Romanos 9
MCP vs ARA
1 Nə́mə́ nda mə́ jɨ́ múúd mə́ *Krîst nə́, bʉ́bə́lɛ́ wə́ mə́ zə́ lás ɛ́ga, mə abwííŋgɛ́ ijɔ̧́ɔ̧́; lâm wâm Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ kyey nə ndɨ́ yí í ŋgə magʉlə ntɔ́.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 Mə ŋgə cɨ fwámɛ́ cɨ nə́ lâm cúgɛ́ bwɛlɛ bə mə nə́ shɛɛ, mə jɨ nə məma mə́cɛy mə lâm mə́ ŋgə́ kə njɨ shwóg nə shwóg.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Mə jɨ nə́mə́ nə ŋkul jee magʉlə nə́ məmɛ́fwó bə́g nə məzhúŋgʉ́lú, nə́ mə wə́ yídag béégya nə Krîst shú bwááŋg wâ kúl búúd mə́ á zə byɛ̂l byélé á shí ga yí.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Bwə́, bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, Zɛmbî nyə á ŋwa bwo tâŋ bwân bɛ́, a yə bwo məŋkənʉwa mɛ́, a sá isɔ̧ nə bwo, a yə bwo məcɛ̧ɛ̧ mɛ́, a yə bwo zhɨɨ́ nə́ bwə́ dʉ́g yə nyə gúmə́, a kaag bwo məŋkaagə́ mɛ́.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Bwə́ wə́ bɨ́ nə ímpáámbə́ í á fwɔ̧ ibɛɛnd, mpwoŋ buud nyáŋʉ́d wə́ Krîst nyə á zə byɛ̂l byélé á shí ga yɛ́, nyə, Zɛmbî mə ntɔ̧́ sâ jɛ̂sh yɛ́, á jəla nə gúmə́ kandʉgə á kandʉgə! Amɛn.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Ntɔ́ cugɛ́ nə́ ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî í á mə́ yə íyɨ́y-yɨ̂y, mbɔ̂. Í yidá bə nə́, mpwoŋ buud Izʉrəyɛ̂l nyɛ̂sh dɨ́ nyísə́ fwámɛ́ Izʉrəyɛ̂l;
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 nyɛ̂sh tɛɛm nə́mə́ bə mpwoŋ buud mə́ *Abʉraham, nyɛ̂sh dɨ́ nyɨ́ fwámɛ́ bwân bɛ́. Nəcé Zɛmbî nyə á cɨ nə Abʉraham nə́: «Wə́ *Izaag wə́ mpwoŋ buud mə́ á kaag wo í bá zhu yɛ́.»
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ntɔ́ mə́ kə́ nə́, bwân múúd mə byá nə yéésh jé á muud wá, bwó dɨ́ bʉ́sə́ bwân ɔ́ Zɛmbî; bɔɔŋg á byá nə ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî wá, bwó wə́ bʉ́sə́ nyə fwámɛ́ bwân.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Nəcé Zɛmbî nyə á kaag nə́: «Mə bá nyiŋgə zə nə́mə́ mbií fwálá gaád, *Sara mú bá bə nə mwámudûm.»
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Í cúgɛ́ nə́mə́ njɨ bímbí mə́ ŋgə́ cɨ nɨ. Gúl sâ í á bə nə́, Rəbéka bá mpáámbə́ jísʉ́ Izaag bwə́ mú bə nə bum lʉ mə́wáás.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 Í á ka bə, bwân kú fwo byɛ̂l, bwə́ kú fwo sá tɔɔ mə́nywa tɔɔ məbɔ̂w, Zɛmbî mú sá nə́ tə́dʉ́gá yé í bwə́mag. Nəcé tə́dʉ́gá yé í dʉ bə njɨ nda nyə́mɛ́fwó mə fɛ́ɛ́sh nə́.
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 A dʉ fɛ́ɛ́sh múúd, kú bə nə́ muud nyə́ ámə fwo sá mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, njɨ muud á cɛ́ɛ́l jɔ̂w yɛ́, a jɔ̂w. Ntɔ́, nyə á cɨ nə Rəbéka nə́: «Mwân acúmbâ mə bá bə mwân á ntombú lwaá.»
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Gwə́ wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́: «Mə á cɛɛl *Yákwab, mə mpii Iso».
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ jɨ? Nə́ Zɛmbî jɨ nə olɨ́lɨŋgɨ̂? Mbɔ̂! Í cúgɛ́ ntɔ́!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Mpugá nə́ nyə á cɨ nə Moyîz nə́: «Nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, mə gwág; nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág cɛy lámʉ́d yɛ́, mə gwág.»
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ fɛ́ɛ́sh múúd nə lâm íŋkúŋkwoŋ, kú bə nəcé muud bə́lə nə yéésh, ŋkí ntâg nə́ muud bulʉ́lə yímə.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Sá jɔɔŋg wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə Farawôŋ nə́, «Mə a tə̂l wo njwú-buud shú nə́ mə lwóyá ŋkûl nyâm wódɨ́, jínə́ dâm jwɔ̧́g shí nyɛ̂sh.»
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ sá nə́, muud á cɛ́ɛ́l gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, a gwág; nyɔɔŋg á cɛ́ɛ́l sá nə́ a bə́g nə nʉ́ŋ yɛ́, a sâ.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Wo é cɨ na nə́: «Ká nəcé jɨ́ Zɛmbî mə nyíŋgə́ dʉ jum búúd yí? Nəcé, zə́ jɨ́ nə ŋkul lʉl lúu nə cígʉ́lá Zɛmbî mə́ ŋwa yí?»
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Eéékyé, yé mwâ muud! Wo wə́ zə́ nə́ wó kaad nə Zɛmbî? Ye mpɨɨ nyɨ́ nə ŋkul cɨ nə muud nyə ámə mɛ̧ nyə yɛ́ nə́: «Nəcé jɨ́ wo ámə mɛ̧ mə ntʉ́ga yí?»
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Ŋkí ntâg nə́ ye mɔɔl məmpɨɨ́ cugɛ́ nə zhɨɨ́ nə́ a mɛ̧́g isâ í gúmə́, mɛ̧ nə́mə́ zhizhe ísâ nə yagə́ jé ŋgwûd nə ŋgwûd?
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Zɛmbî nyə á cɛɛl lwóya mpimbə jé nə ŋkul nyɛ́; njɨ, buud í á bə nə́ a jáŋgʉləg nə zhwuŋʉ́ wá, nyə á yida jísɔw bwo kú lámʉsa.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Nyə a jísɔw bwo ntɔ́ shú nə́ buud á gwág cɛy lámʉ́d wá bwə́ mpúg bímbí á jɨ́ nə milwanə́ yí, bwó buud nyə á bwey kwəmʉsa nə́ a bá yə́ mílwanə́ myɔɔŋg wá.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Buud bɔɔŋgʉ́, jísə sə́ buud nyə á jɔ̂w wá. Nyə á jɔ̂w ntâg sə́, kú bə njɨ wúlə *Oyúdɛn dɨ́, nyə a jɔ̂w nə́mə́ buud íkúl ishúsʉ́d.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jɨ́ nə́mə́ nda nyə á cɨ kálaad mə́ Ozê dɨ́ nə́; nə́:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Nə́mə́ kʉ́kʉ́l nyə á cɨ nə bwo nə́:
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Izayí nyə a shí nə́mə́ bwú ŋkʉ́gú shú *Izʉrəyɛ̂l nə́:
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Nəcé, Zɛmbî mə bá sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nyə á cɨ yí
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Jɨ́ nə́mə́ nda Izayí nyə á bwey cɨ nə́, nə́:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Shé kág cɨ na nə́ jɨ? Shé mə́ cɨ nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí, í á shígɛ́ ŋgə sɔ̧́ zhɨɨ́ nə́ Zɛmbî cɨ́g nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd; njɨ, Zɛmbî mə́ cɨ nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd nəcé bwə́ jɛ́ɛ́gʉ́lə míkwoŋ wə́ Yésus.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Ká Oyúdɛn bâŋ bwə́ á ŋgə sɔ̧́ nə́ bwə́ bə́ ótʉ́təlí nə baagʉlə́lə mə́cɛ̧ɛ̧; njɨ, bwə́ áshígɛ́ bə.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Bwə́ á shígɛ́ ka bə ótʉ́təlí nəcé jɨ? Nəcé bwə́ á shígɛ́ ŋgə bwánd nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé jɛ́ɛ́gʉ́lə kwoŋ wə́ Yésus. Bwə́ á ŋgə tə́dʉga nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé ŋgə́lə sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́; bwə́ á ka bwɨɨm kwóógʉ́ lʉ́ mə́bɔɔgʉ́d,
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 nə́mə́ nda jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́; nə́:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?