Apocalipse 5

MCP vs NAA

Sair da comparação
MCP
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mə mú dʉ́g ɨɨ́, muud nyə á bə a njúl caaŋgə́d yɛ́ nyə á bə nə kálaad mbwə́ məncwúmʉ́d, kálaad wɔɔŋgʉ́ njúl, micilyá cwû micilyá tɔ́ɔ́n, bwə́ á ka fʉ́lə nyə nə́ ndɛɛ́ fad nə lug mifeedyá zaŋgbá.Váál kálaad bwə́ á dʉ fʉ́lə yí|src="Scroll_bb.tif" size="col" copy="Birney Boyd" ref="5.1"
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro em forma de rolo escrito por dentro e por fora, e selado com sete selos.
2 Mə mú nə́mə́ dʉ́g gúl ŋkácid *éŋgəles, a ŋgə́ cúndə gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Zə́ mə́ mpíyá nə wɛɛfʉ́lə kálaad ɛ́ga a tɨ́ mífeedyá myɛ́ yɛ́?»
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava com voz forte: — Quem é digno de quebrar os selos e abrir o livro?
3 Nə́ ndɛɛ́, tɔɔ joŋ dɨ́ gwɔ̂w, tɔɔ wa shí, tɔɔ shí ga dɨ́ shí kú nə muud nyə á bə nə ŋkul wɛɛf kálaad nə́ a dʉ́g sâ jɨ́ cwû yí.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele.
4 Mə músə ŋkɛ̂ny məma yə̂, nə dʉ́gʉ́lə nə́ kú nə tɔɔ muud nyə á mpíya wɛɛf kálaad nə́ a dʉ́g sâ jɨ́ cwû yí.
4 E eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Njɨ, ŋgwɔ́l cúmbá muud mú cɨ nə mə nə́: «Kú bɛɛg jɨ. Dʉgɨ́, Zhwambáŋkwuŋ á bɛɛnd mə Yúda, nta mə *Dávid, nyə a mə́ ntɔ̧ sâ jɛ̂sh; nyə wə́ jɨ́ nə ŋkul wɛɛf kálaad, a tɨ́ mífeedyá zaŋgbá mínɨ.»
5 Então um dos anciãos me disse: — Não chore! Eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para quebrar os sete selos e abrir o livro.
6 Mə mú dʉ́g ɨɨ́, na tâm *caaŋgə́, Mwâ ncwəmbɛ njúl nda buud bwə́ á cígə nyə tâŋ *mətúnʉga, a tə́l na mpə́dʉ́gá mikuwó mí ísâ minɔ̧̂ nə ocúmbá buud. A njúl nə məlaag zaŋgbá nə mísh zaŋgbá; məlaag zaŋgbá mɔɔŋg wə́ mishíshim zaŋgbá Zɛmbî nyə á kənd shí nyɛ̂sh dɨ́ myá.
6 Então vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, em pé, um Cordeiro que parecia que tinha sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Mwâ ncwəmbɛ wɔɔŋg nyə á ŋgə shísh nə́ ndɛɛ́ kə kumə wə́ muud nyə á bə a njúl caaŋgə́d yɛ́; a músə lə́g kálaad múúd wɔɔŋg dɨ́ mbwə̂ məncwúmʉ́d.
7 O Cordeiro foi e pegou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono.
8 Ja Mwâ ncwəmbɛ nyə á shîn lə́g kálaad yí, mikuwó mí ísâ minɔ̧̂ nə ocúmbá buud məwûm mə́bá nə ónɔ̧̂ bwə́ mú wusə mə́nyúul ombúmbudɨ̂ na nyə́dɨ́ shí məkuú. Bwə́ á bə, muud yɛ̂sh nə bɨ́ɨ́nzhá nə ikwɔ̂w í njúl sɨ́yá nə or, ikwɔ̂w ínɨ milwándʉ́lá nə cá: cá nɨ wə́ məjəgʉla mə́ óbúgʉla.
8 E, quando ele pegou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos se prostraram diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Bwə́ músə ŋgə sɛy sʉsa ágúgwáan. Bwə́ á ŋgə sɛy nə́:
9 e cantavam um cântico novo, dizendo: “Digno és de pegar o livro e de quebrar os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Wo a mə́ sá nə́ bwə́ bə́g
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.”
11 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú gwág mə́kə́l mə́ ncúlyá wəéŋgəles bímbí múúd cúgɛ́ nə ŋkul lɔ̧́ yí, bə́nɔ̂ŋ mikuwó mí íkukwumʉga nə ocúmbá buud. Bwə́ á bə bwə́ mə́ lyɛ̧ caaŋgə́ nə́ biíii.
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Bwə́ á ŋgə cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́:
12 proclamando com voz forte: “Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a honra, a glória e o louvor.”
13 Mə mú gwág íkukwumʉga byɛ̂sh Zɛmbî nyə a sá tɔɔ joŋ dɨ́ gwɔ̂w, tɔɔ wa shí, tɔɔ shí ga dɨ́ shí, tɔɔ mâŋ yí, nə isâ byɛ̂sh bísə́ cínɔŋg yí, byɛ̂sh í ŋgə́ cɨ nə́:
13 Então ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: “Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro sejam o louvor, a honra, a glória e o domínio para todo o sempre.”
14 Mikuwó mí ísâ mínɔ̧̂ mínɨ mí mú cɨ nə́: Amɛn. Ocúmbá buud bwə́ mú búdɔw shí, yə Zɛmbî bá Mwâ ncwəmbɛ gúmə́.
14 E os quatro seres viventes respondiam: “Amém!” Também os anciãos se prostraram e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra