Rute 2
IZZ vs BKJ
1 O nweru nwoke lanụ, yẹe ji Nawomi bụ abụbu. Nwoke ono bụ onye unuphu Elimẹleku phẹ. Ọ bụ onye nweru iphe shii. Ẹpha iya bụ Bówazu.
1 E Noemi tinha um parente da parte de seu marido, um poderoso homem de riqueza, da família de Elimeleque; e o seu nome era Boaz.
2 O be ujiku lanụ; Rutu, bụ iya bụ nwanyị, shi Mówabu ono sụ Nawomi: “Jiko gẹ mu jenụ l'okabyi ndiphe je amaru; ?ọ dụru onye mu a-tụba l'ẹnya, e-kwe gẹ mu je ákpá l'okabyi iya.”
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir agora até o campo para colher espigas de cereal após aquele em cujo olhar eu acharei graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.
3 Ọo ya bụ; ọ tụgbua je akpaahaa ákpá; etsokpọepho ndu akpata iphe l'okabyi azụ l'azụ akpa mkpakwa iya. Iphe emeje iphe; ọ bụerupho l'opfu Bówazu, bụ onye shi l'ẹnya unuphu Elimẹleku phẹ bẹ ọ bahụru ọbu.
3 E ela foi, e veio, e colheu no campo após os ceifeiros; e aconteceu dela se encontrar em uma parte do campo pertencente a Boaz, que era da parentela de Elimeleque.
4 A bya ele ẹnya; Bówazu shiwaa lẹ Bẹtulehemu bya. Ọ bya ekele phẹ sụ: “Gẹ Chipfu swikwaru unu-o!”
4 E, eis que Boaz veio de Belém, e disse aos ceifeiros: O SENHOR seja convosco. E eles lhe responderam: O SENHOR te abençoe.
5 Tọbudu iya bụ; Bówazu bya ajịa onye-ishi ndu akparu iya iphe l'ẹgu ono sụ iya: “?Bụ nwamgbọko ibe onye bụ ọwa-a?”
5 Então Boaz disse ao seu servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros: De quem é esta donzela?
6 Onye-ishi ndu akpata iphe l'ẹgu ono sụ iya: “Ọ kwa nwamgbọko, shi Mówabu, tso Nawomi lwa.
6 E o servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros respondeu e disse: Ela é a donzela moabita que voltou com Noemi da terra de Moabe;
7 Ọ sụkwaru: Jiko g'a hanaa ya g'o tsoru ndu ebu balị l'azụ; kpa mkpakwa iya ọphu nashịhuru l'upfu iya ọphu, e keshiru ekeshi. O shiẹpho l'ụtsu jeta ozi byasụ nta; gbahaẹpho ugbo lanụ bẹ o je atụta unme nwanshịi l'ime M̀kpù.”
7 e ela disse: Rogo-te, deixa que eu recolha e colha após os ceifeiros, entre os feixes; assim, ela veio e continuou, desde a manhã até agora, de modo que se demorou um pouco na casa.
8 No iya; Bówazu sụ Rutu: “Ngabẹru mu nchị jiko nwada mu. Ba adụkwa teke ii-je ákpá l'ẹgu k'onye ọzo. Ta atụgbubaekwa l'ẹka-a. Gẹ gụ l'ụnwumgboko, ejeru mu ozi tụkokwa nọdu l'ẹka-a.
8 Então, Boaz disse a Rute: Tu não ouves minha filha? Não vás colher em outro campo, nem te vás daqui, mas permanece aqui junto das minhas criadas;
9 Leta ẹnya l'ẹka-a, ẹphe akpata iphe l'okabyi-a. Tsojekpọe phẹ phọ l'azụ. Mu pfuakwaru ụnwokorobya ono sụ g'ọ bọ dụkwa onye a-chọ ngu opfu. Teke mini gụtaru ngu; jeje angụta mini, unwoke ono kutaru ye l'itemini phọ.”
9 que os teus olhos estejam no campo que segarem, e vai após elas; não tenho eu encarregado os moços para que não toquem em ti? E quando estiveres com sede, vai até os vasos, e bebe do que os moços tiraram.
10 Bówazu pfuchaa nno; Rutu gbushi ikpere; bya ephozeta ishi l'alị kele iya ekele sụ: “?Bụ gụnu meru iphe, mu gude dụ-beru ngu l'obu ẹgube-a; mbụ kẹ g'ị nyata mụbe onye ọhozo?”
10 Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se curvou até o chão, e lhe disse: Por que achei graça aos teus olhos, para que tomes conhecimento de mim, vendo que sou uma estrangeira?
11 Bówazu sụ iya: “A kọkotaakwaru mu iphemiphe, i mekọtaru ne ji ngu ono; k'eshi teke ono, ji ngu nwụhuru; mẹkwapho g'i gude haa nna ngu; waa ne ngu; mẹ alị ẹka a nwụru ngu anwụnwu ono bya gẹ gụ lẹ ndu ị tị mahaada buru.
11 E Boaz respondeu e lhe disse: Já me foi completamente mostrado tudo o que fizeste para a tua sogra desde a morte do teu marido; e como deixaste o teu pai e a tua mãe, e a tua terra natal, e vieste a um povo que outrora não conhecias.
12 Gẹ Chipfu pfụkwaa ngu ụgwo iphe, i meru ono. Gẹ Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu, bụ iya bụ onye ono, ị gbabataru l'ime iya bya ezeru ndzụ ono; pfụkwaa ngu ụgwo iya mpfụ-ngo lẹ k'ọma.”
12 O SENHOR recompense o teu trabalho, e um galardão pleno te seja dado da parte do SENHOR, Deus de Israel, debaixo de cujas asas tu vieste confiar.
13 Ọ sụ iya: “Nnajịuphu mu; jiko gẹ mu dụjenu ngu l'obu tekenteke gẹ mu dụ ngu iya-a; kẹle i gudewaa opfu ọma ngu dụa onye-ozi ngu nwanyị obu; l'ẹbe abụ lẹ mu dụkpoo nụ g'onye lanụ l'ụnwumgboko, ejeru ngu ozi.”
13 Então, ela disse: Permita-me encontrar graça à tua vista, meu senhor; pelo que me consolaste, e pelo que falaste amigavelmente à tua criada, embora eu não seja como uma das tuas criadas.
14 Ọ gbabeẹpho l'eri nri; Bówazu sụ iya: “Bya anọdu l'ẹka-a taa buredi; g'i tsutajẹ iya lẹ mẹe-venịga; taa.” Ọo ya bụ; ọ bya anọ-kubeẹpho ndu ono, egbu balị ono; Bówazu woru balị, a hụru ahụhu nụ iya. Ọ taa ya tajia ẹpho; taphodo ataphodo.
14 E Boaz lhe disse: Na hora da refeição vem tu para cá, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos ceifeiros; e ele lhe serviu grão tostado, e ela comeu, e ficou satisfeita, e se retirou.
15 Ọ gbẹshiepho akpa ụkpa balị ọzo; Bówazu sụ ndu-ozi iya g'ẹphe hakwaa ya g'ọ kpajẹchaa ụkpa iya kpaa l'ọphu, e swekọberu eswekọbe; g'ọ tọ dụkwa onye e-je iya abarụ mba.
15 E quando ela estava de pé para colher, Boaz ordenou aos seus moços, dizendo: Deixai-a colher também no meio dos feixes, e não a censureis;
16 Iphe, unu a-gbẹ mejechia bụ g'unu lekebeje ẹnya hata ọphu unu sweru esweswe wụshi k'ọphu ọo-tụtuje iya. Unu ta abakwaru iya mba.
16 e também deixai cair propositalmente alguns dos punhados para ela, e os deixai para que ela possa apanhá-los, e não a repreendais.
17 No iya; Rutu kpaẹpho ụkpa balị l'opfu ono jasụ l'ụzenyashi. Ọ bya echishia ọphu, ọ kpatarụ ono; ọ bụru iphe, dụ gẹ nkwẹka labọ bẹ balị ono jiru.
17 Assim, ela colheu no campo até o anoitecer, e debulhou o que havia apanhado; e foi cerca de um efa de cevada.
18 O vuta iya lashịa unuphu. Ne ji iya ono hụma g'ọphu ọ kpatarụ ha. Rutu bya ewofutafụa nri, o riphodoru eriphodo l'ẹka ono; woru nụ iya.
18 E ela o tomou consigo, e entrou na cidade; e a sua sogra viu o que ela havia colhido; e ela o trouxe, e lhe deu o que havia reservado depois de estar satisfeita.
19 Ne ji iya ono jịa ya sụ: “?Bụ awe bẹ i jeru akpa kẹ ntanụ? ?Bụ awe bẹ i jeru iya? G'onye ono, nyatarụ ngu nụ ono bụkwaru onye a gọru ọnu-ọma nụ!”
19 E a sua sogra lhe disse: Onde colheste hoje? E onde trabalhaste? Bendito seja aquele que de ti tomou conhecimento. E ela mostrou à sua sogra aquele com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com que trabalhei hoje é Boaz.
20 Nawomi sụ nyee nwa iya ono: “Gẹ Chipfu kebekwa iya l'ọma; mbụ onye taa ahajẹdu egoshi ndu nọ ndzụ mẹ ndu nwụhuru anwụhu lẹ ya yeru phẹ obu.” Ọ sụkwa iya phọ: “Nwoke ono bẹ anyi l'iya bụkwa ọkpobe abụbu; mbụ l'ọo onye lanụ lẹ ndu ọ gbaru g'ẹphe leta anyi ẹnya.”
20 E Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do SENHOR, que não retirou a sua benevolência nem dos vivos, nem dos mortos. E Noemi lhe disse: O homem é nosso parente chegado, um dos nossos parentes próximos.
21 No iya; Rutu, bụ nwanyị Mówabu ono sụ iya: “L'ọphu kachakpọo nụ bụkwa l'ọ sụru gẹ mu byajẹkpoepho bya etsoru ndu-ozi iya jasụ teke ee-gbuẹbe balị nkiya.”
21 E Rute, a moabita, disse: Ele também me disse: Tu deverás te manter junto aos meus moços, até que tenham terminado toda a minha colheita.
22 Nawomi sụ Rutu; mbụ nyee nwa iya ono: “Ọ dụkwa ree nwada mu; g'i tsojeru ụnwumgboko, ejeru iya ozi; kẹle i -jee ẹka ọzo bẹ aa-chọkwa ngu opfu.”
22 E Noemi disse à Rute, sua nora: É bom, minha filha, que tu saias com as criadas dele, que não te encontrem em nenhum outro campo.
23 Ọo ya bụ; Rutu tsoahaa ụnwumgboko, ejeru Bówazu ozi; akpajẹkpoepho ụkpa witi; waa balị jeye teke e buẹberu iya. No iya; Rutu yẹe ne ji iya ono tụkokpoepho buru g'ẹphe bu.
23 Assim, ela se manteve junto às criadas de Boaz, para recolher até o final da colheita da cevada e da colheita do trigo; e habitou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?