Atos 2

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Ja jwɔ̂w lʉ́ Pantekôt í á wɔ́ɔ́s yí, bɛ̂sh bwə́ á bə bwə́ njúl kʉkʉ̂l ŋgwúd.

¹ No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.

² Seegya nə́ nyúl ncíndə́ mú zhu gwɔ̂w nə́mə́ nda ja məma ŋkwɔ̧̂ mə dʉ kuŋg yí. Ncíndə́ nyɔɔŋg í mú lwánd njɔ́w bwə́ á bə yí wɛ̂sh nə́ cwɔ́ɔ́.

² De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.

³ Nə ndɛɛ́ bwə́ mú dʉ́g bíl ísâ í ŋgə́ wɔ́ɔ́s nda məjûm mə́ kuda. Isâ byɔɔŋg í mú ŋgə bɔ́ɔ́g ŋgə kə badʉwo muud yɛ̂sh nyúúlʉ́d.

³ Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.

⁴ Bɛ̂sh bwə́ mú lwánd nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́, bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə lás mɔ́ɔ́l mə́kə̂l nda Shíshim í á ŋgə sá nə́ bwə́ lásʉ́g nə́.

⁴ Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.

⁵ Í á bə *Oyúdɛn bwə́ njúl Yurʉ́səlɛm, Oyúdɛn bwə́ mə́ wá lâm wə́ Zɛmbî wá, bwə́ á zhu ílwoŋ i búúd byɛ̂sh bísə́ joŋ dɨ́ shí yí.

⁵ Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.

⁶ Ja sâ nɨ mə́ gwɨ́ɨ́g lɔɔm nə lɔɔm yí, búúd bwə́ mú zə sɛɛŋgya bwə́ kú mpu sâ bwə́ cɨ́g yí nəcé muud yɛ̂sh ŋgə́lə gwág obúgʉla bwə́ ŋgə́ lás kə́l lʉ́ byélé dɛ́.

⁶ Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.

⁷ Fʉg í á jímb bwo mílúúd, bwə́ ŋgə́ jág bul káam, bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ búúd bwə́ ŋgə́ lás ɔ́ga bɛ̂sh bʉ́sə buud wâ Galilê?

⁷ Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus

⁸ Ká ntʉdɛlɛ́ í mpú zə bə nə́ sə́ ŋgə́g nə gwág bwə́ ŋgə́ lás məkə́l mə́sʉ́, muud yɛ̂sh yag kə́l lʉ́ byélé dɛ́ yɛ́?

⁸ e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!

⁹ Nə Oparʉt, nə buud ɔ́ Mɛdî nə bɔɔŋg wâ Elam, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ ji Məzhuputamî nə Yudéa, nə bɔɔŋg wâ Kapados nə́mə́, nə Pɔ̂ŋ nə Azî,

⁹ Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,

¹⁰ nə Frizhî, nə Pamʉfilî nə́mə́, nə Igîpten, nə məfaan mə́ Libî mâ ŋgɛɛ́ ŋgwə́la Sirɛ̂n, nə buud bwə́ ámə zhu Róma wá,

¹⁰ da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma

¹¹ fwámɛ́ Oyúdɛn, nə ojóŋ bwə́ á zə nyíi mísɔɔn Oyúdɛn dɨ́ wá, nə buud ɔ́ Kʉrɛ̂t nə Arabî. Ntʉdɛlɛ́ sə́ ŋgə́ gwág buud ɔ́ga bwə́ ŋgə́ bwiiŋg məma mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí Zɛmbî sə́dɨ́ mə́kə́l mə́ byélé dɨ́ yɛ́?»

¹¹ (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.

¹² Bɛ̂sh fʉg í á jímb mílúúd, bwə́ kú ná mpu sâ bwə́ cɨ́g yí. Bwə́ mú ka ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Jáyɛ́ í mə́ bə ga?»

¹² Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.

¹³ Bɔ́ɔ́lʉ́gá bâŋ bwə́ mú ŋgə cágʉlə obúgʉla, bwə́ nə́: «Bwə́ mə́ lwánd nə məlwəg.»

¹³ Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.

¹⁴ Pyɛ̂r bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd bwə́ mú ka zə tɔ̂w tâm buud. Pyɛ̂r mú bʉ̂n kə́l gwɔ́w-gwɔ̂w, lás nə bwo nə́: «Yé *Oyúdɛn nə bɨ bɛ̂sh buud bɨ́ ŋgə́ ji Yurʉ́səlɛm wá, bɨ ɔ mpú ntɨ mə́lwə̂ kə́ga mə́dɨ́, bɨ mə́ jəlá nə mpu sâ ga.

¹⁴ Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!

¹⁵ Buud ɔ́ga bwə́ aŋgɛ̂ nə fudə nə məlwəg nda bɨ́ ŋgə́ cɨ nə́. Ŋgaá nə́ jwɔ̂w dʉ́sə ná njɨ məwəla ibuu mâ mpʉ́mán mpʉ́mán.

¹⁵ Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.

¹⁶ Í yidá bə nə́ sâ Zhuwɛ̂l *muud micúndə́ nyə á jaaw yí, gwə́ wə́ í mə́ bwəmá ga, nyə á cɨ nə́:

¹⁶ Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:

¹⁷ Í bá bə nə́, mwɔ̂w mâ məzhúgʉ́lâ,

¹⁷ ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.

¹⁸ Jɨ́ ntɔ́. Mə bá shwu ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal bâm Shíshim wâm mwɔ̂w mɔɔŋgʉ́d,

¹⁸ Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.

¹⁹ Mə bá wééshʉli *ísâ í mímbʉ́gú gwɔ́w joŋʉd,

¹⁹ Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.

²⁰ shúshwóógʉ́ nə mwásə́ mə́ Cwámba í zə́g wɔ́ɔ́s,

²⁰ O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.

²¹ Nə́ ndɛɛ́, múúd yɛ̂sh mə bá kɨ̂m jɔ̂w jínə́ mə́ Cwámba yɛ́, a bá cʉgə.

²¹ Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.

²² «Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, gwágʉ́lə́gá sâ mə́ ŋgə́ cɨ yí. Zɛmbî nyə a wééshʉli bɨ́ *məshimbá nə isâ í mímbʉ́gú nə isâ í ntɔ̧́ búud ŋkwóŋ yí. Nyə a wééshʉli byo məbwə̂ mə́ Yésus á Nazarɛ̂t dɨ́ nda bɨ́ mə́ bwéy mpu nə́. Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî nyə á mpu lwóya nə́ nyə wə́ nyə á ntɨ bɨ́ Yésus á Nazarɛ̂t wɔɔŋgʉ̂,

²² “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.

²³ Zɛmbî mú sá nə́ bɨ bííg muud wɔɔŋgʉ̂ nə́mə́ nda nyə́mɛ́fwó Zɛmbî nyə á ŋwa cígʉ́lá nə́, nda nyə á bwey mpu nə́. Bɨ á kusha nyə nə buud bʉ́sə́ kú bísh mə́cɛ̧ɛ̧ wá, bɨ́ sá nə́ bwə́ gwúg nyə, bwə́ músə bwambʉlə nyə kwolós dɨ́.

²³ Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.

²⁴ Njɨ, Zɛmbî nyə a gwûmʉshi nyə, a fɛɛmʉshi nyə nə shwɨy nəcé shwɨy í á shígɛ́ nywá bə nə ŋkul máánd nyə kandʉgə.

²⁴ Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.

²⁵ Dávid nyə á wámbʉlə cɨ shú dɛ́d nə́:

²⁵ A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.

²⁶ Ntɔ́, lâm wâm wúsə nə məshusʉg, jûm dâm í ŋgə kɔɔs nə jámbə́.

²⁶ Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.

²⁷ nəcé wo abʉ́lɛ́ sá nə́ mə kə́g myeesh baŋ mínjîm,

²⁷ Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.

²⁸ Wo a sá nə́ mə mpúg məzhɨɨ́ mə́ cʉg,

²⁸ Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.

²⁹ «Bwááŋg, magʉləgá nə́ mə jááwʉg bɨ́ nə́ kpwɔɔ́ nə́, mpáámbə́ íshé *Dávid nyə a shí yə, nyə á dɔw, shwoŋ nyɛ́ nyísə ná wa sə́dɨ́ zə wɔ́ɔ́s múús.

²⁹ “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.

³⁰ Njɨ, nda nyə á bə muud micúndə́ nə́, nyə á bwey mpu nə́ Zɛmbî nyə á kaag nyə, a kɛɛn bʉ́bə́lɛ́ nə́ a bá jil ŋgwɔ́l mwân yé, məbyá mɛ́ mâ nyəmɛ́fwó, a bá jil nyə nyə́dɨ́ jiya ící dɨ̂.

³⁰ Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.

³¹ Nyə á bwey dʉ́g nə́ Yésus mə bá gwûm, gwûmʉ́lə wɔɔŋg wə́ nyə á ŋgə cɨ ja nyə á lás nə́: “Bwə́ á shígɛ́ myaas nyə baŋ mínjîm, nyúúl nyɛ́ í á shígɛ́ bwo shwóŋʉd”.

³¹ Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.

³² «Yésus wɔɔŋgʉ̂, Zɛmbî nyə á gwûmʉshi nyə, sə́ bɛ̂sh sə́ bʉ́sə owúshinɛd wâ lâŋ wɔɔŋg.

³² “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.

³³ Mbwə̂ məncwûm mə́ Zɛmbî í á bʉ̂n nyə gwɔ̂w. Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim Zɛmbî nyə á kaag yɛ́, a mə́ lə́g nyə wə́ Dâ, a mə́ shwu sə́ nyə, gwə́ wə́ bɨ́ ŋgə́ gwág bɨ́ ŋgə́ dʉ́g nə sə́ ga.

³³ Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.

³⁴ — ausente —

³⁴ Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,

³⁵ — ausente —

³⁵ até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.

³⁶ Yé bag ɔ Izʉrəyɛ̂l bɛ̂sh, bɨ́ mə́ jəlá nə ka mpu kú nə məshwán nə́ Yésus bɨ́ á bwambʉlə kwolós dɨ́ yɛ́, Zɛmbî mə́ sá nə́ a bə́g Cwámba, a bə *Krîst.»

³⁶ “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.

³⁷ Kaand nɨ nyə á kwiy buud milâm, bwə́ mú jî Pyɛ̂r bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá nə́: «Bwááŋg e, sə́ sáág ntʉdɛlɛ̂?»

³⁷ As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.

³⁸ Pyɛ̂r mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Cɛ́ndʉ́gá mitə́dʉ́gá, muud yɛ̂sh dúwanʉgɨ́ jínə́ mə́ Yésus-Krîst dɨ́, Zɛmbî jwúg bɨ́ nə *misə́m mín. Ntɔ́, bɨ mú lə́g yána mə́ Zɛmbî, yána dɔɔŋg wə́ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim.

³⁸ Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.

³⁹ Nəcé ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî í dʉ́gyá nə bɨ̂, nə bwân bʉ́n, nə bɔ́ɔ́l búúd bɛ̂sh bʉ́sə́ óshwóg-óshwóg wá, bímbí dɛ̂sh Zɛmbî mə bá jɔ̂w yí.»

³⁹ Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.

⁴⁰ Pyɛ̂r mú nə́mə́ kwo ŋgə lás nə bwo bíl zhwog iciyá na, ŋgə cwîny bwo, nyə nə bwo nə́: «Túbʉ́gá wú na kala búúd á lɨ́lɨŋgɨ̂ nɨɨ́d.»

⁴⁰ Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.

⁴¹ Buud bwə́ á magʉlə kaand yé wá, bwə́ á duwan. Jwɔ̂w dɔɔŋgʉ́, buud bwə́ á kwɨ́dʉli *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɨ́ kúnə́-kúnə buud otɔ́ɔ́shin olɔ́ɔl.

⁴¹ Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.

⁴² Obúgʉla bɛ̂sh bwə́ á dʉ sá zɛ́ny bɛ̧ɛ̧́lə mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mí búúd ɔ lwámá, zɛ́ny cʉg sɛɛŋgí á omínyɔŋʉ̂, zɛ́ny dʉ́lə féya bʉlɛ́d, nə zɛ́ny dʉ́lə ji ísɛɛŋgyá í mə́jəgʉlad.

⁴² Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.

⁴³ Buud bɛ̂sh bwə́ á bə nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́, buud ɔ lwámá bwə́ ŋgə́ bul sá *ísâ í mímbʉ́gú nə *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí.

⁴³ Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.

⁴⁴ Buud bɛ̂sh bwə́ á *búgʉla wá bwə́ á dʉ bə kʉ́l ŋgwúd, bwə́ sɛɛŋg isâ byáŋ dʉ bií byo sɛɛŋgí.

⁴⁴ Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.

⁴⁵ Bwə́ á ŋgə kusha məbii máŋ nə isâ byáŋ, bwə́ ka dʉ kawʉla *mwaanɛ̂ wɔɔŋgʉ̂ nə́mə́ nda múúd yɛ̂sh nyə á bə nə məyáŋgan nə́.

⁴⁵ Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,

⁴⁶ Bɛ̂sh bwə́ á dʉ sá zɛ́ny kə̌lə *Luŋ mə́ Zɛmbî jwɔ̂w dɛ̂sh mbií ŋgwúd; bwə́ dʉ féya bʉlɛ́d mínjɔ́w minjɔ́w, bwə́ dʉ də ídʉ̂w byáŋ nə məshusʉg, kú nə muud mə ŋkɛ̂ny nyúul.

⁴⁶ adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,

⁴⁷ Bwə́ dʉ ságʉsə Zɛmbî, bɔ́ɔ́l búúd bɛ̂sh dʉ ŋwa bwo nə məjilə. Cwámba nyə á dʉ cʉg buud jwɔ̂w dɛ̂sh, a dʉ kwádʉlə bwo *Dɔ̧ dɨ̂.

⁴⁷ sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Atos 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra