Atos 22

MCP vs ARA

Sair da comparação
MCP
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «Yé bwááŋg nə odâ, gwágʉ́lə́gá kɔɔd mə́ zə kaad bɨ́dɨ́ míshʉ́d yí.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ja buud bwə́ á gwág nə́ Pwôl ŋgə lésha nə bwo kə́l lʉ́ hebʉrə̂ dɨ́ yí, bwə́ á nyíŋgə mpu ji okʉ́l-ókʉ̂l nə́ kufʉg.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Mə jɨ mwân *Yúdɛn. Mə a byɛ̂l Tárʉs á Silisî, njɨ mə á wɔɔf wa ŋgwə́la gaád, mə ŋwa nə́mə́ njɨ́ɨ́gʉ́lá wa wə́ Gamalyɛl. Njɨ́ɨ́gʉ́lá wɔɔŋg í á bə njɨ́ɨ́gʉ́lá á nə́ mə á bɛ̧ məcɛ̧ɛ̧ mə́ impáámbə́ bíshé mbií í á jəla yí. Mə a wá nə́mə́ lúú ázɛmbî dɨ́ nda mə dʉ́g bɨ́ ŋgə́ sá múús ɛ́ga.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Buud bɛ̂sh bwə́ á bɛ̧ zhɨɨ́ ga wá, mə a lwágʉlə bwo cúwʉ́lí á shwɨy. Mə á dʉ bií bwo, dʉ wɔ́ɔlə bwo, dʉ wusə bwo mímbwugʉd, tɔɔ budûm tɔɔ budá.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ajəlácɨ á ofada nə ocúmbá buud ɔ́ ázɛmbî bɨ́ nə ŋkul mpu bwiiŋg lâŋ wâm. Bwə́ wə́ bwə́ á yə mə okálaad shú bwááŋg wâ Damás. Mə mú ká zə kə wu nə́ mə kə́ bií bɔɔŋg wâ nûŋ mə zə nə bwo wa Yurʉ́səlɛm nə́ bwə́ zə́g bwəma nə intʉ́gʉ́lí.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Í á ka bə nə mə, mə ŋgə́ shísh Damás, ŋgɛɛ tâm mwásə́, yáág-yáág mə́ŋkɛnya mú zhu joŋ dɨ́, zə lyɛ̧ mə.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mə mú kadʉwa shí, mə mú gwág kə́l í ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mə mú jî nə́: “Cwámba, wo zə e?” Nyə nə mə nə́: “Mə Yésus á Nazarɛ̂t, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Buud ɔ́ gwooŋg bâm bwə́ á dʉ́g məŋkɛnya njɨ bwə́ kú gwág kə́l í á ŋgə lás nə mə yí.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mə mú cɨ nə́: “Cwámba e, mə sáág jɨ́?” Cwámba nə mə nə́: “Wɔɔlʉ́g wo kə́g Damás. Nûŋ wə́ bwə́ é kə jaaw wo sâ jɛ̂sh Zɛmbî mə́ cɨ nə́ wo sáág yí é.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nda mísh mə́ á ntáma mə nə məŋkənʉwa mɔɔŋg nə́ mə á ka wú na, kumə Damás buud ɔ́ gwooŋg bâm bwə́ ŋgə́ bii mə mbwə́d.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nûŋ nə́ Ananíyas, nyə á dʉ gwɔ̧́ɔ̧ Zɛmbî nda məcɛ̧ɛ̧ mə cɨ̂ nə́. Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á bə nûŋ wá bwə́ á dʉ ságʉsə nyə.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á ka zə kwey mə kʉ́l mə á bə yí, nyə nə mə nə́: “Mwááŋg Sôl e, mísh mə́ báŋʉ́g wo.” Nə́mə́ cé jɔɔŋgʉ̂ dɨ, mísh mə́ mú dʉ́gya mə, mə mú dʉ́g nyə.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 A mú cɨ nə mə nə́: “Zɛmbî odâ nyə a fɛ́ɛ́sh wo nə́ wo mpúg tə́dʉ́gá yé, wo dʉ́g tʉ́təlí múúd, wo gwág lə́sʉ́ á mpu yé.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Nəcé wo bá bə wúshinɛd yé, bwiiŋg búud bɛ̂sh isâ wó mə́ dʉ́g nə byɔɔŋg wo mə́ gwág shú dɛ́ dɨ́ yí.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nə́ ndɛɛ́, kú ná kwo bwánd. Tɔ́wʉ́g, wo kámbʉ́g jínə́ dɛ́, wo duwan, wo mú bii íjuugá í *mísə́m myô.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 «Mə á ka nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm. Í á ka kə bə nûŋ dúl jwɔ̂w dɨ, mə ŋgə́ jəgʉla *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́ cwû, mə seegya mə músə nda *shíshim wâm mə́ wú mə́dɨ́ nyúúlʉ́d.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mə mú dʉ́g Cwámba ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Nə́ câ! Lɛɛlʉgʉ́ cúwo wú wa Yurʉ́səlɛm. Nəcé buud ɔ́ wa bwə́ ámagʉləyɛ́ lâŋ wó é bwiiŋg shú dâm yí.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Mə mú cɨ nə nɛ́ nə́: “Cwámba, bwə́ bwey mpu nə́ mə á dʉ kə *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂ kə dʉ bii búud bwə́ á dʉ *búgʉla wo wá dʉ wá bwo mímbwug dɨ́, dʉ yíd bwo nə milwóŋ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ja gwə́mɛ́fwó bwə́ á gwú wúshinɛd woó Itiyɛn yí, mə á bə cínɔŋg mə ŋgə́ magʉlə buud bwə́ á ŋgə gwú nyə wá, mə wə́ mə á ŋgə baagʉlə bwo mikáándə́.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Cwámba mú cɨ nə mə nə́: “Kaág, mɛɛ mə zə́ kənd wo shwóg-shwóg, ílwoŋ í cúgɛ́ Oyúdɛn yííd.”»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Buud bwə́ á ŋgə gwágʉlə nyə nə́ ndɛɛ́ zə wɔ́ɔ́s ja nyə á cwééd iciyá ínɨ yí, bwə́ mú kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Jímbálʉ́gá mbií múúd nɨ! A yə́g! Nyə ajə́láyɛ́ nə ji shí gaád!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m, bwə́ ŋgə́ tɨ́ mikáándə́, bwə́ dʉ myɛɛg mífumbyâ gwɔ̂w.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú cɨ nə́ bwə́ nyíŋgálʉ́g nyə luŋgʉla ízɨmbɨ dɨ́, bwə́ kə́g yíd nyə nə milwóŋ, a jááwʉg sâ bwə́ ŋgə́ shwaag nə nyə ntɔ́ yí.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Nda bwə́ á wɔ́ɔlə nyə nə mikwoolú mí kúúdú nə́ bwə́ zə́ fyámʉsə nyə milwóŋ nə́, a mú jî lúlúú ózɨmbɨ təd í á bə cínɔŋg yí nə́: «Ye bɨ bʉ́sə nə zhɨɨ́ nə́ bɨ yídʉ́g muud a njúl muud á Róma a kú nə́mə́ fwo kaad lə́sʉ́?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Lúlúú á ózɨmbɨ təd mú gwág ntʉ́nɨ, a mú kə jaaw lúlúú ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin, nyə nə nɛ́ nə́: «Wo e sá ntʉdɛl! Muud ɛ́nɛ jɨ bə́lɛ bə múúd lɔɔm á Róma!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú kə jî Pwôl nə́: «Jaawʉ́g mə. Wo jɨ bə́lɛ bə múúd lɔɔm á Rómǎ?» Pwôl nə: «Haaw».
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Mɛɛ mə a wá zhwog *mwaanɛ̂ shú nə́ bwə́ mágʉləg nə́ mə bə́g muud á Róma.» Pwôl nə́: «Mɛɛ mə jɨ mbyágá.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Buud bwə́ á bə nə́ bwə́ zə yíd Pwôl a lásʉ́g wá bwə́ mú shîn kyey. Ifwaas í mú bii lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nə a zə́lə mpu nə́ muud lɔɔm á Róma wə́ á mə́ sá nə́ bwə́ wálʉ́lə́g ŋkəda ɛ́nɛ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nyə á bul yáág nə́ a mpúg sâ *Oyúdɛn bwə́ á ŋgə bwaagʉlə Pwôl nə́ nyə ámə sá yí. Ntɔ́, mán mələ̂m nyə á wiinzh Pwôl məŋkəda, a jɔ̂w milúlúú myâ ofada nə *Gwooŋg ósémbye ɔ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî bɛ̂sh bwə́ zə sɛɛŋgya. A músə ka zə nə Pwôl zə tə́l bwo míshʉ́d nə́ a káádʉg.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra