Atos 12

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Baan dɔɔŋgʉ́ Njwú-buud Herod nyə a tɛ́ɛ́d nə́ a zə́ ŋgə jugʉshi bɔ́ɔ́l búúd ɔ́ *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla.

¹ Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.

² A mú gwú Zhâk mínyɔŋʉ̂ mə Yuánɛs nə kafwɛlɛ.

² Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.

³ Nda nyə á dʉ́g nə́ *Oyúdɛn bwə́ á ŋgə gwág nywa sâ jɔɔŋg nə́, nyə á ka nə́mə́ bii Pyɛ̂r, í njúl fwála lʉ́ zaŋ bwə́ dʉ də ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí.

³ Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.

⁴ Nyə á bii nyə ntʉ́nɨ, a mú kə wá nyə mímbwug dɨ́, a tə̂l íkínda í ízɨmbɨ inɔ̧̂ nə́ í báágʉləg nyə, kínda ízɨmbɨ jɛ̂sh nə ozɨmbɨ onɔ̧̂. Nyə a ŋgə tə́dʉga nə́ a bá ka zə tə̂l nyə kɔɔd dɨ́ tâm buud ja zâŋ *Páska í bá cɔ̧́ yí.

⁴ Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.

⁵ Pyɛ̂r nyə á ka bə mímbwugʉd. Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dâŋ, ŋgə́ báásʉlə məjəgʉla ŋgə́lə jəgʉla nə Zɛmbî shú dɛ́d kú yɔw.

⁵ Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.

⁶ Búlú í á bə nə́ Herod mə bá tə̂l Pyɛ̂r kɔɔd dɨ́ nda mán yí, Pyɛ̂r nyə á bə a mbwúg gwə́d ŋgwɔ́ɔ́lʉ́lá mə́ŋkəda nə mikwoolú mí íŋkwánz mímbá. Nyə a bə a mbwúg mpə́dʉ́gá ózɨmbɨ obá, isándə́lé í tə́l mpumbɛ́d.

⁶ Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.

⁷ Ka seegya nə́ ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Yawé mə́ jé, kʉ́l fúm jɔɔŋg mə́ shwal bə nə məŋkɛnya nə́ ŋgə́ŋ. Eŋgəles mú yíd Pyɛ̂r bugʉ́lu dɨ́, juumʉshi nyə, nyə nə nɛ́ nə́: «Nə́ câ! Wɔɔlʉ́g!» Mikwoolú mí íŋkwánz mí mú shugʉla wú Pyɛ̂r mə́bwə́d.

⁷ De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.

⁸ Eŋgəles mú kwo cɨ nə nyə nə́: «Cɛ̧ɛ̧ləgʉ́ kanda wo bwáád mə́ŋgwub.» A mú nə́mə́ sá ntɔ́. Eŋgəles nə́: «Bwáádʉ́g kúúd gwô, wo bɛ̧́g mə.»

⁸ Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.

⁹ Pyɛ̂r mú cúwo tɔ́ɔ́n ŋgə bɛ̧ éŋgəles, a kú fwo mpu magʉlə nə́ sâ éŋgəles ŋgə́ sá yí jísə bʉ́bə́lɛ́. Nyə á ŋgə ŋwa nda *ntamə́ á mísh nə́ bagə́.

⁹ Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.

¹⁰ Ja bwə́ mə́ cɔ̧́ cé ísándə́lé ashúshwóógʉ́, bwə́ cɔ̧́ ábɛɛ̂ yí, bwə́ mú jé njuwʉg íŋkwánz á ŋgɛɛ ŋgwə́la. Njuwʉg wɔɔŋg mú juw bwo wə́mɛ́fwó. Njɨ bwə́ á wɔ́ɔ́s tɔ́ɔ́n kə njwóŋ dɨ́ yí, éŋgəles mú kyey, béégya nə Pyɛ̂r.

¹⁰ Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.

¹¹ Fʉg mú zə Pyɛ̂r lúúd, a mú cɨ nə́: «Mə mə́ ka mpu já gaád bʉ́bə́lɛ́ nə́ Cwámba nyə ámə ntɨ éŋgəles yé, zə tɨ́ yîl mə məbwə̂ mə́ Herod dɨ́ nə́ mə fáámʉg nə sâ Oyúdɛn bwə́ ŋgə́ jɨɨ sá mə yí.»

¹¹ Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”

¹² Nda nyə á shîn mpu ntɔ́ nə́, nyə á ka kə njɔ́w mə́ Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə Yuánɛs bwə́ á kwo dʉ jɔ̂w nə́ Márkus yɛ́. Cínɔŋg wə́ zhwog buud bwə́ á bə bwə́ mə sɛɛŋgya, bwə́ ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî yɛ́.

¹² Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.

¹³ Nyə á ka kudə mbɛ̂. Ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mudá nə jínə́ nə́ Rôd mú shísh mbɛ́d kə gwágʉlə.

¹³ Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.

¹⁴ A mú yag Pyɛ̂r kə̂l nə́ ndɛɛ́, a kú fwo juw mbɛ̂, a mú yida nyiŋgə nə kʉ́lə́ nə məshusʉg kə jaaw búúd nə́ Pyɛ̂r təl na mbɛ́d tɔ́ɔ́n.

¹⁴ Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.

¹⁵ Bwə́ mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Wo jɨ lad». Nyɛɛ mú nə́mə́ bwaagʉlə nə́ a ŋgə jaaw bʉ́bə́lɛ́. Bwə́ nə́: «Eŋgəles yé wə́ ɛ́nɛ.»

¹⁵ Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.

¹⁶ Pyɛ̂r mú nyiŋgə bul kudə mbɛ̂. Bwə́ mú juw, bwə́ mú dʉ́g nyə, fʉg mú jímb bwo mílúúd.

¹⁶ Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.

¹⁷ Nyɛɛ mú fʉfə bwo mbwə̂ nə bwə́ jíg kʉ́l-kʉ̂l. A mú bwiiŋg bwo nda Cwámba nyə ámə yîl nyə njɔ́w mímbwug wééshʉli nyə tɔ́ɔ́n nə́. A mú cɨ nə bwo nə́: «Kəgá jaaw Zhâk bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l bwááŋg bɛ̂sh». A músə kyey kə kʉ̂l shúsʉ́d.

¹⁷ Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.

¹⁸ Ja mán í á lə̂m yí, ózɨmbɨ məkuú mə́ á tə̂w shí nə á Pyɛ̂r, bwə́ kú mpu sâ í ámə sɨ̂y yí.

¹⁸ Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.

¹⁹ Herod mú kənd búúd mə́sɔ̧́ɔ̧́gʉ́d, njɨ bwə́ kú kwey Pyɛ̂r. A mú tə̂l ísándə́lé kɔɔdʉd nə́ ndɛɛ́ a mú lwám buud nə bwə́ gwúg byo. Herod músə shulə wú Yudéa kə Sezarê, kə ji wu.

¹⁹ Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.

²⁰ Herod nyə á ka zə bə nə mbíya zhwuŋʉ́ nə buud ɔ Tir nə bɔɔŋg wâ Sidon. Nda búúd bɔɔŋg bwə́ á mpu nə́ məbii máŋ mə́ á dʉ bul zhu lɔɔm mə́ Herod nə́, bwə́ á ka tɔ̂w cʉ́ŋ nə́ bwə́ jəlá nə kə dʉ́g nyə, a sáág nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ jííg nə́ shɛɛ. Bwə́ mú kə kwambʉlə nə mwâ mpáánzə́ yé Blastos nə́ a sáág nə́ bə́nɔ̂ŋ Herod bwə́ bwə́mag.

²⁰ O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,

²¹ Jwɔ̂w lʉ́ mpwəmá dɔɔŋgʉ́, Herod mú bwáád míkáándə́ mí ícî myɛ́ nə́ ndɛɛ́ a mú kə ji jiya ící dɨ̂. A mú ka zə lás nə buud ɔ́nɨ kaand.

²¹ conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.

²² Buud ɔ́nɨ bwə́ mú shwal wá yáŋgá nə́: «Dʉ́nɨ kə́l dʉ́sə njɨ kə́l lʉ́ Zɛmbî, kú bə kə́l lʉ́ múúd.»

²² O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.

²³ Ka seegya nə́ ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Yawé mə́ yíd nyə nəcé a bə́lə kú yə Zɛmbî gúmə́ jé. A mú yə, mishwóómbú də́lə nyə.

²³ No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.

²⁴ Milə́sʉ́ mí Zɛmbî myáá mí mú nə́mə́ ŋgə kə njɨ shwóg nə shwóg.

²⁴ Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.

²⁵ Barnábas bá bâŋ Sôl bwə́ mú shîn sá lwámá bwə́ á kə Yurʉ́səlɛm yí nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú nyiŋgə. Ja bwə́ nyíŋgə́ nɨ, bwə́ mú kə nə Yuánɛs bwə́ á kwo dʉ jɔ̂w nə́ Márkus yɛ́.

²⁵ Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Atos 12

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra