Atos 16
MCP vs ARC
1 A mú kə wɔ́ɔ́s Dɛ́rbə, kumə Lístrə. A mú kə kwey ŋgwɔ́l *mpwíín nûŋ nə jínə́ nə́ Timotê. Timotê wɔɔŋgʉ̂ nyɔɔŋgʉ́ njúl shilə *Yúdɛn mbúgʉla Yésus, sɔ́ɔ́ŋgʉ́ nyɛ njúl mwâ Gʉrɛ̂k.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Obúgʉla wâ Lístrə nə Ikóniyum bwə́ á ŋgə bwiiŋg lâŋ mə́ Timotê nə a jɨ jɔ̧ múúd.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pwôl nyə á ka cɛɛl nə́ bá bwə́ kə̂. A mú ŋwa nyə, a sá nyə ábɨwáág nəcé ŋgə́lə bɛɛmb *Oyúdɛn wâ shí nyɔɔŋg nəcé nda bwə́ á bwey mpu nə́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ jisə mwâ Gʉrɛ̂k nə́.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Míŋgwə́la myɛ̂sh bwə́ á ŋgə kə myá, bwə́ á ŋgə kala obúgʉla micígʉ́lá *búúd ɔ lwámá nə ocúmbá buud wâ Yurʉ́səlɛm bwə́ á ŋwa myá, bwə́ ŋgə́ tə̂l obúgʉla məkuú shí nə́ bwə́ bɛ̧́g micígʉ́lá myɔɔŋg.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Mədɔ̧ mə́ óbúgʉla mə́ mú ŋgə lal, buud bwə́ ŋgə́ kwɨ́dʉli jwɔ̂w dɛ̂sh.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Pwôl nə gwooŋg jé bwə́ mú lɨ́ɨ́na Frizhî nə shí á Galátia lɨ́ɨ́na lɨ́ɨ́nág nəcé Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nyə a shígɛ́ magʉlə nə́ bwə́ bwííŋgʉg kɛ́ɛl Azî.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Ja bwə́ mə́ kə wɔ́ɔ́s íjumə í Mishî yí, bwə́ mú ŋwá kə Bitinî, njɨ Shíshim mə́ Yésus kú magʉlə.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Bwə́ mú ka lɨ́ɨ́na Mishî nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s Truwás.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Gúl búlú dɨ́, Pwôl mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, ŋgwɔ́l múúd Masedwân tə́l ŋgə́ tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́: «Zaá Masedwân, zə kwíínd sə̂.»
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Nda nyə á dʉ́g ntɔ́ nə́, sə́ á shwal zə sɔ̧́ nə́ sə́ mə́ kə́ Masedwân, sə́ ŋgə́ mpu bʉ́bə́lɛ́ nə́ Zɛmbî ŋgə jɔ̂w sə́ wu nə́ sə́ kə́g bwiiŋg kɛ́ɛl.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Sə́ mú ŋwa byɔ́ɔ́l Truwás, sə́ kə nə́ tɨ́ɨ́ŋ kə wɔ́ɔ́s Samotʉras. Mán mələ̂m sə́ ɔ́ kumə Neyapolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Tɨ́lə cínɔŋgʉ́ sə́ mú kə Filipî, ŋgwə́la ashúshwóógʉ́ á mpál shí Masedwân. Filipî wɔɔŋgʉ̂ njúl ŋgwə́la ózhul ɔ Róma, sə́ mú ji cínɔŋgʉ́ baalɛ́ mwɔ̂w.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Jwɔ̂w lʉ́ Sábaad sə́ mú cúwo wú ŋgwə́la, kə bwûŋ lʉ́ ŋgwɔ̧ɔ̧́, wú sə́ á tə́dʉga nə́ bwə́ á kwambʉlə ŋkúmba kʉ̂l shú mə́jəgʉla wá. Sə́ á ka bə sə́ njúl nûŋ, sə́ ŋgə́ lésha nə budá bwə́ á sɛɛŋgya cínɔŋg wá.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Ŋgwɔ́l múdá nə jínə́ nə́ Lidiya nyə á zhu ŋgwə́la á Tiyatîr, nyə á dʉ kusha ijimə́ í míkáándə́ mí atɨ́tɨɨ̂; mudá wɔɔŋgʉ́ nyə á dʉ gwɔ̧́ɔ̧ Zɛmbî. A mú dʉ gwágʉlə Pwôl nə́ ndɛɛ́ Cwámba mú bɛ̂ny nyə lâm nə́ a mágʉləg lə́sʉ́ mə́ Pwôl.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ja múdá ɛ́nɛ nyə á ka duwan nə buud ɔ njɔ́w bɛ́ bɛ̂sh yí, nyə a tɛ́ɛ́g sə̂ məbwə̂ nə́: «Ŋkí bɨ mə́ kwey nə́ mə jɨ mbúgʉla mə Cwámba, zəgá ji mə́dɨ́ njɔ́w.» A mú yɨ́ɨ́mbʉli sə́ nə́ sə́ mágʉləg.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Í á ka zə bə, dúl jwɔ̂w sə́ ŋgə́ kə kʉ́l sə́ á dʉ jəgʉla yí, dúl sás mú zə bwəma nə sə̂. Sás dɔɔŋg í á dʉ sá ísɛ́y í mə́lwaá. Nyə á bə nə jamb lʉ́ lweendí, lweendí jɔɔŋg dʉ́gə́ yə buud bwə́ á bə nə nyə wá zhwog məbii.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Sás dɔɔŋg mú zə ŋgə bɛ̧ Pwôl, a ŋgə́ kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Buud ɔ́ga bʉ́sə osɔ́ɔl ɔ mə́sáal ɔ́ Zɛmbî á gwɔ́w-gwɔ̂w. Bwə́ ŋgə jaaw bɨ́ zhɨɨ́ á cʉg.»
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Nyə á ka nə́mə́ dʉ sá ntʉ́nɨ mwɔ̂w ŋkí bulya nə́ ndɛɛ́ Pwôl mú lwádʉga nyə, a mú yid dʉ́g nyə mpʉ́sə, a mú lás nə jamb nə́: «Jínə́ mə́ Yésus-Krîst dɨ̂, mə yɨ́ɨ́mbʉli wo nə́ wo wúg múdá ɛ́nɛ dɨ́!» Shíshim músə nə́mə́ cúwo cé nə cé.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Nda búúd bwə́ á bə nə nyə wá bwə́ á dʉ́g nə́ búgə́ jáŋ bwə́ dʉ bə nə məbii yí í mə jímb nə́, bwə́ mú bii Pwôl bá Sílas, wádʉgə kə nə bwo ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ dɨ́ wú buud bwə́ á dʉ sɛɛŋgya tâm də́nd wá.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Bwə́ mú kə lwóya bwo ótɔ́we ɔ shwóg dɨ́, kə shwə́man bwo nə́: «Buud ɔ́ga bwə́ mə́ tə̂l sə́ ŋgwə́la nə́ shwuu. Bâŋ bwə́ njúl *Oyúdɛn,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 bwə́ ŋgə zə jɨ́ɨ́gʉli buud məfúlú mə́ ajə́láyɛ́ nə́ sə́ buud ɔ Róma sə́ bwɛ́lɛ́g magʉlə má.»
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Buud bwə́ á bə cínɔŋg áncuncuma wá bɛ̂sh bwə́ mú shwal mpii bwo. Otɔ́we ɔ shwóg bwə́ mú tɨ́ bwo mikáándə́, bwə́ lwâm buud nə́ bwə́ yídʉ́g bwo nə milwóŋ.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Bwə́ mú daŋgʉlə cú bwo na nə́ ndɛɛ́ bwə́ kə wusə bwo njɔ́w mímbwug, bwə́ nə mása á njɔ́w mímbwug nə́: «Wo ɔ mpú ŋgə baagʉsə sə́ buud ɔ́ga».
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Njɨ mása á njɔ́w mímbwug nyə á gwág ntʉ́nɨ yí, a kə ntâg fad bwo kʉ́l fúm dɨ́ cwû, a wá bwo mimbwagə́ mə́kuúd.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ŋgɛɛ́ tâm bulú, Pwôl bá Sílas bwə́ mú ŋgə jəgʉla nə Zɛmbî bwə́ ŋgə́ sɛy isʉsa gúmálə́lə Zɛmbî. Bwə́ á ŋgə sá ntɔ́ míl mímbwug myɛ̂sh mí ŋgə́ gwágʉlə bwo.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Seegya nə́ shí í mú jág ntaŋʉsa mbií á nə́ mənyuŋg mə njɔ́w mímbwug mə́ ŋgə shwágʉsa mə́shugʉd. Mimpumbɛ́ myɛ̂sh mí mú nə́mə́ lɛɛl shîn juw, mimbwug myɛ̂sh məŋkəda shîn sémb.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Mása á njɔ́w mímbwug músə juum. A mú dʉ́g mímpumbɛ́ nə́ bagə́, a mú ntâg wéem kafwɛlɛ nə́ a gwɨ́ɨ́lyá nyúul, a ŋgə́ tə́dʉga nə́ mimbwug mí mə́ shîn túb.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Pwôl músə ka kɨ̂m nə ŋkulû nə́: «Kú sá wómɛ́fwó məbɔ̂w. Sə́ bɛ̂sh sə́ bʉ́sə wa.»
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Mása á njɔ́w mímbwug mú jɔ̂w buud nə́ bwə́ zə́g nyə nə məlámba. A mú ŋgə lilya, a mú fwágʉwa kə, kə bʉ́la Pwôl bá Sílas shí məkuú,
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 a mú ŋwa bwo kə nə bwo tɔ́ɔ́n kə jî bwo nə́: «Omása e, mə sáág jɨ́ shú nə́ mə dʉ́gʉ́g cʉg?»
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Búgʉ́lág Cwámba Yésus, wo bâg *dʉ́g cʉg, nə womɛ́fwó nə njɔ́w wô wɛ̂sh.»
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Bwə́ mú bwiiŋg bwo kɛ́ɛl mə Cwámba, nə nyə nə buud ɔ njɔ́w bɛ́ bɛ̂sh.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nə́mə́ wəla dɔɔŋgʉ́, tâm bulú, mása á njɔ́w mímbwug mú kə nə bwo kə gusa bwo məfə́ŋ nə́ ndɛɛ́, nə nyə nə buud ɔ njɔ́w bɛ́ bɛ̂sh bwə́ mú duwan.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 A mú kə nə bwo nyə́dɨ́ njɔ́w kə yə bwo idʉ̂w. Nə nyə nə njɔ́w yé wɛ̂sh bwə́ mú kɔɔs nə məshusʉg nəcé bwə́ búgʉ́lálə Zɛmbî.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Ja mán í á lə̂m yí, otɔ́we ɔ shwóg bwə́ á ka kənd ifulísh kə cɨ nə mása á njɔ́w mímbwug nə́: «bɨ́dʉ́g búúd ɔ́nɨ bwə́ kə́g.»
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 A mú kə jaaw Pwôl nə́: «Otɔ́we ɔ shwóg bwə́ mə́ ntɨ búúd zə cɨ nə mə nə́ mə bɨ́dʉ́g bɨ́, bɨ kyéyʉg. Ntɔ́, bɨ báá, cúwógá tɔ́ɔ́n bɨ kə́g nə́ shɛɛ.»
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Na wə́ Pwôl mə cɨ́ nə bwo nə́: «Bwə́ ámə yíd sə́ tâm buud kú nə́mə́ jî sə́ kɔɔd, í njúl nə́ sə́ bʉ́sə buud ɔ Róma. Bwə́ mú wusə sə́ mímbwugʉd. Ja gaád bwə́ cɛɛl zə bɨ́d sə́ nyima buud kú mpu. Mbɔ̂! Í ábəyɛ́ ntɔ́! Bwə́mɛ́fwó bwə́ zə́g bɨ́d sə̂!»
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ifulísh í mú kə jaaw ótɔ́we ɔ shwóg iciyá ínɨ byɛ̂sh. Bwə́ mú bul bə nə ifwaas nə gwágʉlə nə́ buud bɔɔŋg bʉ́sə buud ɔ Róma.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Bwə́mɛ́fwó bwə́ mú kə cweel bwo milâm, wééshʉli bwo tɔ́ɔ́n, bwə́ mú jəgʉla nə bwo nə́ bwə́ kyéyʉg wú ŋgwə́la wɔɔŋgʉ́d.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pwôl bá Sílas bwə́ mú wú njɔ́w mímbwug bwə́ mú kə Lidiya dɨ́ njɔ́w. Bwə́ mú dʉ cwîny óbúgʉla nə́ ndɛɛ́ bwə́ músə kyey.|src="Paul2-BW.tif" size="span" copy="Wycliffe Bible Translators Inc." ref="Misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ 16:40"
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?