2 Coríntios 7

MCP vs BKJ

Sair da comparação
MCP
BKJ BKJ
1 Isâ byɛ̂sh Zɛmbî nyə á ŋgə kaag ínɨ í dʉ́gyá nə shé. Nda jɨ́ nə́ Zɛmbî nyə á ŋgə kaag sə́ byo nə́, yé bwááŋg mə́ búl cɛɛl wá, shé yílʉ́gá sâ jɛ̂sh í ŋgə́ lweegʉshi shé mənyúúl nə *mishíshim ícʉg í íshéd yí. Shé ŋwagá Zɛmbî nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́, shé ka ŋgə casʉlə bə́lə nə kuú njɔɔnd á cɛ́ɛl yí.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Juwʉgá milám, jil sə́ cínɔŋg. Sə́ áshígɛ́ byaagʉlə nə muud, sə́ kú dɨ́ya nə muud, kú nə́mə́ nyúg tɔɔ muud.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Mə aŋgɛ̂ cɛɛl cɨ nə́ bɨ mə́ jág sá gúl sâ; mə shí bwey jaaw bɨ́ nə́ sə́ mə́ cɛɛl bɨ́ váál á nə́, tɔɔ bɨ mə yə́, tɔɔ bɨ mə́ nyiŋgə cʉgə, njɨ sə́ ŋgə́ cɛɛl bɨ̂.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mə ŋgə jág bul bə nə búgə́ nə bɨ̂, mə ŋgə bəgʉwa nə bɨ́, lâm dʉ bul cwaalʉwo mə, məshusʉg dʉ bə mə ntɔ̧ mínjɨ *íncwaw í ntʉg byɛ̂sh sə́ ŋgə́ bwəma nə ndɨ́ yííd.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Mpugá nə́, ja sə́ á wɔ́ɔ́s Masedwân yí, sə́ áshígɛ́ bə nə wogá, njɨ incwaw í ntʉg məváál mɛ̂sh. Nəcé í á bə, buud bə́ ŋgə́ lúmbʉli nə sə́, milâm mí njúl nyiŋgə bə sə́ ifwaas ifwaas.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Njɨ, Zɛmbî mə́ dʉ bə, ja múúd cúgɛ́ ná nə bándáyé yí, a wá nyə ŋkul lámʉ́d. Nywáá nyə á ka nə́mə́ sá nə́ Títus wɔ́ɔ́sʉ́g, í mú wá sə́ ŋkul mílámʉ́d.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Í cúgɛ́ nə́ njɨ wɔ́ɔ́sʉ́lə Títus nyə a wɔ́ɔ́s wə́ í á wá sə́ ŋkul mílámʉ́d, í á bə nə́mə́ nə bímbí bɨ́ á wá nyə ŋkul lámʉ́d yí. Nyə á jaaw sə́ váál bɨ́ ŋgə́ yímə nə́ bɨ mə dʉ́g sə́ yí, nə váál sə́ ŋgə́ cɛy bɨ́ lámʉ́d yí, nə váál bɨ́ ŋgə́ cɛɛl ŋkɛ̂ny mbag wâm yí. Məkə̂l mɔɔŋg mə́ á nyiŋgə bul sá mə məshusʉg.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Mə mpú nə kálaad mə́ á ntɨ bɨ́ yɛ́ nyə a ntágʉlə bɨ̂. Bə́lɛ́, mə a shíŋgi nə dʉ́gʉ́lə nda bɨ́ á gwág bɨmɛ́fwó cɛy lámʉ́d ja jɔɔŋg dɨ́ nə́. Njɨ, mə anyíŋgə́yɛ́ ná shíŋgi.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Mə́ yidá bə nə məshusʉg ja gaád. Mə jɨ nə məshusʉg, kú bə nəcé nda bɨ́ á bə nə məcɛy mə lâm nə́, í yidá bə nəcé, məcɛy mə lâm mʉ́n mɔɔŋg mə́ á sá nə́ bɨ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá. Ntɔ́ mə́ lwó nə́ məcɛy mə lâm mʉ́n mə́ á bə váál Zɛmbî mə́ dʉ́ cɛɛl yí. Ntɔ́ jɨ nə́ sə́ áshígɛ́ sá bɨ́ məbɔ̂w.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Nəcé, múúd mə ká gwág váál mə́cɛy mə lâm Zɛmbî mə́ dʉ́ cɛɛl yí, muud wɔɔŋgʉ́ nyə e cɛ́nd mítə́dʉ́gá, a mú *dʉ́g cʉg, a kú ná nyiŋgə shíŋgi mə́cɛy mə́ á sá nyə lámʉ́d má. Njɨ, múúd mə ká gwág váál mə́cɛy mə lâm mâ shí ga, mə́ kwaamb nyə shwɨy.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Bɨ a gwág váál mə́cɛy mə lâm Zɛmbî mə́ dʉ cɛɛl yí; bɨ mə́ ka dʉ́g sá í á kwaamb bɨ́ yí: A mâŋ mə́jigʉwa e! A wâŋ mpǔlə kaambʉlə nyúul e! A wâŋ shíŋgílə e! A jâŋ gwɔ̧́ɔ̧́gə́ e! A jâŋ jɔ̧ yéésh e! A jâŋ kááfə́ e! A wâŋ mpǔlə sʉ́g múúd nyə á byaagʉlə yɛ́ e! Bɨ a lwó nə́ milám mín mí á bə otʉ́təlí ja bɨ́ á kwambʉlə lə́sʉ́ wɔɔŋg yí.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Kagá mpu nə́ ja mə́ á cilə bɨ́ yí, í áshígɛ́ bul bə shú múúd nyə á byaagʉlə yɛ́, kú nyiŋgə bə shú múúd bwə́ á byaagʉlə nə ndɨ́ yɛ́. Mə á cilə bɨ́ shú nə́ mísh mə́ Zɛmbî dɨ́, bɨ dʉ́gʉ́g váál bɨ́ ŋgə́ jigʉwa nə sə́ yí.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Sâ í á wá sə́ ŋkul mílámʉ́d wə́ nɨ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Bɨ mə́ dʉ́g ɨɨ́, bəgʉwálə mə á ŋgə bəgʉwa nə bɨ́ nyə́dɨ́ míshʉ́d yí, í á shí bə nə zhɨɨ́. Nə́ ndɛɛ́, nda sə́ mə́ dʉ bwey jaaw bɨ́ njɨ obʉ́bə́lɛ́ nə́, í á shí nyîn nə́ mə́ a shí bə nə ŋkaam nə́ mə bə́gʉwag nə bɨ́ mísh mə Títus dɨ́.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 A jɨ njɨ kə́ dʉ tə́dʉga váál bɨ́ á dʉ sá nyə məgwág yí, nə váál bɨ́ á lə́g nyə nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́ nə məjigʉwa yí. Nyə a mə́ ka nyiŋgə jág bul cɛɛl bɨ̂.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mə jɨ bul bə nə məshusʉg nə́ bɨ mə́ sá nə́ mə búgʉ́lág bɨ̂.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra