Atos 20

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Ja zhizhɔɔm nɨ nyə a shîn yí, Pwôl nyə a jɔ̂w *ompwíín, a zə cwíny bwo. A mú jə́na nə bwo nə́ ndɛɛ́ a músə tɨ́ kə Masedwân.

¹ Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.

² A mú kyey mə́shí mɔɔŋg dɨ́ a ŋgə́ cwîny obúgʉla ŋkí bulya nə́ ndɛɛ́ a mú kə kumə shí Ogʉrɛ̂k.

² Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,

³ A mú já cínɔŋgʉ́ oŋkwoond olɔ́ɔl. Nyə á ka bə nə́ a ŋwa byɔ́ɔ́l kə Sirî. Njɨ nda nyə á gwádʉga nə́ *Oyúdɛn bwə́ ŋgə bwéél nyə nə́, a mú nyiŋgə kə Masedwân.

³ onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.

⁴ Buud ɔ́ gwooŋg bɛ́ bwə́ á bə, nə Sopatɛr mə Pírus muud á Berê, nə Aristárʉg bá Səgundo búúd ɔ́ Tesaloníka, nə Gáyus á Dɛ́rbə bá Timotê, nə Tishik bá Trofîm buud ɔ́ Azî.

⁴ Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.

⁵ Bâŋ bwə́ á kə shwóg kə bwánd sə́ Truwás.

⁵ Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.

⁶ Sə́ bâŋ sə́ á ka zə tɨ̂ njɔɔnd Filipî ja mwɔ̂w bwə́ á dʉ də ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur mə́ á shîn yí. Sə́ mú ŋwa byɔ́ɔ́l, sə́ já zhɨ́ɨ́d mwɔ̂w mə́tɔ́ɔn nə́ ndɛɛ́ sə́ mú kə kwey bwo Truwás. Sə́ á ji cínɔŋgʉ́ mwɔ̂w zaŋgbá.

⁶ Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.

⁷ Sə́ á ka sɛɛŋgya jwɔ̂w shwɛ́ndɛ mə́ dʉ tɛ́ɛ́d yí nə́ sə́ mə́ zə́ féya bʉlɛ́d. Nda Pwôl nyə á bə nə́ nyə é kyey mán mələ̂m nə́, nyə á ka ŋgə lésha nə buud, a ka julə kaand nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s tâm bulû.

⁷ No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.

⁸ Kʉ́l sə́ á bə fúm á njɔ́w dɨ́ gwɔ́w wá, məlámba mə́ á bə minjidyá fwámɛ́ bímbí.

⁸ A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.

⁹ Dúl ncwə́má í á bə a njúl vúndɛd, ncwə́má dɔɔŋgʉ́ nə jínə́ nə́ Etíkus. Nyə á ka zə cɔ̧́ gwə́d nə́ cúg, Pwôl nyɛ ŋgə́ kə nə kaand shwóg. Nda gwə̂ í á bul bií Etíkus nə́, nyə á yʉŋ wú nûŋ bə́dyé álɛ́ɛl á njɔ́wʉ́d zə kadʉwa shí. Bwə́ zə wɛɛl nyə, a mə́ yə.

⁹ O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.

¹⁰ Pwôl mú shulə. A mú lɛɛlʉ́ kə, kə ŋkɛ̂ny ncwə́má nɨ mə́bwə́d. A mú cɨ nə buud nə́: «Kúgá kənd mílâm gwɔ̂w. Jîm jé jísə ná nyə nyúúlʉ́d.»

¹⁰ Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”

¹¹ Pwôl mú nyiŋgə bád, a mú fɛ̂y bʉlɛ́d a də. A mú kə nə kaand shwóg nə́ ndɛɛ́ mán mú lə̂m. A músə kyey.

¹¹ Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.

¹² Bwə́ mú kyey nə ncwə́má nɨ kuwó. Sâ jɔɔŋg í á bə məma sâ í á mpu yə buud ŋkul yí.

¹² Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.

¹³ Sə́ mú kə shwóg, sə́ ŋwa byɔ́ɔ́l kə Asos wú í á bə nə́ sə́nɔ́ŋ Pwôl sə́ é kə nyiŋgə lad gwooŋg wá. Nyɛɛ, nyə á kyey njwóŋ nə njwóŋ nda nyə́ á cɛɛl nə́.

¹³ Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.

¹⁴ Pwôl mú kə kwey sə́ Asos. Sə́ mú ŋwa nyə byɔ́ɔ́lʉ́d sə́ músə kə Mitilɛ̂n.

¹⁴ Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.

¹⁵ Wúlə cínɔŋgʉ́, sə́ mú kə nə byɔ́ɔ́l mâŋ nə́ ndɛɛ́ mán mələ̂m sə́ mú kumə nə́ bɛɛndyá nə Kyos. Jwɔ̂w í á bɛ̧ yí sə́ kumə ŋgɛɛ́ Sámos, jwɔ̂w í á kwo bɛ̧ yí sə́ mú kumə Milɛ̂t.

¹⁵ No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.

¹⁶ Pwôl nyə á ŋgə bul jɨɨ nə́ a kyey mâŋ nə mâŋ, cɔ̧́ Ifɛ̂z kú shigʉla shú nə́ a kú ná kwo bwey Azî. Nyə á ŋgə cáás nə́ ŋkí fwála dɨ́ nə ŋkul bə, a bə Yurʉ́səlɛm jwɔ̂w lʉ́ Pantekôt.

¹⁶ Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.

¹⁷ Sə́ njúl na Milɛ̂t ɨɨ́, Pwôl nyə á kənd muud Ifɛ̂z kə jɔ̂w ocúmbá buud wâ *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla ɔ́ Yésus.

¹⁷ Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.

¹⁸ Ja ocúmbá buud bwə́ á zə wɔ́ɔ́s nyə́dɨ́ yí, nyə a lás nə bwo nə́: «Bɨ mə mpú nda mə́ á cʉgə nə bɨ́ mwɔ̂w mɛ̂sh tɛ́ɛ́d jwɔ̂w mə́ á wɔ́ɔ́s Azî yí.

¹⁸ Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,

¹⁹ Nə́ mə a sɛ̂y nə Cwámba mə kú bwɛlɛ ŋkɛ̂ny nyúul, mə ŋgə sɛ̂y nə micúŋ nə mindɔɔlú mə á ŋgə bwəma nə ndɨ́ nə məláámb *Oyúdɛn bwə́ á ŋgə ndêny mə má.

¹⁹ fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus

²⁰ Bɨ mə mpú nə́ mə a shígɛ́ shweel gúl fwámɛ́ sâ í á jəla nə kwíínd bɨ́ yí, njɨ mə á bwiiŋg bɨ́ kɛ́ɛl, mə dʉ yə bɨ́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá tâm buud nə bɨ́dɨ́ mínjɔ́w,

²⁰ e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.

²¹ mə ŋgə́ báásʉlə Oyúdɛn nə Ogʉrɛ̂k bɛ̂sh nə́ bwə́ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá zə wə́ Zɛmbî, bwə́ búgʉ́lág Cwámba wúsʉ́ Yésus.

²¹ Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.

²² Ja ga, Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim mə́ bií mə mbwug, mə wə́ ŋkág Yurʉ́səlɛm kú mpu sâ í ŋgə́ bwánd mə shwóg ɛ́ga.

²² “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,

²³ Sâ jísə́ yí jɨ́ njɨ nə́ míŋgwə́la miŋgwə́la, Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə jaaw mə nə́ məŋkəda nə *incwaw í ntʉg wə́ mə́ é kə bwəma nə ndɨ̂ yí.

²³ senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.

²⁴ Njɨ, mə adʉ́gɛ́ cʉg jâm nda gúl məma sâ. Mə́ jɨɨ njɨ nə́ mə mpúg ju kʉ́lə́ mə́ ŋgə́ ju yí, mə mpu sâ ísɛ́y Cwámba Yésus nyə á yə mə yí, isɛ́y í bwiiŋgʉ́lə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l á mpaam mə́ Zɛmbî.

²⁴ Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.

²⁵ Jaá ga, mə mpú nə́ bɨ abʉ́lɛ́ ná kwo dʉ́g mpwóómbʉ́ nyâm, bɨ́ buud mə á ji bɨ́dɨ́ ŋgə́lə cúndə Faan mə́ Zɛmbî wá.

²⁵ “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.

²⁶ Mə ka ŋgə jaaw bɨ́ fwámɛ́ jaaw múús nə́ mə cugɛ́ nə məbɛ̧ɛ̧́ mə́ ŋkúmba muud na bɨ́dɨ́.

²⁶ Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,

²⁷ Mə a bwiiŋg bɨ́ tə́dʉ́gá mə́ Zɛmbî wɛ̂sh kú shweel tɔɔ sâ.

²⁷ pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.

²⁸ Bɨ ɔ mpú baagʉlə bɨ́mɛ́fwó, bɨ́ mpu nə́mə́ baagʉlə sɔɔnz jɛ̂sh Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nyə á tə̂l bɨ́ nə́ bɨ bə́g obaagʉlə yí. Bɨ ɔ mpú wɨ́ɨl Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla Zɛmbî nyə á kusə nə məcií mɛ́ yí.

²⁸ “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.

²⁹ Mə mpú nə́ ja mə é cɔ̧́ yí, oŋkweny ɔ́ ányinyaanə̂ bwə́ é zə nyíi na bɨ́dɨ́. Bwə́ ábʉ́lɛ jagʉlə sɔɔnz jɨ́n.

²⁹ Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.

³⁰ Bɔ́ɔ́l búúd bwə́ bá dʉ wɔɔf na bɨ́dɨ́ gwooŋg dɨ́ bwə́ dʉ jɨ́ɨ́gʉli bɔ́w-bɔ̂w mínjɨ́ɨ́gʉ́lá dʉ julə *ompwíín nə́ bwə́ bɛ̧́g bwo.

³⁰ Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.

³¹ Gwə́ wə́ mə́ cɨ́ nə bɨ́ nə́: “Jigá ŋkasə̂. Bɨ ɔ́ dʉ tə́dʉga nə́, tâŋ mimbû mílɔ́ɔl, mə á dʉ kɛ́wʉli muud yɛ̂sh nə bulú nə mwásə́, mə nə məzhwíílɛ míshʉ́d.”

³¹ Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.

³² Nə́ ndɛɛ́, mə mə́ bəd bɨ́ mə́bwə́ mə́ Zɛmbî dɨ́, nə kɛ́ɛl á mpaam nyɛ́d. Nyə wə́ jɨ́ nə ŋkul sá nə́ bɨ́ ŋgə́g nə lal búgə́d, nyə nə́mə́ wə́ jɨ́ nə ŋkul yə bɨ́ mənywa nyə á bwey kwəmʉsa shú búúd nyə á mə́ sá nə́ bwə́ bə́g miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ wá.

³² “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.

³³ Mə a shígɛ́ wɨ́ɨ́mb *mwaanɛ̂ ŋkí or ŋkí káándə́ mə́ múud.

³³ “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.

³⁴ Bɨmɛ́fwó bɨ mə mpú nə́ ísâ mə́ á dʉ jɨɨ yí nə byɔɔŋg búúd ɔ́ gwooŋg jâm bwə́ á dʉ jɨ́ɨ́ yí, məbwə̂ mâm mə́ga mə́ á dʉ sɛ̂y, mə́ dʉ bii.

³⁴ Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.

³⁵ Mə a lwágʉlə bɨ́ fwámɛ́ lwágʉlə nə́ ntʉ́ga wə́ múúd mə jə́lá nə wádʉga yɛ́ shú nə́ a kwííndʉ́g bɔɔŋg bʉ́sə́ kú nə məŋkul wá. Muud tə́dʉga nə́mə́ íciyá Cwámba Yésus nyə a cwééd yí nə́: “Nə muud mə yána yɛ́, nə nyɔɔŋg mə lə́g yɛ́, nyɔɔŋg mə yána ɔ jísə́ nə ocúncɛ́sh.”»

³⁵ Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.

³⁶ Ja nyə á shîn lás ntʉ́nɨ yí, bə́nɔ́ŋ bɛ̂sh bwə́ á kúd məbwóŋ shí, a músə jəgʉla.

³⁶ Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.

³⁷ Buud bɛ̂sh bwə́ músə ŋgə bwawʉda, bwə́ ŋgə kúlal nyə, bwə́ ŋgə kalʉwo nyə cʉ́ŋʉ́d.

³⁷ Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.

³⁸ Bwə́ á bul gwág cɛy lámʉ́d nəcé nda nyə á cɨ nə bwo nə́ bwə́ ábʉ́lɛ kwo dʉ́g mpwóómbʉ́ nyɛ́ nə́. Bwə́ á ka kə lʉ́gal nyə kə wɔ́ɔ́s byɔ́ɔ́lʉ́d.

³⁸ O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Atos 20

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra