Hebreus 4

MCP vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Zɛmbî nyə á bwey kaag nə́ a bá sá nə́ buud bwə́ yɔ́wʉlag; ŋkaagə́ nyɔɔŋg nyɨ́ ná. Bɨ ɔ́ ka bɛy nə́ ŋgwɔ́l múúd á gwooŋg jɨ́n bág shúb wogá jɔɔŋg.

¹ Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.

² Shé á shí nə́mə́ gwág kɛ́ɛl mə́ Zɛmbî nda bwo. Njɨ, wáŋ gwágʉ́lə bwə́ á gwág yí í á shígɛ́ kwíínd bwo tɔɔ sâ, nəcé bwə́ á shígɛ́ *búgʉla sâ bwə́ á gwág yí.

² Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.

³ Shé báá obúgʉla shé mú ŋgə yɔwʉla, kú bə bwo, nəcé nyə á cɨ shú dáŋʉ́d nə́:

³ Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.

⁴ Shú sâ í dʉ́gyá nə jwɔ̂w á zaŋgbá yí, sə́ mə́ mpú nə́ Zɛmbî nyə á cɨ gúl kʉ́kʉ́lʉ́d nyə́dɨ́ kálaad dɨ́ nə́: «Zɛmbî nyə á ka yɔwʉla nə isɛ́y byé byɛ̂sh jwɔ̂w á zaŋgbá».

⁴ Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.

⁵ Gwə́ nə́mə́ wə́ á cɨ́ wa jíga kʉ́kʉ́lʉ́d nə́: «Mə abʉ́lɛ́ bwɛlɛ sá nə́ bwə́ yɔ́wʉlag».

⁵ E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.

⁶ Ntɔ́ jɨ nə́ cígʉ́lá í bwey bə nə́ Zɛmbî mə bá sá nə́ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ yɔ́wʉlag. Njɨ, buud bwə́ á tɛ́ɛ́d gwág kɛ́ɛl wá, bwə́ á shígɛ́ yɔwʉla, nəcé məlwə̂.

⁶ Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,

⁷ Nda jɨ́ ntɔ́ nə́, Zɛmbî mə́ tə̂l dúl jwɔ̂w búúd bwə́ é cɨ nə́ «múús» yí. Nyə á zə tə̂l jwɔ̂w dɔɔŋgʉ́ mimbú mí mə́ bwey bul cɔ̧́ té wulə fwála mə́ Moyîz; nyə á ka cɨ mpu mə *Dávid dɨ́ nda nyə́ ámə fwo cɨ nə́, nə́: «Ŋkí bɨ mə gwág kə́l dɛ́ múús ɨɨ́, kúgá sá nʉ́ŋ».

⁷ de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.

⁸ Í á mbə̂m bə nə́ Yeshuwa nyə a sá nə́ kúl búúd í yɔ́wʉlag ja bwə́ á shîn nyíi shí á cɔ̧ɔ̧lá yí, Zɛmbî nyə a shígɛ́ nywá nyiŋgə cɨ nə́ dúl jwɔ́w lʉ́ wogá dʉ́sə.

⁸ Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.

⁹ Ntɔ́ mə́ lwó nə́ gúlʉ́gá wogá jísə ná shú búúd ɔ́ Zɛmbî, í njúl nda fwámɛ́ wogá Zɛmbî nyə á woga jwɔ̂w lʉ́ zaŋgbá yí.

⁹ Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.

¹⁰ Nəcé, muud Zɛmbî mə sá nə́ a yɔ́wʉlag yɛ́, nyə é yɔwʉla nə isɛ́y byé byɛ̂sh nə́mə́ nda Zɛmbî nyə á yɔwʉla nə byé nə́.

¹⁰ Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.

¹¹ Nda jɨ́ ntɔ́ nə́, shé wágá məŋkul nə́ shé bág yɔwʉla nda Zɛmbî nyə á kaag nə́; shé wágá məŋkul shú nə́ muud nda bá shúb nəcé sálə mbií mə́lwə̂ bwə́ á sá má.

¹¹ Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.

¹² Mpugá nə́ Milə́sʉ́ mí Zɛmbî mísə mikuwó, mí njúl mi aŋkál-ŋkálʉ̂. Mí dʉ bɛ́wʉli ntɔ̧ kafwɛlɛ jɛ̂sh bwə́ dʉ jɔw íkɔ́ɔ́mb íbá yí. Mí dʉ nyíi múúd nyúúlʉ́d kə kumə kʉ́l mí bɛ́ɛ́g *jîm bá *shíshim yí; mí dʉ bɛ́ɛ́g mə́bwɔ̧ɔ̧́ mə nyúúl nə óshû ɔ́ íyasə́d. Milə́sʉ́ mí Zɛmbî wə́ mí dʉ lwó ŋkí mitə́dʉ́gá nə iyuug yâ lâm, bísə́ ŋkí bɔ̂w, ŋkí bísə ŋkí nywa.

¹² Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.

¹³ Kú ntâg nə tɔɔ sâ Zɛmbî nyə á tɛ́ yí jɨ́ nə ŋkul shwaaw Zɛmbî. Isâ byɛ̂sh bísə oshushwáás, ompajáá nyə́dɨ́ míshʉ́d, nyə muud mə bá sá sə́ shitɔ́g yɛ́.

¹³ E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.

¹⁴ Shé mú nə wúsʉ́ shísha Ajəlácɨ á ofada nyə á lɨ́ɨ́na joŋ lʉ gwɔ́w yɛ́, nyə wə́ Yésus, Mwân mə́ Zɛmbî. Nda jɨ́ ntɔ́ nə́, shé kə́gá nə búgə́ jísʉ́ shwóg, kú bwɛlɛ tag.

¹⁴ Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.

¹⁵ Nəcé, Ajəlácɨ á ofada shé mú nə ndɨ́ yɛ́, cúgɛ́ nyɔɔŋg jɨ́ nda gwág shé cɛy lámʉ́d nə tag dʉ́sʉ́ yɛ́. A yidá bə nyɔɔŋg jɨ́ nə́ nyə á bwəma nə məbwə́bʉ́lán məzhɨɨ́ mɛ̂sh nda shé, njɨ a nda sá *sə́m yɛ́.

¹⁵ Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.

¹⁶ Ntɔ́, shé shíshʉ́gá Zɛmbî kúnə́-kúnə kú fúndə. Shé shíshʉ́gá nyə́dɨ́ caaŋgə́d kʉ́l á ŋgə́ lwóya mpaam yí, a gwágʉ́g shé cɛy lámʉ́d a sá shé mpaam, a kwíínd shé ja shé mə́ jɨ́ɨ́ kwííndyá yí.

¹⁶ Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.

Hebreus 4

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra