Rute 2
IZZ vs NAA
1 O nweru nwoke lanụ, yẹe ji Nawomi bụ abụbu. Nwoke ono bụ onye unuphu Elimẹleku phẹ. Ọ bụ onye nweru iphe shii. Ẹpha iya bụ Bówazu.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 O be ujiku lanụ; Rutu, bụ iya bụ nwanyị, shi Mówabu ono sụ Nawomi: “Jiko gẹ mu jenụ l'okabyi ndiphe je amaru; ?ọ dụru onye mu a-tụba l'ẹnya, e-kwe gẹ mu je ákpá l'okabyi iya.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Ọo ya bụ; ọ tụgbua je akpaahaa ákpá; etsokpọepho ndu akpata iphe l'okabyi azụ l'azụ akpa mkpakwa iya. Iphe emeje iphe; ọ bụerupho l'opfu Bówazu, bụ onye shi l'ẹnya unuphu Elimẹleku phẹ bẹ ọ bahụru ọbu.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 A bya ele ẹnya; Bówazu shiwaa lẹ Bẹtulehemu bya. Ọ bya ekele phẹ sụ: “Gẹ Chipfu swikwaru unu-o!”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Tọbudu iya bụ; Bówazu bya ajịa onye-ishi ndu akparu iya iphe l'ẹgu ono sụ iya: “?Bụ nwamgbọko ibe onye bụ ọwa-a?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Onye-ishi ndu akpata iphe l'ẹgu ono sụ iya: “Ọ kwa nwamgbọko, shi Mówabu, tso Nawomi lwa.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Ọ sụkwaru: Jiko g'a hanaa ya g'o tsoru ndu ebu balị l'azụ; kpa mkpakwa iya ọphu nashịhuru l'upfu iya ọphu, e keshiru ekeshi. O shiẹpho l'ụtsu jeta ozi byasụ nta; gbahaẹpho ugbo lanụ bẹ o je atụta unme nwanshịi l'ime M̀kpù.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 No iya; Bówazu sụ Rutu: “Ngabẹru mu nchị jiko nwada mu. Ba adụkwa teke ii-je ákpá l'ẹgu k'onye ọzo. Ta atụgbubaekwa l'ẹka-a. Gẹ gụ l'ụnwumgboko, ejeru mu ozi tụkokwa nọdu l'ẹka-a.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Leta ẹnya l'ẹka-a, ẹphe akpata iphe l'okabyi-a. Tsojekpọe phẹ phọ l'azụ. Mu pfuakwaru ụnwokorobya ono sụ g'ọ bọ dụkwa onye a-chọ ngu opfu. Teke mini gụtaru ngu; jeje angụta mini, unwoke ono kutaru ye l'itemini phọ.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Bówazu pfuchaa nno; Rutu gbushi ikpere; bya ephozeta ishi l'alị kele iya ekele sụ: “?Bụ gụnu meru iphe, mu gude dụ-beru ngu l'obu ẹgube-a; mbụ kẹ g'ị nyata mụbe onye ọhozo?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Bówazu sụ iya: “A kọkotaakwaru mu iphemiphe, i mekọtaru ne ji ngu ono; k'eshi teke ono, ji ngu nwụhuru; mẹkwapho g'i gude haa nna ngu; waa ne ngu; mẹ alị ẹka a nwụru ngu anwụnwu ono bya gẹ gụ lẹ ndu ị tị mahaada buru.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Gẹ Chipfu pfụkwaa ngu ụgwo iphe, i meru ono. Gẹ Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu, bụ iya bụ onye ono, ị gbabataru l'ime iya bya ezeru ndzụ ono; pfụkwaa ngu ụgwo iya mpfụ-ngo lẹ k'ọma.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Ọ sụ iya: “Nnajịuphu mu; jiko gẹ mu dụjenu ngu l'obu tekenteke gẹ mu dụ ngu iya-a; kẹle i gudewaa opfu ọma ngu dụa onye-ozi ngu nwanyị obu; l'ẹbe abụ lẹ mu dụkpoo nụ g'onye lanụ l'ụnwumgboko, ejeru ngu ozi.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Ọ gbabeẹpho l'eri nri; Bówazu sụ iya: “Bya anọdu l'ẹka-a taa buredi; g'i tsutajẹ iya lẹ mẹe-venịga; taa.” Ọo ya bụ; ọ bya anọ-kubeẹpho ndu ono, egbu balị ono; Bówazu woru balị, a hụru ahụhu nụ iya. Ọ taa ya tajia ẹpho; taphodo ataphodo.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Ọ gbẹshiepho akpa ụkpa balị ọzo; Bówazu sụ ndu-ozi iya g'ẹphe hakwaa ya g'ọ kpajẹchaa ụkpa iya kpaa l'ọphu, e swekọberu eswekọbe; g'ọ tọ dụkwa onye e-je iya abarụ mba.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Iphe, unu a-gbẹ mejechia bụ g'unu lekebeje ẹnya hata ọphu unu sweru esweswe wụshi k'ọphu ọo-tụtuje iya. Unu ta abakwaru iya mba.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 No iya; Rutu kpaẹpho ụkpa balị l'opfu ono jasụ l'ụzenyashi. Ọ bya echishia ọphu, ọ kpatarụ ono; ọ bụru iphe, dụ gẹ nkwẹka labọ bẹ balị ono jiru.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 O vuta iya lashịa unuphu. Ne ji iya ono hụma g'ọphu ọ kpatarụ ha. Rutu bya ewofutafụa nri, o riphodoru eriphodo l'ẹka ono; woru nụ iya.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Ne ji iya ono jịa ya sụ: “?Bụ awe bẹ i jeru akpa kẹ ntanụ? ?Bụ awe bẹ i jeru iya? G'onye ono, nyatarụ ngu nụ ono bụkwaru onye a gọru ọnu-ọma nụ!”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Nawomi sụ nyee nwa iya ono: “Gẹ Chipfu kebekwa iya l'ọma; mbụ onye taa ahajẹdu egoshi ndu nọ ndzụ mẹ ndu nwụhuru anwụhu lẹ ya yeru phẹ obu.” Ọ sụkwa iya phọ: “Nwoke ono bẹ anyi l'iya bụkwa ọkpobe abụbu; mbụ l'ọo onye lanụ lẹ ndu ọ gbaru g'ẹphe leta anyi ẹnya.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 No iya; Rutu, bụ nwanyị Mówabu ono sụ iya: “L'ọphu kachakpọo nụ bụkwa l'ọ sụru gẹ mu byajẹkpoepho bya etsoru ndu-ozi iya jasụ teke ee-gbuẹbe balị nkiya.”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Nawomi sụ Rutu; mbụ nyee nwa iya ono: “Ọ dụkwa ree nwada mu; g'i tsojeru ụnwumgboko, ejeru iya ozi; kẹle i -jee ẹka ọzo bẹ aa-chọkwa ngu opfu.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ọo ya bụ; Rutu tsoahaa ụnwumgboko, ejeru Bówazu ozi; akpajẹkpoepho ụkpa witi; waa balị jeye teke e buẹberu iya. No iya; Rutu yẹe ne ji iya ono tụkokpoepho buru g'ẹphe bu.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?