João 18
MCP vs NVT
1 Ja Yésus nyə a shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, nyə á kyey, bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ mú ntɔ̧ Kédron, kə faŋwíny; gúl fambə́ í á dʉ bə nûŋ, bə́nɔ̂ŋ ompwíín bɛ́ bwə́ á dʉ bwey kə cínɔŋg.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Na jɨ nə́, Yúdas, muud nyə á kusha nə nyə yɛ́, nyə á bwey dʉ mpu kʉ́kʉ́l jɔɔŋgʉ́, nəcé Yésus nyə á kə dʉ sɛɛŋgya nə ompwíín bɛ́ wu ija ija.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á ka kənd kínda ózɨmbɨ nə ifulísh nə́ bwə́ kə́g bii Yésus. Bwə́ á ka ŋwa imɔɔs nə məlámba nə məkwɔ̧ɔ̧ mə dɔ́ɔ́mb. Yúdas mú ŋwa bwo, bə́nɔ́ŋ bwə́ mú kə fambə́ jɔɔŋgʉ́d.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yésus nyə á ŋgə bwey mpu sâ í zə́ bə nə nyə yí; a mú ka shísh bwə́dɨ́, kə jî bwo nə́: «Bɨ́ ŋgə sɔ̧́ zə?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Bwə́ nə́: «Sə́ ŋgə sɔ̧́ Yésus á Nazarɛ̂t.» Nyə nə bwo nə́: «Mə wə́ ɛ́ga». Yúdas, muud nyə á kusha nə nyə yɛ́, bə́nɔ̂ŋ buud ɔ́nɨ bwə́ njúl sámbá.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Í á ka bə, Yésus ká nə́mə́ cɨ nə bwo nə́: «Mə wə́ ɛ́ga», seegya njɨ bwə́ mú ŋgə cúculə nə mikwoŋ nə́ ndɛɛ́ kə ŋgə bʉ́la shí.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yésus mú nyiŋgə jî bwo nə́: «Bɨ́ ŋgə sɔ̧́ zə?» Bwə́ nə́: «Sə́ ŋgə sɔ̧́ Yésus á Nazarɛ̂t.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Mə shí cɨ nə́: “Mə wə́ ɛ́ga”. Ŋkí mə wə́ bɨ́ ŋgə́ sɔ̧́ yɛ́, bɨ́dʉ́gá bʉ́ga, báá bwə́ kə́g.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yésus nyə á cɨ ntɔ́ shú nə́ ciyá nyə́ á fwo bwey cɨ yí í bwə́mag; nyə á fwo bwey cɨ nə́: «Buud wo á yə mə wá, mə a shígɛ́ jímbal tɔɔ ŋgwûd.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Nə́ ndɛɛ́, Shímun Pyɛ̂r nyə á bə nə kafwɛlɛ. A mú wéém gwo, taad ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mə Ajəlácɨ á ofada, í mú sámb nyə lwə́ á mbwə́ məncwûm. Sɔ́ɔl məsáal wɔɔŋg nyə á bə nə jínə́ nə́ Málkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Njɨ, Yésus mú cɨ nə Pyɛ̂r nə́: «Fɛɛnʉ́g kafwɛlɛ gwô kʉ́l í dʉ ji yí. Ye mə bə́g kú ŋgul bálá Dâ mə́ yə mə yí?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Nə́ ndɛɛ́, nə kínda ózɨmbɨ, nə tɔ́we shwóg wáŋ, nə ifulísh í *Oyúdɛn bwə́ mú bii Yésus, wɔ́ɔlə nyə məŋkəda.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Bwə́ mú tɛ́ɛ́d fwo kə nə nyə wə́ Hána, cií mə Kayíf muud nyə á bə Ajəlácɨ á ofada mbú wɔɔŋg dɨ́ yɛ́.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayíf wɔɔŋg wə́ nyə á cɨ nə *Oyúdɛn nə́ í yida bə nə mfíí nə́ muud ŋgwûd yə́g shú kúl búúd jɛ̂sh ncindî yɛ́.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Shímun Pyɛ̂r bá ŋgwɔ́l *mpwíín bwə́ á ŋgə bɛ̧ Yésus kʉ́l bwə́ á ŋgə kə nə nyə yí. Kə́lə wɔ́ɔ́s Ajəlácɨ á ofada dɨ́ njɔ́w, mpwíín ɛ́nɛ nywáá bə́nɔ̂ŋ Yésus bwə́ mú nyíi, nəcé Ajəlácɨ á ofada nyə á dʉ mpu mpwíín wɔɔŋg.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pyɛ̂r nyɛ nyə a lʉ́g tɔ́ɔ́n, kúnə́-kúnə nə́ mpumbɛ́. Mpwíín Ajəlácɨ á ofada nyə á dʉ mpu ɛ́nɛ mú zə tɔ́ɔ́n, zə lésha nə mudá nyə á dʉ baagʉlə mpumbɛ́ yɛ́ nə́ ndɛɛ́ nyíŋgal Pyɛ̂r cwû.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Mudá nyə á dʉ baagʉlə mpumbɛ́ yɛ́ mú cɨ nə Pyɛ̂r nə́: «Ŋgaá wo jɨ nə́mə́ mpwíín mə múúd ɛ́nɛ.» Pyɛ̂r nə́: «Kú bə mɛ̂! Mə cugɛ́ mpwíín yé.»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Osɔ́ɔl ɔ mə́sáal bə́nɔ̂ŋ ifulísh bwə́ á bə bwə́ mə́ jida kuda máág, ka ŋgə gwáalə, nəcé yɔ̂ŋ. Pyɛ̂r nyə á ka nə́mə́ ŋgə gwáalə kuda cínɔŋg bwə́dɨ́.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ajəlácɨ á ofada mú ŋgə shílə Yésus mishílí mí dʉ́gyá nə *ompwíín bɛ́ nə minjɨ́ɨ́gʉ́lá nyə á dʉ jɨ́ɨ́gʉli myá.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Mə á dʉ lás nə buud bɛ̂sh nə́ kpwɔɔ́-kpwɔɔ́, mə á dʉ yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá ja jɛ̂sh *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lád nə *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́, kʉ́l *Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á dʉ sɛɛŋgya yí, mə a shígɛ́ dʉ lás mə́shwoó məshwoó.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Nəcé jɨ́ wó zə́ ŋgə jî mə mishílí yí? Shílə́g búúd bwə́ á dʉ gwág mə wá sâ mə á dʉ lás yí, bwə́ mpû sâ mə́ á dʉ cɨ yí.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Ja gúl fulísh mə́ gwág Yésus mə́ bɛ̧sa ntʉ́nɨ yí, a mə́ tɨ́ Yésus bɔ́ɔ́nz, a bâm nə nyə nə́: «Wo bɛ̧sa nə Ajəlácɨ á ofada ntʉ́nɨ?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Ŋkí mə ámə jag lás ɨɨ́, lwóg sâ mə ámə jág cɨ yí. Ká, ŋkí mə ámə mpu lás ɨɨ́, nəcé jɨ́ wó yíd mə yí?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Hána mú cɨ nə́ bwə́ kə́g nə Yésus wə́ Kayíf, bwə́ mú kə nə nyə, a njúl mə́ŋkədad.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Na nyə á bə, Shímun Pyɛ̂r ŋgə́ gwáalə kuda. Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Ŋgaá wo jɨ nə́mə́ *mpwíín yé?» Pyɛ̂r mú kɨ́ɨ́lya nyə, nyə nə́: «Kú bə mɛ̂! Mə cugɛ́ mpwíín yé.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mə́ Ajəlácɨ á ofada, a njúl nə byɛ̂l nə muud Pyɛ̂r nyə ámə sámb lwə́ yɛ́, mú máalə nyə nə́: «Ŋgaá mə shí dʉ́g bɨ́ná nûŋ fambə́?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Pyɛ̂r mú nə́mə́ nyiŋgə kɨ́ɨ́lya nyə, ŋgwúm kúwó í wə́ kwáág ntâg.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Nə́ ndɛɛ́, bwə́ mú wú nə Yésus wə́ Kayíf, kə nə nyə luŋ mə ŋgwə́mʉna. Í á bə mán í mə́ ŋgə lə̂m. Njɨ, bwə́ áshígɛ́ nyíi luŋ, nə́ bwə́ á bá lweegʉshi ícʉg nə́ ndɛɛ́ bwə́ kú ná nə zhɨɨ́ bwə́ də́ *Páska.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Pilât mú wú luŋ kə kwey bwo tɔ́ɔ́n, nyə nə bwo nə́: «Bɨ́ ŋgə cɨ nə́ muud ɛ́ga nyə ámə sá jɨ?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Sə́ ámə zə yə wo nyə ntʉ́nɨ ntɔ́ a kú sá sâ?»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilât mú cɨ nə bwo nə́: «Ŋwagá nyə, bɨmɛ́fwó bɨ kə́g sámb nyə lə́sʉ́ váál mə́cɛ̧ɛ̧ mʉ́n mə́ ŋgə́ cɨ yí.» *Oyúdɛn nə́: «Məcɛ̧ɛ̧ mə́sʉ́ mə́ áŋgɛ̂ nə yə sə́ ŋkul nə́ sə́ gwúg muud.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ciyá nɨ í mú bwəma nə lwólə Yésus nyə á bwey lwágʉlə váál shwɨy á jə́lá nə bá yə yí.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilât mú nyiŋgə nyíi luŋ. A mú jɔ̂w Yésus, jí nyə nə́: «Ye wo jisə Njwû Oyúdɛn?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Ye wo ŋgə cɨ ntʉ́nɨ nə lúú wô, ye bɔ́ɔ́l búúd bwə́ ámə jaaw wo ntɔ́ shú dâm?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilât mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Ye mə jɨ mwâ Yúdɛn? Lɔɔm wô nə milúlúú myâ ofada mí ámə zə nə wo zə yə mə; wo ámə sá ná bwo jɨ?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Ijwûga byâm í cúgɛ́ yâ shí ga; í mbə̂m bə ntɔ́, ki buud bâm bwə́ mə́ zə lúmbʉ́líd, zə kaambʉlə nə Oyúdɛn nə́ bwə́ nda bii mə. Ká, ijwûga byâm í cúgɛ́ yâ wa.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilât mú cɨ nə nyə nə́: «Ntɔ́ jɨ nə́ wo jɨ Njwú-buud ɨɨ́?» Yésus nə́: «Wo mə́ cɨ, mə jɨ Njwú-buud. Ŋkí mə á zə byɛ̂l shí gaád ɨɨ́, í á bə shú ŋkúmba sâ: nə́ mə zə́g lwágʉlə búúd sâ bwə́ jɔ́w nə́ obʉ́bə́lɛ́ yí. Buud bɛ̂sh bʉ́sə́ búúd wâ obʉ́bə́lɛ́ wá bwə́ dʉ gwágʉlə sâ mə́ cɨ́ yí.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilât mú jî nə́: «Jɨ́ jɨ́ nə́ obʉ́bə́lɛ́ yí?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Njɨ, í dʉ bwey bə nə́ mə dʉ́g bɨ́d bɨ́ mbwug ŋgwûd fwála lʉ Páska; nə́ ndɛɛ́, ye bɨ mə́ jɨɨ nə́ mə bɨ́dʉ́g bɨ́ Njwû *Oyúdɛn?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Bɛ̂sh bwə́ mú nyiŋgə kɨ̂m nə́: «Mbɔ̂! Kú bə nyə! Yidagʉ́ bɨ́d sə́ Barábas!» Barábas ɛ́nɛ nyɛ njúl zhilʉŋgaanə́.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?