Romanos 9
MCP vs NVI
1 Nə́mə́ nda mə́ jɨ́ múúd mə́ *Krîst nə́, bʉ́bə́lɛ́ wə́ mə́ zə́ lás ɛ́ga, mə abwííŋgɛ́ ijɔ̧́ɔ̧́; lâm wâm Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ kyey nə ndɨ́ yí í ŋgə magʉlə ntɔ́.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Mə ŋgə cɨ fwámɛ́ cɨ nə́ lâm cúgɛ́ bwɛlɛ bə mə nə́ shɛɛ, mə jɨ nə məma mə́cɛy mə lâm mə́ ŋgə́ kə njɨ shwóg nə shwóg.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Mə jɨ nə́mə́ nə ŋkul jee magʉlə nə́ məmɛ́fwó bə́g nə məzhúŋgʉ́lú, nə́ mə wə́ yídag béégya nə Krîst shú bwááŋg wâ kúl búúd mə́ á zə byɛ̂l byélé á shí ga yí.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Bwə́, bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, Zɛmbî nyə á ŋwa bwo tâŋ bwân bɛ́, a yə bwo məŋkənʉwa mɛ́, a sá isɔ̧ nə bwo, a yə bwo məcɛ̧ɛ̧ mɛ́, a yə bwo zhɨɨ́ nə́ bwə́ dʉ́g yə nyə gúmə́, a kaag bwo məŋkaagə́ mɛ́.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Bwə́ wə́ bɨ́ nə ímpáámbə́ í á fwɔ̧ ibɛɛnd, mpwoŋ buud nyáŋʉ́d wə́ Krîst nyə á zə byɛ̂l byélé á shí ga yɛ́, nyə, Zɛmbî mə ntɔ̧́ sâ jɛ̂sh yɛ́, á jəla nə gúmə́ kandʉgə á kandʉgə! Amɛn.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Ntɔ́ cugɛ́ nə́ ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî í á mə́ yə íyɨ́y-yɨ̂y, mbɔ̂. Í yidá bə nə́, mpwoŋ buud Izʉrəyɛ̂l nyɛ̂sh dɨ́ nyísə́ fwámɛ́ Izʉrəyɛ̂l;
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 nyɛ̂sh tɛɛm nə́mə́ bə mpwoŋ buud mə́ *Abʉraham, nyɛ̂sh dɨ́ nyɨ́ fwámɛ́ bwân bɛ́. Nəcé Zɛmbî nyə á cɨ nə Abʉraham nə́: «Wə́ *Izaag wə́ mpwoŋ buud mə́ á kaag wo í bá zhu yɛ́.»
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ntɔ́ mə́ kə́ nə́, bwân múúd mə byá nə yéésh jé á muud wá, bwó dɨ́ bʉ́sə́ bwân ɔ́ Zɛmbî; bɔɔŋg á byá nə ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî wá, bwó wə́ bʉ́sə́ nyə fwámɛ́ bwân.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Nəcé Zɛmbî nyə á kaag nə́: «Mə bá nyiŋgə zə nə́mə́ mbií fwálá gaád, *Sara mú bá bə nə mwámudûm.»
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Í cúgɛ́ nə́mə́ njɨ bímbí mə́ ŋgə́ cɨ nɨ. Gúl sâ í á bə nə́, Rəbéka bá mpáámbə́ jísʉ́ Izaag bwə́ mú bə nə bum lʉ mə́wáás.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Í á ka bə, bwân kú fwo byɛ̂l, bwə́ kú fwo sá tɔɔ mə́nywa tɔɔ məbɔ̂w, Zɛmbî mú sá nə́ tə́dʉ́gá yé í bwə́mag. Nəcé tə́dʉ́gá yé í dʉ bə njɨ nda nyə́mɛ́fwó mə fɛ́ɛ́sh nə́.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 A dʉ fɛ́ɛ́sh múúd, kú bə nə́ muud nyə́ ámə fwo sá mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, njɨ muud á cɛ́ɛ́l jɔ̂w yɛ́, a jɔ̂w. Ntɔ́, nyə á cɨ nə Rəbéka nə́: «Mwân acúmbâ mə bá bə mwân á ntombú lwaá.»
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Gwə́ wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́: «Mə á cɛɛl *Yákwab, mə mpii Iso».
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ jɨ? Nə́ Zɛmbî jɨ nə olɨ́lɨŋgɨ̂? Mbɔ̂! Í cúgɛ́ ntɔ́!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Mpugá nə́ nyə á cɨ nə Moyîz nə́: «Nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, mə gwág; nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág cɛy lámʉ́d yɛ́, mə gwág.»
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ fɛ́ɛ́sh múúd nə lâm íŋkúŋkwoŋ, kú bə nəcé muud bə́lə nə yéésh, ŋkí ntâg nə́ muud bulʉ́lə yímə.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Sá jɔɔŋg wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə Farawôŋ nə́, «Mə a tə̂l wo njwú-buud shú nə́ mə lwóyá ŋkûl nyâm wódɨ́, jínə́ dâm jwɔ̧́g shí nyɛ̂sh.»
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ sá nə́, muud á cɛ́ɛ́l gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, a gwág; nyɔɔŋg á cɛ́ɛ́l sá nə́ a bə́g nə nʉ́ŋ yɛ́, a sâ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Wo é cɨ na nə́: «Ká nəcé jɨ́ Zɛmbî mə nyíŋgə́ dʉ jum búúd yí? Nəcé, zə́ jɨ́ nə ŋkul lʉl lúu nə cígʉ́lá Zɛmbî mə́ ŋwa yí?»
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Eéékyé, yé mwâ muud! Wo wə́ zə́ nə́ wó kaad nə Zɛmbî? Ye mpɨɨ nyɨ́ nə ŋkul cɨ nə muud nyə ámə mɛ̧ nyə yɛ́ nə́: «Nəcé jɨ́ wo ámə mɛ̧ mə ntʉ́ga yí?»
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Ŋkí ntâg nə́ ye mɔɔl məmpɨɨ́ cugɛ́ nə zhɨɨ́ nə́ a mɛ̧́g isâ í gúmə́, mɛ̧ nə́mə́ zhizhe ísâ nə yagə́ jé ŋgwûd nə ŋgwûd?
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Zɛmbî nyə á cɛɛl lwóya mpimbə jé nə ŋkul nyɛ́; njɨ, buud í á bə nə́ a jáŋgʉləg nə zhwuŋʉ́ wá, nyə á yida jísɔw bwo kú lámʉsa.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Nyə a jísɔw bwo ntɔ́ shú nə́ buud á gwág cɛy lámʉ́d wá bwə́ mpúg bímbí á jɨ́ nə milwanə́ yí, bwó buud nyə á bwey kwəmʉsa nə́ a bá yə́ mílwanə́ myɔɔŋg wá.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Buud bɔɔŋgʉ́, jísə sə́ buud nyə á jɔ̂w wá. Nyə á jɔ̂w ntâg sə́, kú bə njɨ wúlə *Oyúdɛn dɨ́, nyə a jɔ̂w nə́mə́ buud íkúl ishúsʉ́d.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jɨ́ nə́mə́ nda nyə á cɨ kálaad mə́ Ozê dɨ́ nə́; nə́:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Nə́mə́ kʉ́kʉ́l nyə á cɨ nə bwo nə́:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Izayí nyə a shí nə́mə́ bwú ŋkʉ́gú shú *Izʉrəyɛ̂l nə́:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Nəcé, Zɛmbî mə bá sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nyə á cɨ yí
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Jɨ́ nə́mə́ nda Izayí nyə á bwey cɨ nə́, nə́:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Shé kág cɨ na nə́ jɨ? Shé mə́ cɨ nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí, í á shígɛ́ ŋgə sɔ̧́ zhɨɨ́ nə́ Zɛmbî cɨ́g nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd; njɨ, Zɛmbî mə́ cɨ nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd nəcé bwə́ jɛ́ɛ́gʉ́lə míkwoŋ wə́ Yésus.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ká Oyúdɛn bâŋ bwə́ á ŋgə sɔ̧́ nə́ bwə́ bə́ ótʉ́təlí nə baagʉlə́lə mə́cɛ̧ɛ̧; njɨ, bwə́ áshígɛ́ bə.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Bwə́ á shígɛ́ ka bə ótʉ́təlí nəcé jɨ? Nəcé bwə́ á shígɛ́ ŋgə bwánd nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé jɛ́ɛ́gʉ́lə kwoŋ wə́ Yésus. Bwə́ á ŋgə tə́dʉga nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé ŋgə́lə sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́; bwə́ á ka bwɨɨm kwóógʉ́ lʉ́ mə́bɔɔgʉ́d,
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 nə́mə́ nda jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́; nə́:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?