Romanos 9

MCP vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Nə́mə́ nda mə́ jɨ́ múúd mə́ *Krîst nə́, bʉ́bə́lɛ́ wə́ mə́ zə́ lás ɛ́ga, mə abwííŋgɛ́ ijɔ̧́ɔ̧́; lâm wâm Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ kyey nə ndɨ́ yí í ŋgə magʉlə ntɔ́.

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:

² Mə ŋgə cɨ fwámɛ́ cɨ nə́ lâm cúgɛ́ bwɛlɛ bə mə nə́ shɛɛ, mə jɨ nə məma mə́cɛy mə lâm mə́ ŋgə́ kə njɨ shwóg nə shwóg.

² sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.

³ Mə jɨ nə́mə́ nə ŋkul jee magʉlə nə́ məmɛ́fwó bə́g nə məzhúŋgʉ́lú, nə́ mə wə́ yídag béégya nə Krîst shú bwááŋg wâ kúl búúd mə́ á zə byɛ̂l byélé á shí ga yí.

³ Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.

⁴ Bwə́, bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, Zɛmbî nyə á ŋwa bwo tâŋ bwân bɛ́, a yə bwo məŋkənʉwa mɛ́, a sá isɔ̧ nə bwo, a yə bwo məcɛ̧ɛ̧ mɛ́, a yə bwo zhɨɨ́ nə́ bwə́ dʉ́g yə nyə gúmə́, a kaag bwo məŋkaagə́ mɛ́.

⁴ São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.

⁵ Bwə́ wə́ bɨ́ nə ímpáámbə́ í á fwɔ̧ ibɛɛnd, mpwoŋ buud nyáŋʉ́d wə́ Krîst nyə á zə byɛ̂l byélé á shí ga yɛ́, nyə, Zɛmbî mə ntɔ̧́ sâ jɛ̂sh yɛ́, á jəla nə gúmə́ kandʉgə á kandʉgə! Amɛn.

⁵ Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!

⁶ Ntɔ́ cugɛ́ nə́ ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî í á mə́ yə íyɨ́y-yɨ̂y, mbɔ̂. Í yidá bə nə́, mpwoŋ buud Izʉrəyɛ̂l nyɛ̂sh dɨ́ nyísə́ fwámɛ́ Izʉrəyɛ̂l;

⁶ E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,

⁷ nyɛ̂sh tɛɛm nə́mə́ bə mpwoŋ buud mə́ *Abʉraham, nyɛ̂sh dɨ́ nyɨ́ fwámɛ́ bwân bɛ́. Nəcé Zɛmbî nyə á cɨ nə Abʉraham nə́: «Wə́ *Izaag wə́ mpwoŋ buud mə́ á kaag wo í bá zhu yɛ́.»

⁷ nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”

⁸ Ntɔ́ mə́ kə́ nə́, bwân múúd mə byá nə yéésh jé á muud wá, bwó dɨ́ bʉ́sə́ bwân ɔ́ Zɛmbî; bɔɔŋg á byá nə ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî wá, bwó wə́ bʉ́sə́ nyə fwámɛ́ bwân.

⁸ Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.

⁹ Nəcé Zɛmbî nyə á kaag nə́: «Mə bá nyiŋgə zə nə́mə́ mbií fwálá gaád, *Sara mú bá bə nə mwámudûm.»

⁹ Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”

¹⁰ Í cúgɛ́ nə́mə́ njɨ bímbí mə́ ŋgə́ cɨ nɨ. Gúl sâ í á bə nə́, Rəbéka bá mpáámbə́ jísʉ́ Izaag bwə́ mú bə nə bum lʉ mə́wáás.

¹⁰ E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.

¹¹ Í á ka bə, bwân kú fwo byɛ̂l, bwə́ kú fwo sá tɔɔ mə́nywa tɔɔ məbɔ̂w, Zɛmbî mú sá nə́ tə́dʉ́gá yé í bwə́mag. Nəcé tə́dʉ́gá yé í dʉ bə njɨ nda nyə́mɛ́fwó mə fɛ́ɛ́sh nə́.

¹¹ E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,

¹² A dʉ fɛ́ɛ́sh múúd, kú bə nə́ muud nyə́ ámə fwo sá mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, njɨ muud á cɛ́ɛ́l jɔ̂w yɛ́, a jɔ̂w. Ntɔ́, nyə á cɨ nə Rəbéka nə́: «Mwân acúmbâ mə bá bə mwân á ntombú lwaá.»

¹² quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”

¹³ Gwə́ wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́: «Mə á cɛɛl *Yákwab, mə mpii Iso».

¹³ Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”

¹⁴ Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ jɨ? Nə́ Zɛmbî jɨ nə olɨ́lɨŋgɨ̂? Mbɔ̂! Í cúgɛ́ ntɔ́!

¹⁴ Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!

¹⁵ Mpugá nə́ nyə á cɨ nə Moyîz nə́: «Nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, mə gwág; nyɔɔŋg mə́ é cɛɛl gwág cɛy lámʉ́d yɛ́, mə gwág.»

¹⁵ Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”

¹⁶ Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ fɛ́ɛ́sh múúd nə lâm íŋkúŋkwoŋ, kú bə nəcé muud bə́lə nə yéésh, ŋkí ntâg nə́ muud bulʉ́lə yímə.

¹⁶ Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.

¹⁷ Sá jɔɔŋg wə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí, nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə Farawôŋ nə́, «Mə a tə̂l wo njwú-buud shú nə́ mə lwóyá ŋkûl nyâm wódɨ́, jínə́ dâm jwɔ̧́g shí nyɛ̂sh.»

¹⁷ Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”

¹⁸ Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ dʉ sá nə́, muud á cɛ́ɛ́l gwág ŋkúŋkwóŋʉ́lə yɛ́, a gwág; nyɔɔŋg á cɛ́ɛ́l sá nə́ a bə́g nə nʉ́ŋ yɛ́, a sâ.

¹⁸ Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.

¹⁹ Wo é cɨ na nə́: «Ká nəcé jɨ́ Zɛmbî mə nyíŋgə́ dʉ jum búúd yí? Nəcé, zə́ jɨ́ nə ŋkul lʉl lúu nə cígʉ́lá Zɛmbî mə́ ŋwa yí?»

¹⁹ Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”

²⁰ Eéékyé, yé mwâ muud! Wo wə́ zə́ nə́ wó kaad nə Zɛmbî? Ye mpɨɨ nyɨ́ nə ŋkul cɨ nə muud nyə ámə mɛ̧ nyə yɛ́ nə́: «Nəcé jɨ́ wo ámə mɛ̧ mə ntʉ́ga yí?»

²⁰ Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”

²¹ Ŋkí ntâg nə́ ye mɔɔl məmpɨɨ́ cugɛ́ nə zhɨɨ́ nə́ a mɛ̧́g isâ í gúmə́, mɛ̧ nə́mə́ zhizhe ísâ nə yagə́ jé ŋgwûd nə ŋgwûd?

²¹ Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?

²² Zɛmbî nyə á cɛɛl lwóya mpimbə jé nə ŋkul nyɛ́; njɨ, buud í á bə nə́ a jáŋgʉləg nə zhwuŋʉ́ wá, nyə á yida jísɔw bwo kú lámʉsa.

²² Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,

²³ Nyə a jísɔw bwo ntɔ́ shú nə́ buud á gwág cɛy lámʉ́d wá bwə́ mpúg bímbí á jɨ́ nə milwanə́ yí, bwó buud nyə á bwey kwəmʉsa nə́ a bá yə́ mílwanə́ myɔɔŋg wá.

²³ a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?

²⁴ Buud bɔɔŋgʉ́, jísə sə́ buud nyə á jɔ̂w wá. Nyə á jɔ̂w ntâg sə́, kú bə njɨ wúlə *Oyúdɛn dɨ́, nyə a jɔ̂w nə́mə́ buud íkúl ishúsʉ́d.

²⁴ Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,

²⁵ Jɨ́ nə́mə́ nda nyə á cɨ kálaad mə́ Ozê dɨ́ nə́; nə́:

²⁵ como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.

²⁶ Nə́mə́ kʉ́kʉ́l nyə á cɨ nə bwo nə́:

²⁶ E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”

²⁷ Izayí nyə a shí nə́mə́ bwú ŋkʉ́gú shú *Izʉrəyɛ̂l nə́:

²⁷ Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁸ Nəcé, Zɛmbî mə bá sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nyə á cɨ yí

²⁸ Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”

²⁹ Jɨ́ nə́mə́ nda Izayí nyə á bwey cɨ nə́, nə́:

²⁹ Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”

³⁰ Shé kág cɨ na nə́ jɨ? Shé mə́ cɨ nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí, í á shígɛ́ ŋgə sɔ̧́ zhɨɨ́ nə́ Zɛmbî cɨ́g nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd; njɨ, Zɛmbî mə́ cɨ nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd nəcé bwə́ jɛ́ɛ́gʉ́lə míkwoŋ wə́ Yésus.

³⁰ Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,

³¹ Ká Oyúdɛn bâŋ bwə́ á ŋgə sɔ̧́ nə́ bwə́ bə́ ótʉ́təlí nə baagʉlə́lə mə́cɛ̧ɛ̧; njɨ, bwə́ áshígɛ́ bə.

³¹ e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.

³² Bwə́ á shígɛ́ ka bə ótʉ́təlí nəcé jɨ? Nəcé bwə́ á shígɛ́ ŋgə bwánd nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé jɛ́ɛ́gʉ́lə kwoŋ wə́ Yésus. Bwə́ á ŋgə tə́dʉga nə́ bwə́ é bə ótʉ́təlí nəcé ŋgə́lə sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́; bwə́ á ka bwɨɨm kwóógʉ́ lʉ́ mə́bɔɔgʉ́d,

³² Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,

³³ nə́mə́ nda jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́; nə́:

³³ como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Romanos 9

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra