Lucas 14

MCP vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Í á ka zə bə dúl jwɔ̂w lʉ́ Sábaad nə́, Yésus nyə á kə wúl lúlúú *Ofarizyɛ̂ŋ dɨ́ njɔ́w kə́lə də. Ja nyə á kə nɨ, Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á ŋgə fáf nyə.

¹ Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.

² Ka dʉ́g nə́, ŋgwɔ́l múúd nyə á bə a njúl Yésus dɨ́ shwóg, muud wɔɔŋgʉ̂ ŋgə́ bwas sə́g mə́júwó.

² Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.

³ Yésus mú lás cɨ nə *Oŋkumɛ ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ nə́: «Ye məcɛ̧ɛ̧ míshé mə́ ŋgə magʉlə nə́ sə́ lwágʉg buud jwɔ̂w lʉ́ Sábaad, ye mə́ aŋgɛ̂ nə magʉlə ntɔ́?»

³ Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?

⁴ Bwə́ mú ji ókʉ́l-ókʉ̂l nda bɛ̧sa. Yésus mú ŋwa mbə̂l, lwag nyə nə́ ndɛɛ́ a mú bɨ́d nyə nə́ a kə́g.

⁴ Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.

⁵ A mú cɨ nə Oŋkumɛ ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ nə́: «Zə́ jɨ́ nə ŋkul bə na bɨ́dɨ́ nə́, mwân yé, ŋkí ntâg ntɛny jé í kud taamb dɨ́, a kú lɛɛl cáás kə yîl gwo nəcé í bə́lə jwɔ̂w lʉ́ Sábaad yɛ́?»

⁵ A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?

⁶ Bwə́ mú bə kú nə ŋkul nə́ bwə́ bɛ̧sa nə nyə.

⁶ A isto nada puderam responder.

⁷ Yésus nyə a dʉ́g nə́ buud bwə́ á bə fééshá nə́ bwə́ zə́g də wá, bwə́ á ŋgə fɛ́ɛ́sh jílə njɨ íjiya i gúmə́d; a mú kənd bwo kaanə́ nə́:

⁷ Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:

⁸ «Ja múúd mə jɔ́w wo zâŋ báád yí, kú kə ŋwa jiya gúmə́. Wo ampúyɛ́ ŋkí nyə́ ámə jɔ̂w nə́mə́ ŋgwɔ́l múúd mə jə́lá nə gúmə́ ntɔ̧ wo yɛ́.

⁸ Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,

⁹ Ja múúd wɔɔŋgʉ̂ nyə e wɔ́ɔ́s yí, bwə́ é cɨ nə wo nə́: “Yə́g nyə jiya”, í njúl nə́ bwə́ ámə jɔ̂w bɨ́ná bɛ̂sh. Wo é ka ŋgə kə nə shwôn kə ŋwa jiya wəámpyal-kogû.

⁹ vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.

¹⁰ Yidagʉ́ sá nə́, ja bwə́ jɔ́w wo yí, kaág ŋwa jiya wəámpyal-kogû shú nə́ ja múúd nyə́ ámə jɔ̂w wo yɛ́ mə́ wɔ́ɔ́s yí, a cɨ́g nə wo nə́: “Wɛy e, shíshíg zə ŋwa fwámɛ́ jiya”. Ja jɔɔŋgʉ̂, wo é bul ŋwa gúmə́ mísh mə́ búúd bɨ́nɔ́ŋ bɨ́ ámə bə fééshá wád.

¹⁰ Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.

¹¹ Nəcé, muud mə bʉ̂n nyə́mɛ́fwó gwɔ́w yɛ́, bwə́ bá səl nyə shí; nyɔɔŋg mə sə́l nyə́mɛ́fwó shí yɛ́, bwə́ bá bʉ̂n nyə gwɔ̂w.»

¹¹ Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.

¹² Yésus mú nə́mə́ cɨ nə *Farizyɛ̂ŋ nyə a jɔ̂w nyə yɛ́ nə́: «Ja wó cɛ́ɛ́l yə búúd idʉ̂w ŋkí dína yí, kú ŋgə jɔ̂w oshwə́ bwô ŋkí omínyɔŋʉ̂ bwô nə mimbyɛ̂l myô. Nda ŋgə jɔ̂w buud ɔ kúm bɨ́nɔ́ŋ bʉ́sə́ mə́bwugʉ́lu wá. Nda ŋgə jɔ̂w mbií búúd wɔɔŋgʉ̂, nəcé bwə́ á bá nə́mə́ jɔ̂w wo jáŋ ja, í mú bə nə́ bwə́ mə́ nyiŋg wo sâ wó á sá bwo yí.

¹² Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.

¹³ Njɨ, ja wó sá dína yí, jɔ́wʉ́g mímbúmbúwá nə ɔ á ijâm, nə buud bwə́ dʉ nyɛ̂sh wá nə wəancím-ncîm.

¹³ Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;

¹⁴ Wó ká sá ntɔ́, wɛɛ mə́ jəla, nəcé bwə́ cúgɛ́ nə sâ bwə́ nyíŋg wo mənywa mwô nə ndɨ̂ yí. Zɛmbî nyə é bá nyiŋg wo mwo jwɔ̂w á bá gwûmʉshi ótʉ́təlí ɔ búúd yí.»

¹⁴ e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.

¹⁵ Ŋgwɔ́l múúd á buud bwə́ á ŋgə də wá, ja á mə́ gwág ntʉ́nɨ yí, a mú cɨ nə Yésus nə́: «Muud mə bá də idʉ̂w Faan mə́ Zɛmbî dɨ́ yɛ́ nywáá mə́ jəla.»

¹⁵ Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.

¹⁶ Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Ŋgwɔ́l múúd nyə á kwəmʉsa nə́ a sá məma dína; a mú jɔ̂w búúd ŋkí bulya.

¹⁶ Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.

¹⁷ Nyə á ka kənd sɔ́ɔ́l məsáal yé ja wəla lʉ dína í á wɔ́ɔ́s yí, nə́ a kə́g cɨ nə buud nyə́ á jɔ̂w wá nə́: “Zəgá, isâ byɛ̂sh í mú mitéégyá”.

¹⁷ À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.

¹⁸ Njɨ, bɛ̂sh bwə́ mú ŋgə yida lwágʉlə nə́ bwə́ cúgɛ́ nə fwála nə́ bwə́ kə́g dínad. Ashúshwóógʉ́ nə́: “Mə mə́ kúnɔw kusə fambə́, í jɨɨ nə́ mə kə́g dʉ́g gwo, mə́ jəgʉla nə wo, bɨ́dʉ́g nə́ mə bə́g kú zə.”

¹⁸ Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.

¹⁹ Ŋgwɔ́l nə́: “Mə mə́ kúnɔw kusə mímbáág mí íntɛny íbá íbá tâŋ mimbáág mitɔ́ɔn; mə kə́ sheé myo, mə́ jəgʉla nə wo, bɨ́dʉ́g nə́ mə bə́g kú zə.”

¹⁹ Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.

²⁰ Ŋgwɔ́lʉ́gá nə́: “Mə mə́ kúnɔw bá múdá, gwə́ wə́ mə́ cúgɛ́ nə ŋkul zə nə ndɨ̂ yí.”

²⁰ E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.

²¹ «Sɔ́ɔ́l məsáal mú nyiŋgə zə wə́ mása yé zə jaaw nyə nda búúd ɔ́nɨ bwə́ ámə ŋgə bɛ̧sa nə́. Mása mú gwág mpimbə. A mú cɨ nə sɔ́ɔ́l məsáal yé nə́: “Nə́ câ. Kaág wa ŋgwə́la íkʉ́l búúd bwə́ dʉ sɛɛŋgya yí, nə mínjwóŋ minjwóŋ kə ŋgə ŋwa mimbúmbúwá nə ɔ á ijâm, nə wəancím-ncîm nə bɔɔŋg bwə́ ŋgə́ nyɛ̂sh wá wo zə́g nə bwo wa.”

²¹ Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.

²² Nə́ ndɛɛ́ sɔ́ɔ́l məsáal mú zə jaaw nyə nə́: “Mása, í mə́ bə nda wó ámə jɨɨ nə́. Njɨ fwála dʉ́sə ná njɔ́w.”

²² Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.

²³ Mása músə cɨ nə nyə nə́: “Kaág mə́zhɨɨ́ məzhɨɨ́ nə ífambə́ kə ŋgə yɨ́ɨ́mbʉli buud nə́ bwə́ zə́g nyíi, njɔ́w í lwándʉ́g mə.

²³ Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.

²⁴ Mə́ jaaw bɨ́ nə́ buud mə́ ámə jɔ̂w wá, ŋgwúd nə ŋgwúd nyə ákagɛɛ́ tɔɔ sâ mə́dɨ́ dínad.”»

²⁴ Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.

²⁵ Zhwog məŋkúmbə mə búúd mə́ á ŋgə kə sámbá nə Yésus. A mú yid cɨ nə bwo nə́:

²⁵ Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:

²⁶ «Ŋkí muud mə zə́ mə́dɨ́ a nda cɛɛl mə ntɔ̧ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ bá nyɔɔŋgʉ́, ntɔ̧ múdá yé, ntɔ̧ bwân bɛ́, ntɔ̧ ómínyɔŋʉ̂ bɛ́ nə okɔ́ɔ́l bɛ́, a kú cɛɛl mə ntɔ̧ nə́mə́ cʉg jé gwə́mɛ́fwó, muud wɔɔŋgʉ̂ cugɛ́ nə ŋkul bə *mpwíín waamə̂.

²⁶ Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.

²⁷ Muud mə bə́ kú ŋkɛ̂ny kwolós jé nyəmɛ́fwó ŋgə bɛ̧ mə yɛ́, a cugɛ́ nə ŋkul bə mpwíín waamə̂.

²⁷ E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.

²⁸ «Zə́ jɨ́ nə ŋkul sá na bɨ́dɨ́ nə́ ja á cɛ́ɛ́l lwɔ̧́ cwámbə́ yí, a tɛ́ɛ́d njɨ lwɔ̧́lə kú fwo ji shí fwo bála tâŋ á jə́lá nə kɛɛnzh yɛ́? A jəlá nə fwo bála, a dʉ́g ŋkí a jɨ nə bímbí lʉ mə́bii á jɨ́ nə ŋkul lwɔ̧́ njɔ́w nə ndɨ̂ shínal má.

²⁸ Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?

²⁹ Nəcé í á bá bə nə́ a shîn lîm njɔ́w nə́ ndɛɛ́ a kú nyiŋgə bə nə ŋkul mə shínál mə́lwɔ̧́ga. Buud bwə́ bá dʉ dʉ́g wá bwə́ ka bá dʉ cágʉlə,

²⁹ Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,

³⁰ dʉ cɨ nə́: “Muud ɛ́ga nyə a tɛ́ɛ́d nə́ a lwɔ̧́ njɔ́w a kú nə ŋkul mə shínál ísɛ́y.”

³⁰ dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.

³¹ Í kwo nə́mə́ bə nə́, wáyɛ́ njwú-buud wúsə́ nə ŋkul tɨ́ kə lúmbʉli dɔ́ɔ́mb nə wúl cî, a kú fwo ji shí faas yɛ́? Kí á jəlá nə fwo faas ŋkí nyə nə buud otɔ́ɔ́shin wûm a jɨ nə ŋkul lúmbʉli nə nyɔɔŋg zág dɔ́ɔ́mb dɨ́ nyə́dɨ́ nə buud otɔ́ɔ́shin məwûm mə́bá yɛ́.

³¹ Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?

³² Ŋkí a dʉ́g nə́ a cugɛ́ nə ŋkul lúmbʉli dɔ́ɔ́mb dɔɔŋgʉ́, nyə é bwey fwo kənd búúd, muud nyaand yé njúl ná shwóg-shwóg. Bwə́ kə jî nyə nə́ í jɨɨ nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ bə́g nə́ shɛɛ.

³² Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.

³³ Ntɔ́ jɨ nə́, muud yɛ̂sh jɨ́ na bɨ́dɨ́ nə́ nyə ayílɛ́ lâm mə́bii mɛ́d yɛ́, muud wɔɔŋgʉ̂ cugɛ́ nə ŋkul bə mpwíín waamə̂.»

³³ Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.

³⁴ «Ca dʉ́sə jɔ̧ sâ. Njɨ ŋkí ca í cwâl, jɨ́ bwə́ é nyiŋgə wá dwo məgwâm nə ndɨ̂ yí?

³⁴ O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?

³⁵ Kú nə sâ. Í mú bə kú nə mfíí tɔɔ shú mə́ndəlú, tɔɔ shú kund; bwə́ shwu dwo tɔ́ɔ́n. Muud jɨ́ nə məlwə̂ mə́ gwág yɛ́, a gwág.»

³⁵ Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Lucas 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra