Atos 12

MCP vs NVI

Sair da comparação
MCP
NVI Nova Versão Internacional
1 Baan dɔɔŋgʉ́ Njwú-buud Herod nyə a tɛ́ɛ́d nə́ a zə́ ŋgə jugʉshi bɔ́ɔ́l búúd ɔ́ *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 A mú gwú Zhâk mínyɔŋʉ̂ mə Yuánɛs nə kafwɛlɛ.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nda nyə á dʉ́g nə́ *Oyúdɛn bwə́ á ŋgə gwág nywa sâ jɔɔŋg nə́, nyə á ka nə́mə́ bii Pyɛ̂r, í njúl fwála lʉ́ zaŋ bwə́ dʉ də ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Nyə á bii nyə ntʉ́nɨ, a mú kə wá nyə mímbwug dɨ́, a tə̂l íkínda í ízɨmbɨ inɔ̧̂ nə́ í báágʉləg nyə, kínda ízɨmbɨ jɛ̂sh nə ozɨmbɨ onɔ̧̂. Nyə a ŋgə tə́dʉga nə́ a bá ka zə tə̂l nyə kɔɔd dɨ́ tâm buud ja zâŋ *Páska í bá cɔ̧́ yí.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pyɛ̂r nyə á ka bə mímbwugʉd. Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dâŋ, ŋgə́ báásʉlə məjəgʉla ŋgə́lə jəgʉla nə Zɛmbî shú dɛ́d kú yɔw.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Búlú í á bə nə́ Herod mə bá tə̂l Pyɛ̂r kɔɔd dɨ́ nda mán yí, Pyɛ̂r nyə á bə a mbwúg gwə́d ŋgwɔ́ɔ́lʉ́lá mə́ŋkəda nə mikwoolú mí íŋkwánz mímbá. Nyə a bə a mbwúg mpə́dʉ́gá ózɨmbɨ obá, isándə́lé í tə́l mpumbɛ́d.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ka seegya nə́ ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Yawé mə́ jé, kʉ́l fúm jɔɔŋg mə́ shwal bə nə məŋkɛnya nə́ ŋgə́ŋ. Eŋgəles mú yíd Pyɛ̂r bugʉ́lu dɨ́, juumʉshi nyə, nyə nə nɛ́ nə́: «Nə́ câ! Wɔɔlʉ́g!» Mikwoolú mí íŋkwánz mí mú shugʉla wú Pyɛ̂r mə́bwə́d.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Eŋgəles mú kwo cɨ nə nyə nə́: «Cɛ̧ɛ̧ləgʉ́ kanda wo bwáád mə́ŋgwub.» A mú nə́mə́ sá ntɔ́. Eŋgəles nə́: «Bwáádʉ́g kúúd gwô, wo bɛ̧́g mə.»
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Pyɛ̂r mú cúwo tɔ́ɔ́n ŋgə bɛ̧ éŋgəles, a kú fwo mpu magʉlə nə́ sâ éŋgəles ŋgə́ sá yí jísə bʉ́bə́lɛ́. Nyə á ŋgə ŋwa nda *ntamə́ á mísh nə́ bagə́.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Ja bwə́ mə́ cɔ̧́ cé ísándə́lé ashúshwóógʉ́, bwə́ cɔ̧́ ábɛɛ̂ yí, bwə́ mú jé njuwʉg íŋkwánz á ŋgɛɛ ŋgwə́la. Njuwʉg wɔɔŋg mú juw bwo wə́mɛ́fwó. Njɨ bwə́ á wɔ́ɔ́s tɔ́ɔ́n kə njwóŋ dɨ́ yí, éŋgəles mú kyey, béégya nə Pyɛ̂r.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Fʉg mú zə Pyɛ̂r lúúd, a mú cɨ nə́: «Mə mə́ ka mpu já gaád bʉ́bə́lɛ́ nə́ Cwámba nyə ámə ntɨ éŋgəles yé, zə tɨ́ yîl mə məbwə̂ mə́ Herod dɨ́ nə́ mə fáámʉg nə sâ Oyúdɛn bwə́ ŋgə́ jɨɨ sá mə yí.»
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Nda nyə á shîn mpu ntɔ́ nə́, nyə á ka kə njɔ́w mə́ Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə Yuánɛs bwə́ á kwo dʉ jɔ̂w nə́ Márkus yɛ́. Cínɔŋg wə́ zhwog buud bwə́ á bə bwə́ mə sɛɛŋgya, bwə́ ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî yɛ́.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Nyə á ka kudə mbɛ̂. Ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mudá nə jínə́ nə́ Rôd mú shísh mbɛ́d kə gwágʉlə.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 A mú yag Pyɛ̂r kə̂l nə́ ndɛɛ́, a kú fwo juw mbɛ̂, a mú yida nyiŋgə nə kʉ́lə́ nə məshusʉg kə jaaw búúd nə́ Pyɛ̂r təl na mbɛ́d tɔ́ɔ́n.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Bwə́ mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Wo jɨ lad». Nyɛɛ mú nə́mə́ bwaagʉlə nə́ a ŋgə jaaw bʉ́bə́lɛ́. Bwə́ nə́: «Eŋgəles yé wə́ ɛ́nɛ.»
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Pyɛ̂r mú nyiŋgə bul kudə mbɛ̂. Bwə́ mú juw, bwə́ mú dʉ́g nyə, fʉg mú jímb bwo mílúúd.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Nyɛɛ mú fʉfə bwo mbwə̂ nə bwə́ jíg kʉ́l-kʉ̂l. A mú bwiiŋg bwo nda Cwámba nyə ámə yîl nyə njɔ́w mímbwug wééshʉli nyə tɔ́ɔ́n nə́. A mú cɨ nə bwo nə́: «Kəgá jaaw Zhâk bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l bwááŋg bɛ̂sh». A músə kyey kə kʉ̂l shúsʉ́d.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Ja mán í á lə̂m yí, ózɨmbɨ məkuú mə́ á tə̂w shí nə á Pyɛ̂r, bwə́ kú mpu sâ í ámə sɨ̂y yí.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Herod mú kənd búúd mə́sɔ̧́ɔ̧́gʉ́d, njɨ bwə́ kú kwey Pyɛ̂r. A mú tə̂l ísándə́lé kɔɔdʉd nə́ ndɛɛ́ a mú lwám buud nə bwə́ gwúg byo. Herod músə shulə wú Yudéa kə Sezarê, kə ji wu.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Herod nyə á ka zə bə nə mbíya zhwuŋʉ́ nə buud ɔ Tir nə bɔɔŋg wâ Sidon. Nda búúd bɔɔŋg bwə́ á mpu nə́ məbii máŋ mə́ á dʉ bul zhu lɔɔm mə́ Herod nə́, bwə́ á ka tɔ̂w cʉ́ŋ nə́ bwə́ jəlá nə kə dʉ́g nyə, a sáág nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ jííg nə́ shɛɛ. Bwə́ mú kə kwambʉlə nə mwâ mpáánzə́ yé Blastos nə́ a sáág nə́ bə́nɔ̂ŋ Herod bwə́ bwə́mag.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Jwɔ̂w lʉ́ mpwəmá dɔɔŋgʉ́, Herod mú bwáád míkáándə́ mí ícî myɛ́ nə́ ndɛɛ́ a mú kə ji jiya ící dɨ̂. A mú ka zə lás nə buud ɔ́nɨ kaand.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Buud ɔ́nɨ bwə́ mú shwal wá yáŋgá nə́: «Dʉ́nɨ kə́l dʉ́sə njɨ kə́l lʉ́ Zɛmbî, kú bə kə́l lʉ́ múúd.»
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Ka seegya nə́ ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Yawé mə́ yíd nyə nəcé a bə́lə kú yə Zɛmbî gúmə́ jé. A mú yə, mishwóómbú də́lə nyə.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Milə́sʉ́ mí Zɛmbî myáá mí mú nə́mə́ ŋgə kə njɨ shwóg nə shwóg.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Barnábas bá bâŋ Sôl bwə́ mú shîn sá lwámá bwə́ á kə Yurʉ́səlɛm yí nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú nyiŋgə. Ja bwə́ nyíŋgə́ nɨ, bwə́ mú kə nə Yuánɛs bwə́ á kwo dʉ jɔ̂w nə́ Márkus yɛ́.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra