Lucas 17

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yésus mú kwo cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Cʉg í cúgɛ́ nə ŋkul bə kú nə kwal-bɔɔgʉ́. Njɨ, ŋkwɛ́ɛ muud mə bə́ bɔ́ɔ́l kwal-bɔɔgʉ́ yɛ́.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Í yidá nywa nyə nə́ bwə́ kə́lʉg nyə məma kwóógʉ́ cʉ́ŋʉ́d kʉl nyə nə dwo mâŋ, ntɔ̧ nə́ a kwálʉg ŋgwúd á ikʉ́kágə́ íga bɔɔgʉ́.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Bɨ ɔ́ bɛy. Ŋkí mínyɔŋʉ̂ woó mə́ sə̂m nə wo, jumʉ́g nyə. A ká cɛ́nd mítə́dʉ́gá, wo juu nyə.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ŋkí ŋkúmba jwɔ̂w a sə̂m nə wo ija zaŋgbá, a dʉ nə́mə́ zə wódɨ́ ija zaŋgbá zə dʉ cɨ nə́: “Mə mə́ cɛ́nd tə́dʉga,” juugʉ́ nyə.»
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 *Buud ɔ lwámá bwə́ mú cɨ nə Cwámba nə́: «Kwádʉ́lə́g sə́ búgə́.»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Cwámba mú cɨ nə́: «Bɨ mbə̂m bə nə búgə́ tɔɔ njɨ cíg-cîg bímbí búbumə́ *mutárʉd, bɨ́ je cɨ nə lɨ́ɨ́ sikomɔ̂r ga nə́: “Munʉ́g kə tɔ̂w mâŋ”, lɨ́ɨ́ sá bɨ́ məgwág.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Zə́ á na bɨ́dɨ́ jɨ́ nə ŋkul sá nə́ ŋkí a mbid lwaá dɛ́ í dʉ waad nyə ifambə́ ŋkí ntâg nə́ í dʉ wɨ́ɨl nyə iwoó, lwaá dɔɔŋg ŋgə́ wɔ́ɔ́s wúlə ísɛ́yʉ́d, nyə nə lwaá nə́: “Lɛɛlʉgʉ́ zə ji shí zə də”?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ye nyə áyidayɛ́ cɨ nə nyə nə́: “Kwəmʉsag mə idʉ̂w, wo yáásʉlə áfigʉsa zə sɛ̂y nə mə. Mə́ ká shîn də mə ŋgul, wo ka tɛɛm də nə ŋgul gwô ja?”
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ye nyə e lɔ̧́ lwaá dɛ́ nə nyə nə sá ísâ byɛ̂sh nyə ámə lwám nyə nə́ a sáág yí?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ntɔ́ nə́mə́ wə́ jísə́ shú dʉ́nʉ́d yɛ́. Ja bɨ́ mə́ shîn sá sâ jɛ̂sh bwə́ ámə lwám bɨ́ nə́ bɨ sáág yí, ŋwagá bɨmɛ́fwó nə́: “Sə́ bʉ́sə ozhizhe osɔ́ɔl ɔ mə́sáal wâ kú nə mfíí, sə́ mə́ sá njɨ sâ í ámə bə nə́ sə́ sáág yí.”»
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Yésus nyə á ŋgə kyey Samaríya nə Galilê, ŋgə kə Yurʉ́səlɛm.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Ja nyə á ŋgə nyíi dúl də́nd dɨ́ yí, mizʉ́zaamə́ wûm mí á zə nə́ mí zə́ bwəma nə nyə, njɨ mí mú tɔ̂w shwóg-shwóg kú fwo kumə nyə́dɨ́.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Mí mú bʉ̂n mə́kə́l gwɔ̂w cɨ nə nyə nə́: «Yé Yésus, éé yé mása, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́.»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yésus mú dʉ́g bwo, a mú cɨ nə́: «Kəgá lwóya mə́nyúúl ófada dɨ́.» Bwə́ mə́ ka nə́mə́ ŋgə kə nə́ bwə́ kə́ ófada dɨ́, bwə́ mú yâl zhɨ́ɨ́d, mənyúúl bə bwo nə́ səndôŋ.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ŋgwɔ́lʉ́gá nywáá, ja á mə́ dʉ́g nə́ a mə́ yâl yí, a mú cuwʉli nyiŋgə, a mú ŋgə zə a ŋgə́ lás gwɔ́w-gwɔ̂w ŋgə yə Zɛmbî gúmə́.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 A mú zə kʉl nyúúl Yésus dɨ́ shí məkuú, kúd mpwoombʉ́ shí yə Yésus akíba. Nyâŋ nyə á bə muud á Samaríya.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yésus mú cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ bɛ̂sh wûm bwə́ ámə yâl? Ká bɔ́ɔ́l ibuu bʉ́sə ŋgow?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Ntɔ́ nə́ bwə́ bɛ̂sh dɨ́, kú nə muud mə zə́ yə Zɛmbî gúmə́ njɨ njôŋ muud ɛ́ga á?»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 A mú cɨ nə nyə nə́: «Tɔ́wʉ́g wo kyéyʉg wo mə́ *dʉ́g cʉg nəcé búgə́ gwô.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á jî Yésus nə́: «Faan mə́ Zɛmbî í bá ka zə jáyɛ́ ja?» A mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Faan mə́ Zɛmbî í abʉ́lɛ́ zə nda gúl yaŋgá-yáŋga sâ búúd bwə́ bá beny yí.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Í abʉ́lɛ́ bə sâ nə́ bwə́ cɨ nə́: “Gwə́ wə́ jɨ́ wa ga”, ŋkí nə́: “Gwə́ wə́ jɨ́ wáádə́ mí!” Nəcé Faan mə́ Zɛmbî dʉ́sə na bɨ́dɨ́.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 A mú cɨ nə *ompwíín nə́: «Mɔ́ɔ́l mwɔ̂w mə́ bá bə, bɨ mə bá gwág yéésh nə́ bɨ mə dʉ́g *Mwân mə Múúd nə ijwûga byé tɔɔ njɨ jwɔ̂w ŋgwúd, njɨ bɨ kú dʉ́g.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Bwə́ bá dʉ cɨ nə bɨ́ nə́: “Dʉgá nyə wáádə́,” gúl ja nə́: “Dʉgá nyə wa.” Bɨ́ kú bá dʉ kə, bɨ kú bɛ̧,
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 nəcé, jwɔ́w Mwân mə Múúd mə bá zə yí, a bá zə nə́mə́ nda njəs í dʉ yas wú bíga íjumə kə wɔ́ɔ́s bíga dɨ́ nə́.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Njɨ í bá fwo jɨ nə́ a bâg bul jug, kala búúd ga í ban nyə.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 «Mwɔ̂w Mwân mə Múúd mə bá zə má, isâ í bá sɨ̂y nə́mə́ nda í á sɨ̂y ja mə *Nówe dɨ́ nə́.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Buud bwə́ á dʉ də, dʉ ŋgul, bwə́ béya, bɛ́lʉshi nə́mə́ bwân báŋ nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s jwɔ̂w Nówe nyə a nyíi məma byɔ́ɔ́l dɨ́ yí. Mpʉŋ í mú zə byalʉga nə buud nə́ ndɛɛ́ jaŋgʉlə ísâ byɛ̂sh.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ntɔ́ nə́mə́ wə́ í á bə mwɔ̂w mə́ Lót dɨ́ yɛ́. Buud bwə́ á dʉ də, dʉ ŋgul, bwə́ dʉ sá míkus, dʉ bɛ̧ mə́mpəg, shumə mínjɔ́w.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Njɨ jwɔ̂w Lót nyə a wú Sódom yí, Zɛmbî nyə a sá nə́ kuda nə fumbyá ágúgwɔ̧̂ í nywɔ̧́g nda mpú, zə jaŋgʉlə búúd bɛ̂sh.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Mbií ŋgwúd wɔɔŋg nə́mə́ wə́ í bá bə ja Mwân mə Múúd mə bá lwóya nyúúl yí.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 «Jwɔ̂w dɔɔŋg í bá bə nə́, muud mə bá bə kwáminʉ́, kú bá shulə nə́ a kə́ ŋwa sâ. Nyɔɔŋg mə bá bə fambə́ yɛ́, kú ná nə́mə́ kwo kə kwáádə́.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Bɨ ɔ tə́dʉ́gá sâ í á bə nə mudá mə Lót yí.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Muud mə bá sɔ̧́ nə́ á kaambʉlə nə cʉg jé yɛ́, a bá jímbal gwo. Nyɔɔŋg mə jímbál cʉg jé nəcé mə yɛ́, a mə́ yidá kaambʉlə nə gwo.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 «Mə́ jaaw bɨ́ nə́, í bá bə búlú jɔɔŋg dɨ́ nə́ buud óbá bwə́ mbwúg gwoŋʉ́ ŋgwûd, ŋgwúd mə bá ŋwiny, ŋgwɔ́l lʉ́g.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Budá óbá bwə́ ŋgə́ jí isâ kʉ́l ŋgwúd dɨ́, ŋgwúd mə bá ŋwiny, ŋgwɔ́l lʉ́g.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Budûm óbá bwə́ bá bə fambə́, ŋgwúd mə bá ŋwiny, ŋgwɔ́l lʉ́g.]»
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Ompwíín bwə́ mú jî nyə nə́: «Cwámba, sâ jɔɔŋg í bá sɨ̂y ŋgow?» A mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Kʉ́l mbimbə í bá bə yí, cínɔŋg wə́ ómpal ɔ́ bá sɛɛŋgya yɛ́.»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra