Hebreus 2
MCP vs NVT
1 Nda jɨ́ ntɔ́ nə́, í bul jɨɨ nə́ shé mpúg wá mílúú sâ bwə́ á jaaw shé yííd, ŋkwaŋgá sə́ á bá kwab zhɨ́ɨ́.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Shé mpúgá nə́ kɛ́ɛl *wə́éŋgəles bwə́ á zə nə ndɨ́ yág yí, í á bə álal-ŋkul; muud yɛ̂sh nyə á caam məcɛ̧ɛ̧, nda bísh dwo yɛ́, nyə a shí bwəma nə intʉ́gʉ́lí í á jəla yí.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Nda jɨ́ ntɔ́ nə́, shé mə́ ká bə kú bísh shísha məma cʉg bwə́ ŋgə́ jaaw shé yí, shé nda bá bwɛlɛ faam. Cwámba nyəmɛ́fwó wə́ nyə a tɛ́ɛ́d jaawʉ́lə láŋ á cʉg jɔɔŋgʉ̂, buud bwə́ á gwág nə nyə wá bwə́ mú zə báásʉlə shé wə.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Shú lwólə nə́mə́ nə́ kɛ́ɛl dɔɔŋg dʉ́sə fwámɛ́ kɛ́ɛl, Zɛmbî nyəmɛ́fwó nyə a wééshʉli isâ í ntɔ̧ buud ŋkul yí, nə *isâ í mímbʉ́gú nə *məshimbá mimbií mimbii. A mú nə́mə́ yə bwo idáás Shíshim mə́ dʉ dáás búúd yí, nda nyə á cɛɛl nə́.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Haaw. Kala búúd sə́ ŋgə́ cɨ nə́ í bá bə yí, wəéŋgəles dɨ́ bwə́ bá jwú nə gwo, Zɛmbî nyə a shígɛ́ sá nə í bág bə ntɔ́.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Í yidá bə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Wo mə́ səl nyə shí fúfwála, cɔ̧́ wəéŋgəles.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Wo mə́ wá ísâ byɛ̂sh mə́nyámá mə́ múúd dɨ̂.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Njɨ, sâ shé mú ŋgə dʉ́g yí jɨ́ nə́, Yésus muud Zɛmbî nyə á səl shí fúfwálá cɔ̧́ wə́éŋgəles yɛ́, a mú ŋgə ŋkənʉwa, a njúl nə gúmə́ nda cî, nəcé nyə á jug nə́ ndɛɛ́ a yə. Nyə á zə cé buud bɛ̂sh, lwóyálə mpaam Zɛmbî nyə á baam nə bwo yí.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Zɛmbî wə́ nyə a tɛ́ isâ byɛ̂sh, nyə wə́ ŋgə́ sá nə́ byɛ̂sh í ŋgə́g nə kyey mpwogɛ́, nyə nə́mə́ wə́ nyə á jɨɨ nə́ ncúlyá zhwog bwân bɛ́ bwə́ ŋkə́nʉwag məŋkənʉwa mɛ́. Í á ka jəla nə́ a sáág nə́ micúŋ mí bííg Yésus muud nyə á juw zhɨɨ́ nə́ bwán ɔ́ Zɛmbî bwə́ bííg cʉg yɛ́, micúŋ myɔɔŋg mí mú mɛɛl sá nə́ Zɛmbî jílʉg nyə jiya í á jəla nə nyə yí.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Ntɔ́, nə Yésus muud ŋgə́ sá nə́ buud bwə́ bə́g miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mi búúd yɛ́, nə buud á ŋgə́ sá ntɔ́ wá, bɛ̂sh bʉ́sə nə shug ŋgwûd. Gwə́ wə́ á jɨ́ kú gwág shwôn jɔ́wʉ́lə bwo nə́ omínyɔŋʉ̂ bɛ́ yí.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Ntɔ́ wə́ á cɨ́ nə́:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 A nyiŋgə nə́mə́ cɨ nə́:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Nda jɨ́ nə́ bwân á ŋgə́ cɨ ɔ́nɨ bʉ́sə nə mishwun nə məcií nə́, Yésus nyə á ŋwa nə́mə́ nyúul muud, a bə nə mishwun nə məcií shú nə́ a yə́g, shwɨy dɛ́ mú culʉshi ŋkûl mə Njwû məjamb, nyɛ muud nyə á ŋgə kyey nə shwɨy yɛ́.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Nyə á yə ntɔ́ shú nə́ a yîl búúd bɛ̂sh mə́nyámád, nəcé bwə́ á ŋgə cʉgə ŋkúmba cʉg njɨ ŋgə́lə fúndə shwɨy, cʉg mə́nyámá.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Í mə́ mpu nyîn nə́ Yésus nyə a shígɛ́ zə kwiid wə́éŋgəles; nyə á yida zə kwiid mpwoŋ buud mə́ *Abʉraham.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Sá jɔɔŋg wə́ í á sá nə́ a cɛ́ndʉ́g bə nda omínyɔŋʉ̂ bɛ́ məzhɨɨ́ mɛ̂sh, shú nə́ a bə́g bwo fwámɛ́ Ajəlácɨ á ofada mə gwág bwo cɛy lámʉ́d yɛ́, á sá ísɛ́y váál Zɛmbî mə cɛ́ɛl yí. A jɨ Ajəlácɨ á ofada nə́ a sáág *mə́túnʉga, yîl búúd *misə́m myáŋ.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Yésus jɨ nə ŋkul kwíínd búúd mə́bwə́bʉ́lán mə́ ŋgə́ fwágʉsə məkuú shí wá, nəcé nyəmɛ́fwó nyə á fwo nə́mə́ bwəma nə məbwə́bʉ́lán, nyə á jug.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?