele, noine monic-monic nebecine fulucke wickebong fame ye nganilu badaic. Bame ngic monicti ilec ailu ngage-sowac mi aidaic.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Boasdi inguc mime Ruti ye bolewa noine ba-habu gaemowa mac debolewec. Deboleme ba-habu aiwec yogo balu weme wame bawec, bali hucine yogolec umacine 12 kilo, ingucne aiwec.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Aime weme wame umacine balu delu taonka fewec. Feme nosing bocyac ba-habu aiwec, yogo yengauine edalime nganiwec. Nga nosing loboicne nolu gebeckeme balewec, yogolec toseine ingucyac witina lacnowec.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Lacnome yengauinedi uwacnowec, “Ga yakucmac wenuwa galu noine ba-habu bole bagic? Ngic emeina locguyec, ye Waponte mosocti yela fadaic.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Aime Naomidi yengauine edowec, “Wapong ye gagaing nga homaicne yengela pasi madicne banale tatakic mi aicaigac. Wapong yeicne mosoc sugudi ngic yela fadaic. Ailu ye nongele alingkacni ngic gocne ame-babafocnonggeng gaibong. Yengelacni monic ye hocne aigac.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Inguc mime Moabi ngigac Rutidi miwec, “Ye na ingucyac yanguc edocnugac, ‘Ga nale bole-babafocne yengeholec gadamec gacgu noba nosing ba-habu dameng iwa motodaicte.’”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Aime Naomidi yengauine Ruti yanguc edowec, “Yengaune ga yele bole-adufocineholec madicne benang gaengka wiyac monicti nalic mi basowalecgudaictele gadamec. Entacka bole monicka hikedamecte iwaine umac badamecte.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Aime Ruti ye Boasle bole-adufocine yengeholec noine ba-habu gacgume bali nga wit ba-habu dameng motowec. Dameng iwa Ruti ye yengauinele macka ngiye-fac gawec.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra