Atos 22
MCP vs NAA
1 «Yé bwááŋg nə odâ, gwágʉ́lə́gá kɔɔd mə́ zə kaad bɨ́dɨ́ míshʉ́d yí.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ja buud bwə́ á gwág nə́ Pwôl ŋgə lésha nə bwo kə́l lʉ́ hebʉrə̂ dɨ́ yí, bwə́ á nyíŋgə mpu ji okʉ́l-ókʉ̂l nə́ kufʉg.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Mə jɨ mwân *Yúdɛn. Mə a byɛ̂l Tárʉs á Silisî, njɨ mə á wɔɔf wa ŋgwə́la gaád, mə ŋwa nə́mə́ njɨ́ɨ́gʉ́lá wa wə́ Gamalyɛl. Njɨ́ɨ́gʉ́lá wɔɔŋg í á bə njɨ́ɨ́gʉ́lá á nə́ mə á bɛ̧ məcɛ̧ɛ̧ mə́ impáámbə́ bíshé mbií í á jəla yí. Mə a wá nə́mə́ lúú ázɛmbî dɨ́ nda mə dʉ́g bɨ́ ŋgə́ sá múús ɛ́ga.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Buud bɛ̂sh bwə́ á bɛ̧ zhɨɨ́ ga wá, mə a lwágʉlə bwo cúwʉ́lí á shwɨy. Mə á dʉ bií bwo, dʉ wɔ́ɔlə bwo, dʉ wusə bwo mímbwugʉd, tɔɔ budûm tɔɔ budá.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ajəlácɨ á ofada nə ocúmbá buud ɔ́ ázɛmbî bɨ́ nə ŋkul mpu bwiiŋg lâŋ wâm. Bwə́ wə́ bwə́ á yə mə okálaad shú bwááŋg wâ Damás. Mə mú ká zə kə wu nə́ mə kə́ bií bɔɔŋg wâ nûŋ mə zə nə bwo wa Yurʉ́səlɛm nə́ bwə́ zə́g bwəma nə intʉ́gʉ́lí.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Í á ka bə nə mə, mə ŋgə́ shísh Damás, ŋgɛɛ tâm mwásə́, yáág-yáág mə́ŋkɛnya mú zhu joŋ dɨ́, zə lyɛ̧ mə.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mə mú kadʉwa shí, mə mú gwág kə́l í ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mə mú jî nə́: “Cwámba, wo zə e?” Nyə nə mə nə́: “Mə Yésus á Nazarɛ̂t, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Buud ɔ́ gwooŋg bâm bwə́ á dʉ́g məŋkɛnya njɨ bwə́ kú gwág kə́l í á ŋgə lás nə mə yí.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mə mú cɨ nə́: “Cwámba e, mə sáág jɨ́?” Cwámba nə mə nə́: “Wɔɔlʉ́g wo kə́g Damás. Nûŋ wə́ bwə́ é kə jaaw wo sâ jɛ̂sh Zɛmbî mə́ cɨ nə́ wo sáág yí é.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nda mísh mə́ á ntáma mə nə məŋkənʉwa mɔɔŋg nə́ mə á ka wú na, kumə Damás buud ɔ́ gwooŋg bâm bwə́ ŋgə́ bii mə mbwə́d.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nûŋ nə́ Ananíyas, nyə á dʉ gwɔ̧́ɔ̧ Zɛmbî nda məcɛ̧ɛ̧ mə cɨ̂ nə́. Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á bə nûŋ wá bwə́ á dʉ ságʉsə nyə.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á ka zə kwey mə kʉ́l mə á bə yí, nyə nə mə nə́: “Mwááŋg Sôl e, mísh mə́ báŋʉ́g wo.” Nə́mə́ cé jɔɔŋgʉ̂ dɨ, mísh mə́ mú dʉ́gya mə, mə mú dʉ́g nyə.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 A mú cɨ nə mə nə́: “Zɛmbî odâ nyə a fɛ́ɛ́sh wo nə́ wo mpúg tə́dʉ́gá yé, wo dʉ́g tʉ́təlí múúd, wo gwág lə́sʉ́ á mpu yé.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Nəcé wo bá bə wúshinɛd yé, bwiiŋg búud bɛ̂sh isâ wó mə́ dʉ́g nə byɔɔŋg wo mə́ gwág shú dɛ́ dɨ́ yí.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nə́ ndɛɛ́, kú ná kwo bwánd. Tɔ́wʉ́g, wo kámbʉ́g jínə́ dɛ́, wo duwan, wo mú bii íjuugá í *mísə́m myô.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Mə á ka nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm. Í á ka kə bə nûŋ dúl jwɔ̂w dɨ, mə ŋgə́ jəgʉla *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́ cwû, mə seegya mə músə nda *shíshim wâm mə́ wú mə́dɨ́ nyúúlʉ́d.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mə mú dʉ́g Cwámba ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Nə́ câ! Lɛɛlʉgʉ́ cúwo wú wa Yurʉ́səlɛm. Nəcé buud ɔ́ wa bwə́ ámagʉləyɛ́ lâŋ wó é bwiiŋg shú dâm yí.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Mə mú cɨ nə nɛ́ nə́: “Cwámba, bwə́ bwey mpu nə́ mə á dʉ kə *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂ kə dʉ bii búud bwə́ á dʉ *búgʉla wo wá dʉ wá bwo mímbwug dɨ́, dʉ yíd bwo nə milwóŋ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ja gwə́mɛ́fwó bwə́ á gwú wúshinɛd woó Itiyɛn yí, mə á bə cínɔŋg mə ŋgə́ magʉlə buud bwə́ á ŋgə gwú nyə wá, mə wə́ mə á ŋgə baagʉlə bwo mikáándə́.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Cwámba mú cɨ nə mə nə́: “Kaág, mɛɛ mə zə́ kənd wo shwóg-shwóg, ílwoŋ í cúgɛ́ Oyúdɛn yííd.”»
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Buud bwə́ á ŋgə gwágʉlə nyə nə́ ndɛɛ́ zə wɔ́ɔ́s ja nyə á cwééd iciyá ínɨ yí, bwə́ mú kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Jímbálʉ́gá mbií múúd nɨ! A yə́g! Nyə ajə́láyɛ́ nə ji shí gaád!»
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m, bwə́ ŋgə́ tɨ́ mikáándə́, bwə́ dʉ myɛɛg mífumbyâ gwɔ̂w.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú cɨ nə́ bwə́ nyíŋgálʉ́g nyə luŋgʉla ízɨmbɨ dɨ́, bwə́ kə́g yíd nyə nə milwóŋ, a jááwʉg sâ bwə́ ŋgə́ shwaag nə nyə ntɔ́ yí.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Nda bwə́ á wɔ́ɔlə nyə nə mikwoolú mí kúúdú nə́ bwə́ zə́ fyámʉsə nyə milwóŋ nə́, a mú jî lúlúú ózɨmbɨ təd í á bə cínɔŋg yí nə́: «Ye bɨ bʉ́sə nə zhɨɨ́ nə́ bɨ yídʉ́g muud a njúl muud á Róma a kú nə́mə́ fwo kaad lə́sʉ́?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Lúlúú á ózɨmbɨ təd mú gwág ntʉ́nɨ, a mú kə jaaw lúlúú ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin, nyə nə nɛ́ nə́: «Wo e sá ntʉdɛl! Muud ɛ́nɛ jɨ bə́lɛ bə múúd lɔɔm á Róma!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú kə jî Pwôl nə́: «Jaawʉ́g mə. Wo jɨ bə́lɛ bə múúd lɔɔm á Rómǎ?» Pwôl nə: «Haaw».
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Mɛɛ mə a wá zhwog *mwaanɛ̂ shú nə́ bwə́ mágʉləg nə́ mə bə́g muud á Róma.» Pwôl nə́: «Mɛɛ mə jɨ mbyágá.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Buud bwə́ á bə nə́ bwə́ zə yíd Pwôl a lásʉ́g wá bwə́ mú shîn kyey. Ifwaas í mú bii lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nə a zə́lə mpu nə́ muud lɔɔm á Róma wə́ á mə́ sá nə́ bwə́ wálʉ́lə́g ŋkəda ɛ́nɛ.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nyə á bul yáág nə́ a mpúg sâ *Oyúdɛn bwə́ á ŋgə bwaagʉlə Pwôl nə́ nyə ámə sá yí. Ntɔ́, mán mələ̂m nyə á wiinzh Pwôl məŋkəda, a jɔ̂w milúlúú myâ ofada nə *Gwooŋg ósémbye ɔ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî bɛ̂sh bwə́ zə sɛɛŋgya. A músə ka zə nə Pwôl zə tə́l bwo míshʉ́d nə́ a káádʉg.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?