João 20

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jwɔ̂w shwɛ́ndɛ mə́ dʉ́ tɛ́ɛ́d yí, ná nə́mə́ yídʉ́gʉ́ yídʉ́gʉ́, Maríya á Magʉdála nyə á kə shwoŋ dɨ̂. A mú kə kwey kwóógʉ́ kú ná nyiŋgə bə kʉ́l í á ŋgə juwal shwoŋ yí.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 A mú kə nə kʉ́lə́ wə́ Shímun Pyɛ̂r bá nyɔɔŋg *mpwíín Yésus nyə á dʉ cɛɛl yɛ́. A mú kə jaaw nə́: «Bwə́ mə́ yîl Cwámba shwóŋʉd, sə́ ámpúyɛ́ kʉ́l bwə́ mə́ kənd nyə yí.»
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Pyɛ̂r mú cúwo tɔ́ɔ́n, ŋgwɔ́l mpwíín cúwo nə́mə́, bwə́ mú kə kʉ́l bwə́ á dʉl Yésus yí.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Bɛ̂sh obá bwə́ á ŋgə kə nə mikʉ́lə́, njɨ, ŋgwɔ́l nyə á ŋgə bul ju cɔ̧́ Pyɛ̂r, a mú kə tɛ́ɛ́d kumə shwoŋ dɨ̂.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A mú bɔ̧ɔ̧lə, a mú dʉ́g njɨ obándáshi bwə́ á dʉl Yésus nə ndɨ́ wá bwə́ mbwúgʉ́. Njɨ nyə a shígɛ́ nyíi shwoŋ dɨ́ cwû.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Shímun Pyɛ̂r nyə á ŋgə bɛ̧ nyə, a mú zə wɔ́ɔ́s jé ja, a nyíi shwóŋʉd. A mú dʉ dʉ́g óbándáshi bwə́ á bə bwə́ mbwúg cínɔŋg wá.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 A mú nə́mə́ dʉ dʉ́g kʉ́l káándə́ bwə́ á wɔ́ɔlə mbimbə lúu nə ndɨ́ yí, jâŋ í á shígɛ́ bə kʉ́l óbándáshi bwə́ á bə yí, í á bə yé fʉ́lá, í mbwúg jé kɔ́ɔ́mb.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Na, ŋgwɔ́l mpwíín, nyɔɔŋg nyə́ á tɛ́ɛ́d wɔ́ɔ́s yɛ́, mú ka zə nyíi shwóŋʉd, a mú dʉ́g, a mú *magʉlə.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Í á bə nəcé bwə́ áshígɛ́ fwo mpu wámbʉlə sâ í á bə mícilyád yí, nə́ Yésus mə́ jəlá nə bá gwûm.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Ja ómpwíín bwə́ á shîn dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ á ka nyiŋgə kə bwə́dɨ́.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Maríya nyə a lʉ́g tɔ́ɔ́n, shwoŋ dɨ́ kúnə́-kúnə a ŋgə́ jɨɨ. Nyə á ka nə́mə́ kə bɔ̧ɔ̧lə shwoŋ a ŋgə́ jɨɨ.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 A mú dʉ́g wə́éŋgəles obá nə mikáándə́ mí áfufumə̂ bwə́ njúl kʉ́l mbimbə mə́ Yésus í á bə í mbwúg yí, nyíga ŋgɛɛ kɔ́ɔ́mb lúú, nyíga ŋgɛɛ kɔ́ɔ́mb məkuú.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Wəéŋgəles bwə́ mú jî nyə nə́: «Amuda, jɨ́ wó ŋgə́ jɨɨ yí?» Nyə nə bwo nə́: «Bwə́ mə́ yîl Cwámba waamə́ wa, mə ampúyɛ́ kʉ́l bwə́ mə́ kənd nyə yí.»
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 A ŋgə́ ná lás ntʉ́nɨ, a mú yid, a dʉ́g ntâg Yésus tə́l, njɨ a kú mpu nə́ jísə nyə.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Amuda, jɨ́ wó ŋgə́ jɨɨ yí? Wo ŋgə sɔ̧́ zə?» Maríya mú tə́dʉga nə́ muud mə́ dʉ sɛ̂y cínɔŋgʉ́ fambə́ wə́ ŋgə́ jî nyə ntʉ́nɨ ɛ́nɛ. A mú cɨ nə nyə nə́: «Cwámba, ŋkí wo wə́ wo ámə yîl nyə, jaawʉg mə kʉ́l wo ámə kə kənd nyə yí, mə kə́ ŋwa nyə.»
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Yésus mú jɔ̂w nyə nə jínə́ dɛ́ nə́: «Maríya.» A mú yid wə́ Yésus cɨ nə nyə hebʉrə̂ dɨ́ nə́: «Rabúni», ntɔ́ mə́ kə́ nə́ «Yɨ́ɨ́gʉli.»
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Kú kúnya nə mə, nəcé mə afwóyɛ́ bád kə wə́ Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waamə̂. Yidagʉ́ kə jaaw ómínyɔŋʉ̂ bâm nə́ mə zə́ bád kə wə́ Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waamə̂ jísə́ nə́mə́ Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wʉ́n yɛ́, wə́ Zɛmbî waamə̂ jísə́ nə́mə́ Zɛmbî wʉ́n yɛ́.»
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Maríya á Magʉdála músə kə jaaw *ómpwíín nə́: «Mə ámə dʉ́g Cwámba», a mú ntâg jaaw bwo nda Cwámba nyə ámə cɨ nə́.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Nə́mə́ mpwó-kugʉ́ á jwɔ̂w ŋgwúd nə ŋgwúd nɨ, jwɔ́w shwɛ́ndɛ mə́ dʉ tɛ́ɛ́d yí, *ompwíín bwə́ á bə njɔ́w. Bwə́ á ŋgə ji nə mimpumbɛ́ minjuwʉlá, ŋgə́lə fúndə *Oyúdɛn. Seegya nə́, Yésus mə́ cúwo, zə tɔ̂w bwo tʉ́tám, a mú cɨ nə bwo nə́: «Səlʉgá milâm shí.»
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ja á mə́ cɨ ntʉ́nɨ yí, a mú lwágʉlə bwo məbwə́ nə ntʉ́g lʉ́ mwɔ̧́. Ompwíín bwə́ mú bul gwág mə́shusʉg nə dʉ́gʉ́lə Cwámba.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Səlʉgá milâm shí. Nə́mə́ nda Dâ nyə á ntɨ mə nə́, mə́ ka nə́mə́ kənd bɨ̂.»
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ja á mə́ shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, a mú yámb bwo ŋgúl, nyə nə́: «Lə́gʉ́gá Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim;
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 buud bɨ́ mə́ bá dʉ juu nə *misə́m wá, bwə́ bá dʉ lə́g íjuugá; bɔɔŋg bɨ́ ábʉ́lɛ dʉ juu wá, bwə́ ábʉ́lɛ dʉ lə́g íjuugá.»
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Na, Tómas, ŋgwɔ́l múúd á buud wûm nə óbá, nyɔɔŋg bwə́ á dʉ nə́mə́ nyiŋgə jɔ̂w nə́ Wáás yɛ́, nyə a shígɛ́ bə ja Yésus nyə á zə wɔ́ɔ́s *ómpwíín bɛ́ dɨ́ nɨ.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Bɔ́ɔ́l ómpwíín bwə́ á ka jaaw nyə nə́: «Sə́ báá sə́ ámə dʉ́g Cwámba». Nyɛ mú cɨ nə bwo nə́: «Mə́ jɨɨ nə́ mə dʉ́gʉ́g məluun mə́ mə́sʉ́n nyə́dɨ́ mə́bwə́d, mə wá nyinə́ cínɔŋgʉ́, mə juwo mbwə́ kʉ́l bwə́ á juwo nyə kwɔ̧ɔ̧́ ntʉ́g lʉ́ mwɔ̧́ dɨ́ yí. Té mə́ afwóyɛ́ dʉ́g íyuug byɔɔŋg yí, mə cugɛ́ nə ŋkul *magʉlə.»
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Í á ka bə, ja shwɛ́ndɛ ncindí nyə a bwəma yí, ompwíín ɔ́ Yésus bwə́ á nyiŋgə bə sɛɛŋgyá njɔ́w, bə́nɔ̂ŋ Tómas jâŋ ja. Seegya nə́, Yésus mə́ zə, zə tɔ̂w bwo na tʉ́tám, mimpumbɛ́ mí njúl minjuwʉlá, a mú cɨ nə bwo nə́: «Səlʉgá milâm shí.»
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Nyə ntâg nə Tómas nə́: «Ntɨɨ́g nyinə́ mbwə́ gwô wa, dʉgɨ́ məbwə́ mâm; ntɨɨ́g mbwə́ zə wá wa mə́dɨ́ ntʉ́g lʉ́ mwɔ̧́ dɨ̂, yɔwʉg ŋgə́lə sá məshwán, magʉlə́g.»
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Tómas mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Cwámba waamə́ nə Zɛmbî waam.»
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Wo mə́ ka magʉlə nəcé wo dʉ́gʉ́lə mə! Buud bwə́ ŋgə́ magʉlə bwə́ kú fwo dʉ́g mə wá, báá bwə́ mə́ jəla.»
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yésus nyə a sá nə́mə́ mɔ́ɔ́l zhwog məshimbá ompwíín bɛ́ bwə́ ŋgə́ dʉ́g; mâŋ mə́ cúgɛ́ cilyá wa kálaad ɛ́gaád.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Mɔɔŋg mə́sə́ cilyá wa má mə́sə shú nə́ bɨ mágʉləg nə́ Yésus jisə *Krîst, *Mwân mə́ Zɛmbî, bɨ́ mə́ ká magʉlə ntɔ́ bɨ́ *bə nə cʉg jínə́ dɛ́d.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra