Apocalipse 5

MCP vs ACF

Sair da comparação
MCP
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mə mú dʉ́g ɨɨ́, muud nyə á bə a njúl caaŋgə́d yɛ́ nyə á bə nə kálaad mbwə́ məncwúmʉ́d, kálaad wɔɔŋgʉ́ njúl, micilyá cwû micilyá tɔ́ɔ́n, bwə́ á ka fʉ́lə nyə nə́ ndɛɛ́ fad nə lug mifeedyá zaŋgbá.Váál kálaad bwə́ á dʉ fʉ́lə yí|src="Scroll_bb.tif" size="col" copy="Birney Boyd" ref="5.1"
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Mə mú nə́mə́ dʉ́g gúl ŋkácid *éŋgəles, a ŋgə́ cúndə gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Zə́ mə́ mpíyá nə wɛɛfʉ́lə kálaad ɛ́ga a tɨ́ mífeedyá myɛ́ yɛ́?»
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Nə́ ndɛɛ́, tɔɔ joŋ dɨ́ gwɔ̂w, tɔɔ wa shí, tɔɔ shí ga dɨ́ shí kú nə muud nyə á bə nə ŋkul wɛɛf kálaad nə́ a dʉ́g sâ jɨ́ cwû yí.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Mə músə ŋkɛ̂ny məma yə̂, nə dʉ́gʉ́lə nə́ kú nə tɔɔ muud nyə á mpíya wɛɛf kálaad nə́ a dʉ́g sâ jɨ́ cwû yí.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Njɨ, ŋgwɔ́l cúmbá muud mú cɨ nə mə nə́: «Kú bɛɛg jɨ. Dʉgɨ́, Zhwambáŋkwuŋ á bɛɛnd mə Yúda, nta mə *Dávid, nyə a mə́ ntɔ̧ sâ jɛ̂sh; nyə wə́ jɨ́ nə ŋkul wɛɛf kálaad, a tɨ́ mífeedyá zaŋgbá mínɨ.»
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Mə mú dʉ́g ɨɨ́, na tâm *caaŋgə́, Mwâ ncwəmbɛ njúl nda buud bwə́ á cígə nyə tâŋ *mətúnʉga, a tə́l na mpə́dʉ́gá mikuwó mí ísâ minɔ̧̂ nə ocúmbá buud. A njúl nə məlaag zaŋgbá nə mísh zaŋgbá; məlaag zaŋgbá mɔɔŋg wə́ mishíshim zaŋgbá Zɛmbî nyə á kənd shí nyɛ̂sh dɨ́ myá.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Mwâ ncwəmbɛ wɔɔŋg nyə á ŋgə shísh nə́ ndɛɛ́ kə kumə wə́ muud nyə á bə a njúl caaŋgə́d yɛ́; a músə lə́g kálaad múúd wɔɔŋg dɨ́ mbwə̂ məncwúmʉ́d.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Ja Mwâ ncwəmbɛ nyə á shîn lə́g kálaad yí, mikuwó mí ísâ minɔ̧̂ nə ocúmbá buud məwûm mə́bá nə ónɔ̧̂ bwə́ mú wusə mə́nyúul ombúmbudɨ̂ na nyə́dɨ́ shí məkuú. Bwə́ á bə, muud yɛ̂sh nə bɨ́ɨ́nzhá nə ikwɔ̂w í njúl sɨ́yá nə or, ikwɔ̂w ínɨ milwándʉ́lá nə cá: cá nɨ wə́ məjəgʉla mə́ óbúgʉla.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Bwə́ músə ŋgə sɛy sʉsa ágúgwáan. Bwə́ á ŋgə sɛy nə́:
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Wo a mə́ sá nə́ bwə́ bə́g
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú gwág mə́kə́l mə́ ncúlyá wəéŋgəles bímbí múúd cúgɛ́ nə ŋkul lɔ̧́ yí, bə́nɔ̂ŋ mikuwó mí íkukwumʉga nə ocúmbá buud. Bwə́ á bə bwə́ mə́ lyɛ̧ caaŋgə́ nə́ biíii.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 Bwə́ á ŋgə cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́:
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Mə mú gwág íkukwumʉga byɛ̂sh Zɛmbî nyə a sá tɔɔ joŋ dɨ́ gwɔ̂w, tɔɔ wa shí, tɔɔ shí ga dɨ́ shí, tɔɔ mâŋ yí, nə isâ byɛ̂sh bísə́ cínɔŋg yí, byɛ̂sh í ŋgə́ cɨ nə́:
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Mikuwó mí ísâ mínɔ̧̂ mínɨ mí mú cɨ nə́: Amɛn. Ocúmbá buud bwə́ mú búdɔw shí, yə Zɛmbî bá Mwâ ncwəmbɛ gúmə́.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra