Atos 2

MCP vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Ja jwɔ̂w lʉ́ Pantekôt í á wɔ́ɔ́s yí, bɛ̂sh bwə́ á bə bwə́ njúl kʉkʉ̂l ŋgwúd.

¹ Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.

² Seegya nə́ nyúl ncíndə́ mú zhu gwɔ̂w nə́mə́ nda ja məma ŋkwɔ̧̂ mə dʉ kuŋg yí. Ncíndə́ nyɔɔŋg í mú lwánd njɔ́w bwə́ á bə yí wɛ̂sh nə́ cwɔ́ɔ́.

² De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.

³ Nə ndɛɛ́ bwə́ mú dʉ́g bíl ísâ í ŋgə́ wɔ́ɔ́s nda məjûm mə́ kuda. Isâ byɔɔŋg í mú ŋgə bɔ́ɔ́g ŋgə kə badʉwo muud yɛ̂sh nyúúlʉ́d.

³ E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.

⁴ Bɛ̂sh bwə́ mú lwánd nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́ cwɔ́ɔ́, bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə lás mɔ́ɔ́l mə́kə̂l nda Shíshim í á ŋgə sá nə́ bwə́ lásʉ́g nə́.

⁴ E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.

⁵ Í á bə *Oyúdɛn bwə́ njúl Yurʉ́səlɛm, Oyúdɛn bwə́ mə́ wá lâm wə́ Zɛmbî wá, bwə́ á zhu ílwoŋ i búúd byɛ̂sh bísə́ joŋ dɨ́ shí yí.

⁵ Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.

⁶ Ja sâ nɨ mə́ gwɨ́ɨ́g lɔɔm nə lɔɔm yí, búúd bwə́ mú zə sɛɛŋgya bwə́ kú mpu sâ bwə́ cɨ́g yí nəcé muud yɛ̂sh ŋgə́lə gwág obúgʉla bwə́ ŋgə́ lás kə́l lʉ́ byélé dɛ́.

⁶ Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.

⁷ Fʉg í á jímb bwo mílúúd, bwə́ ŋgə́ jág bul káam, bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ búúd bwə́ ŋgə́ lás ɔ́ga bɛ̂sh bʉ́sə buud wâ Galilê?

⁷ E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?

⁸ Ká ntʉdɛlɛ́ í mpú zə bə nə́ sə́ ŋgə́g nə gwág bwə́ ŋgə́ lás məkə́l mə́sʉ́, muud yɛ̂sh yag kə́l lʉ́ byélé dɛ́ yɛ́?

⁸ Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?

⁹ Nə Oparʉt, nə buud ɔ́ Mɛdî nə bɔɔŋg wâ Elam, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ ji Məzhuputamî nə Yudéa, nə bɔɔŋg wâ Kapados nə́mə́, nə Pɔ̂ŋ nə Azî,

⁹ Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,

¹⁰ nə Frizhî, nə Pamʉfilî nə́mə́, nə Igîpten, nə məfaan mə́ Libî mâ ŋgɛɛ́ ŋgwə́la Sirɛ̂n, nə buud bwə́ ámə zhu Róma wá,

¹⁰ a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,

¹¹ fwámɛ́ Oyúdɛn, nə ojóŋ bwə́ á zə nyíi mísɔɔn Oyúdɛn dɨ́ wá, nə buud ɔ́ Kʉrɛ̂t nə Arabî. Ntʉdɛlɛ́ sə́ ŋgə́ gwág buud ɔ́ga bwə́ ŋgə́ bwiiŋg məma mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí Zɛmbî sə́dɨ́ mə́kə́l mə́ byélé dɨ́ yɛ́?»

¹¹ cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.

¹² Bɛ̂sh fʉg í á jímb mílúúd, bwə́ kú ná mpu sâ bwə́ cɨ́g yí. Bwə́ mú ka ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Jáyɛ́ í mə́ bə ga?»

¹² E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?

¹³ Bɔ́ɔ́lʉ́gá bâŋ bwə́ mú ŋgə cágʉlə obúgʉla, bwə́ nə́: «Bwə́ mə́ lwánd nə məlwəg.»

¹³ E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.

¹⁴ Pyɛ̂r bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd bwə́ mú ka zə tɔ̂w tâm buud. Pyɛ̂r mú bʉ̂n kə́l gwɔ́w-gwɔ̂w, lás nə bwo nə́: «Yé *Oyúdɛn nə bɨ bɛ̂sh buud bɨ́ ŋgə́ ji Yurʉ́səlɛm wá, bɨ ɔ mpú ntɨ mə́lwə̂ kə́ga mə́dɨ́, bɨ mə́ jəlá nə mpu sâ ga.

¹⁴ Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.

¹⁵ Buud ɔ́ga bwə́ aŋgɛ̂ nə fudə nə məlwəg nda bɨ́ ŋgə́ cɨ nə́. Ŋgaá nə́ jwɔ̂w dʉ́sə ná njɨ məwəla ibuu mâ mpʉ́mán mpʉ́mán.

¹⁵ Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.

¹⁶ Í yidá bə nə́ sâ Zhuwɛ̂l *muud micúndə́ nyə á jaaw yí, gwə́ wə́ í mə́ bwəmá ga, nyə á cɨ nə́:

¹⁶ Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:

¹⁷ Í bá bə nə́, mwɔ̂w mâ məzhúgʉ́lâ,

¹⁷ E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;

¹⁸ Jɨ́ ntɔ́. Mə bá shwu ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal bâm Shíshim wâm mwɔ̂w mɔɔŋgʉ́d,

¹⁸ e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.

¹⁹ Mə bá wééshʉli *ísâ í mímbʉ́gú gwɔ́w joŋʉd,

¹⁹ E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.

²⁰ shúshwóógʉ́ nə mwásə́ mə́ Cwámba í zə́g wɔ́ɔ́s,

²⁰ O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.

²¹ Nə́ ndɛɛ́, múúd yɛ̂sh mə bá kɨ̂m jɔ̂w jínə́ mə́ Cwámba yɛ́, a bá cʉgə.

²¹ E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.

²² «Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, gwágʉ́lə́gá sâ mə́ ŋgə́ cɨ yí. Zɛmbî nyə a wééshʉli bɨ́ *məshimbá nə isâ í mímbʉ́gú nə isâ í ntɔ̧́ búud ŋkwóŋ yí. Nyə a wééshʉli byo məbwə̂ mə́ Yésus á Nazarɛ̂t dɨ́ nda bɨ́ mə́ bwéy mpu nə́. Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî nyə á mpu lwóya nə́ nyə wə́ nyə á ntɨ bɨ́ Yésus á Nazarɛ̂t wɔɔŋgʉ̂,

²² Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;

²³ Zɛmbî mú sá nə́ bɨ bííg muud wɔɔŋgʉ̂ nə́mə́ nda nyə́mɛ́fwó Zɛmbî nyə á ŋwa cígʉ́lá nə́, nda nyə á bwey mpu nə́. Bɨ á kusha nyə nə buud bʉ́sə́ kú bísh mə́cɛ̧ɛ̧ wá, bɨ́ sá nə́ bwə́ gwúg nyə, bwə́ músə bwambʉlə nyə kwolós dɨ́.

²³ a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;

²⁴ Njɨ, Zɛmbî nyə a gwûmʉshi nyə, a fɛɛmʉshi nyə nə shwɨy nəcé shwɨy í á shígɛ́ nywá bə nə ŋkul máánd nyə kandʉgə.

²⁴ ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.

²⁵ Dávid nyə á wámbʉlə cɨ shú dɛ́d nə́:

²⁵ Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;

²⁶ Ntɔ́, lâm wâm wúsə nə məshusʉg, jûm dâm í ŋgə kɔɔs nə jámbə́.

²⁶ por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;

²⁷ nəcé wo abʉ́lɛ́ sá nə́ mə kə́g myeesh baŋ mínjîm,

²⁷ pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;

²⁸ Wo a sá nə́ mə mpúg məzhɨɨ́ mə́ cʉg,

²⁸ fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.

²⁹ «Bwááŋg, magʉləgá nə́ mə jááwʉg bɨ́ nə́ kpwɔɔ́ nə́, mpáámbə́ íshé *Dávid nyə a shí yə, nyə á dɔw, shwoŋ nyɛ́ nyísə ná wa sə́dɨ́ zə wɔ́ɔ́s múús.

²⁹ Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.

³⁰ Njɨ, nda nyə á bə muud micúndə́ nə́, nyə á bwey mpu nə́ Zɛmbî nyə á kaag nyə, a kɛɛn bʉ́bə́lɛ́ nə́ a bá jil ŋgwɔ́l mwân yé, məbyá mɛ́ mâ nyəmɛ́fwó, a bá jil nyə nyə́dɨ́ jiya ící dɨ̂.

³⁰ Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,

³¹ Nyə á bwey dʉ́g nə́ Yésus mə bá gwûm, gwûmʉ́lə wɔɔŋg wə́ nyə á ŋgə cɨ ja nyə á lás nə́: “Bwə́ á shígɛ́ myaas nyə baŋ mínjîm, nyúúl nyɛ́ í á shígɛ́ bwo shwóŋʉd”.

³¹ prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.

³² «Yésus wɔɔŋgʉ̂, Zɛmbî nyə á gwûmʉshi nyə, sə́ bɛ̂sh sə́ bʉ́sə owúshinɛd wâ lâŋ wɔɔŋg.

³² Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.

³³ Mbwə̂ məncwûm mə́ Zɛmbî í á bʉ̂n nyə gwɔ̂w. Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim Zɛmbî nyə á kaag yɛ́, a mə́ lə́g nyə wə́ Dâ, a mə́ shwu sə́ nyə, gwə́ wə́ bɨ́ ŋgə́ gwág bɨ́ ŋgə́ dʉ́g nə sə́ ga.

³³ De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.

³⁴ — ausente —

³⁴ Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,

³⁵ — ausente —

³⁵ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

³⁶ Yé bag ɔ Izʉrəyɛ̂l bɛ̂sh, bɨ́ mə́ jəlá nə ka mpu kú nə məshwán nə́ Yésus bɨ́ á bwambʉlə kwolós dɨ́ yɛ́, Zɛmbî mə́ sá nə́ a bə́g Cwámba, a bə *Krîst.»

³⁶ Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.

³⁷ Kaand nɨ nyə á kwiy buud milâm, bwə́ mú jî Pyɛ̂r bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá nə́: «Bwááŋg e, sə́ sáág ntʉdɛlɛ̂?»

³⁷ E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?

³⁸ Pyɛ̂r mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Cɛ́ndʉ́gá mitə́dʉ́gá, muud yɛ̂sh dúwanʉgɨ́ jínə́ mə́ Yésus-Krîst dɨ́, Zɛmbî jwúg bɨ́ nə *misə́m mín. Ntɔ́, bɨ mú lə́g yána mə́ Zɛmbî, yána dɔɔŋg wə́ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim.

³⁸ Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.

³⁹ Nəcé ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî í dʉ́gyá nə bɨ̂, nə bwân bʉ́n, nə bɔ́ɔ́l búúd bɛ̂sh bʉ́sə́ óshwóg-óshwóg wá, bímbí dɛ̂sh Zɛmbî mə bá jɔ̂w yí.»

³⁹ Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.

⁴⁰ Pyɛ̂r mú nə́mə́ kwo ŋgə lás nə bwo bíl zhwog iciyá na, ŋgə cwîny bwo, nyə nə bwo nə́: «Túbʉ́gá wú na kala búúd á lɨ́lɨŋgɨ̂ nɨɨ́d.»

⁴⁰ E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.

⁴¹ Buud bwə́ á magʉlə kaand yé wá, bwə́ á duwan. Jwɔ̂w dɔɔŋgʉ́, buud bwə́ á kwɨ́dʉli *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɨ́ kúnə́-kúnə buud otɔ́ɔ́shin olɔ́ɔl.

⁴¹ De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;

⁴² Obúgʉla bɛ̂sh bwə́ á dʉ sá zɛ́ny bɛ̧ɛ̧́lə mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mí búúd ɔ lwámá, zɛ́ny cʉg sɛɛŋgí á omínyɔŋʉ̂, zɛ́ny dʉ́lə féya bʉlɛ́d, nə zɛ́ny dʉ́lə ji ísɛɛŋgyá í mə́jəgʉlad.

⁴² e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.

⁴³ Buud bɛ̂sh bwə́ á bə nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́, buud ɔ lwámá bwə́ ŋgə́ bul sá *ísâ í mímbʉ́gú nə *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí.

⁴³ Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.

⁴⁴ Buud bɛ̂sh bwə́ á *búgʉla wá bwə́ á dʉ bə kʉ́l ŋgwúd, bwə́ sɛɛŋg isâ byáŋ dʉ bií byo sɛɛŋgí.

⁴⁴ Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.

⁴⁵ Bwə́ á ŋgə kusha məbii máŋ nə isâ byáŋ, bwə́ ka dʉ kawʉla *mwaanɛ̂ wɔɔŋgʉ̂ nə́mə́ nda múúd yɛ̂sh nyə á bə nə məyáŋgan nə́.

⁴⁵ E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.

⁴⁶ Bɛ̂sh bwə́ á dʉ sá zɛ́ny kə̌lə *Luŋ mə́ Zɛmbî jwɔ̂w dɛ̂sh mbií ŋgwúd; bwə́ dʉ féya bʉlɛ́d mínjɔ́w minjɔ́w, bwə́ dʉ də ídʉ̂w byáŋ nə məshusʉg, kú nə muud mə ŋkɛ̂ny nyúul.

⁴⁶ E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,

⁴⁷ Bwə́ dʉ ságʉsə Zɛmbî, bɔ́ɔ́l búúd bɛ̂sh dʉ ŋwa bwo nə məjilə. Cwámba nyə á dʉ cʉg buud jwɔ̂w dɛ̂sh, a dʉ kwádʉlə bwo *Dɔ̧ dɨ̂.

⁴⁷ louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Atos 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra