2 Coríntios 7

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isâ byɛ̂sh Zɛmbî nyə á ŋgə kaag ínɨ í dʉ́gyá nə shé. Nda jɨ́ nə́ Zɛmbî nyə á ŋgə kaag sə́ byo nə́, yé bwááŋg mə́ búl cɛɛl wá, shé yílʉ́gá sâ jɛ̂sh í ŋgə́ lweegʉshi shé mənyúúl nə *mishíshim ícʉg í íshéd yí. Shé ŋwagá Zɛmbî nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́, shé ka ŋgə casʉlə bə́lə nə kuú njɔɔnd á cɛ́ɛl yí.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Juwʉgá milám, jil sə́ cínɔŋg. Sə́ áshígɛ́ byaagʉlə nə muud, sə́ kú dɨ́ya nə muud, kú nə́mə́ nyúg tɔɔ muud.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Mə aŋgɛ̂ cɛɛl cɨ nə́ bɨ mə́ jág sá gúl sâ; mə shí bwey jaaw bɨ́ nə́ sə́ mə́ cɛɛl bɨ́ váál á nə́, tɔɔ bɨ mə yə́, tɔɔ bɨ mə́ nyiŋgə cʉgə, njɨ sə́ ŋgə́ cɛɛl bɨ̂.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Mə ŋgə jág bul bə nə búgə́ nə bɨ̂, mə ŋgə bəgʉwa nə bɨ́, lâm dʉ bul cwaalʉwo mə, məshusʉg dʉ bə mə ntɔ̧ mínjɨ *íncwaw í ntʉg byɛ̂sh sə́ ŋgə́ bwəma nə ndɨ́ yííd.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Mpugá nə́, ja sə́ á wɔ́ɔ́s Masedwân yí, sə́ áshígɛ́ bə nə wogá, njɨ incwaw í ntʉg məváál mɛ̂sh. Nəcé í á bə, buud bə́ ŋgə́ lúmbʉli nə sə́, milâm mí njúl nyiŋgə bə sə́ ifwaas ifwaas.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Njɨ, Zɛmbî mə́ dʉ bə, ja múúd cúgɛ́ ná nə bándáyé yí, a wá nyə ŋkul lámʉ́d. Nywáá nyə á ka nə́mə́ sá nə́ Títus wɔ́ɔ́sʉ́g, í mú wá sə́ ŋkul mílámʉ́d.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Í cúgɛ́ nə́ njɨ wɔ́ɔ́sʉ́lə Títus nyə a wɔ́ɔ́s wə́ í á wá sə́ ŋkul mílámʉ́d, í á bə nə́mə́ nə bímbí bɨ́ á wá nyə ŋkul lámʉ́d yí. Nyə á jaaw sə́ váál bɨ́ ŋgə́ yímə nə́ bɨ mə dʉ́g sə́ yí, nə váál sə́ ŋgə́ cɛy bɨ́ lámʉ́d yí, nə váál bɨ́ ŋgə́ cɛɛl ŋkɛ̂ny mbag wâm yí. Məkə̂l mɔɔŋg mə́ á nyiŋgə bul sá mə məshusʉg.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Mə mpú nə kálaad mə́ á ntɨ bɨ́ yɛ́ nyə a ntágʉlə bɨ̂. Bə́lɛ́, mə a shíŋgi nə dʉ́gʉ́lə nda bɨ́ á gwág bɨmɛ́fwó cɛy lámʉ́d ja jɔɔŋg dɨ́ nə́. Njɨ, mə anyíŋgə́yɛ́ ná shíŋgi.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Mə́ yidá bə nə məshusʉg ja gaád. Mə jɨ nə məshusʉg, kú bə nəcé nda bɨ́ á bə nə məcɛy mə lâm nə́, í yidá bə nəcé, məcɛy mə lâm mʉ́n mɔɔŋg mə́ á sá nə́ bɨ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá. Ntɔ́ mə́ lwó nə́ məcɛy mə lâm mʉ́n mə́ á bə váál Zɛmbî mə́ dʉ́ cɛɛl yí. Ntɔ́ jɨ nə́ sə́ áshígɛ́ sá bɨ́ məbɔ̂w.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Nəcé, múúd mə ká gwág váál mə́cɛy mə lâm Zɛmbî mə́ dʉ́ cɛɛl yí, muud wɔɔŋgʉ́ nyə e cɛ́nd mítə́dʉ́gá, a mú *dʉ́g cʉg, a kú ná nyiŋgə shíŋgi mə́cɛy mə́ á sá nyə lámʉ́d má. Njɨ, múúd mə ká gwág váál mə́cɛy mə lâm mâ shí ga, mə́ kwaamb nyə shwɨy.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Bɨ a gwág váál mə́cɛy mə lâm Zɛmbî mə́ dʉ cɛɛl yí; bɨ mə́ ka dʉ́g sá í á kwaamb bɨ́ yí: A mâŋ mə́jigʉwa e! A wâŋ mpǔlə kaambʉlə nyúul e! A wâŋ shíŋgílə e! A jâŋ gwɔ̧́ɔ̧́gə́ e! A jâŋ jɔ̧ yéésh e! A jâŋ kááfə́ e! A wâŋ mpǔlə sʉ́g múúd nyə á byaagʉlə yɛ́ e! Bɨ a lwó nə́ milám mín mí á bə otʉ́təlí ja bɨ́ á kwambʉlə lə́sʉ́ wɔɔŋg yí.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Kagá mpu nə́ ja mə́ á cilə bɨ́ yí, í áshígɛ́ bul bə shú múúd nyə á byaagʉlə yɛ́, kú nyiŋgə bə shú múúd bwə́ á byaagʉlə nə ndɨ́ yɛ́. Mə á cilə bɨ́ shú nə́ mísh mə́ Zɛmbî dɨ́, bɨ dʉ́gʉ́g váál bɨ́ ŋgə́ jigʉwa nə sə́ yí.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Sâ í á wá sə́ ŋkul mílámʉ́d wə́ nɨ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Bɨ mə́ dʉ́g ɨɨ́, bəgʉwálə mə á ŋgə bəgʉwa nə bɨ́ nyə́dɨ́ míshʉ́d yí, í á shí bə nə zhɨɨ́. Nə́ ndɛɛ́, nda sə́ mə́ dʉ bwey jaaw bɨ́ njɨ obʉ́bə́lɛ́ nə́, í á shí nyîn nə́ mə́ a shí bə nə ŋkaam nə́ mə bə́gʉwag nə bɨ́ mísh mə Títus dɨ́.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 A jɨ njɨ kə́ dʉ tə́dʉga váál bɨ́ á dʉ sá nyə məgwág yí, nə váál bɨ́ á lə́g nyə nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́ nə məjigʉwa yí. Nyə a mə́ ka nyiŋgə jág bul cɛɛl bɨ̂.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mə jɨ bul bə nə məshusʉg nə́ bɨ mə́ sá nə́ mə búgʉ́lág bɨ̂.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra