Números 22

IZZ vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndu Ízurẹlu bya atụgbua jerwua phorokoto alị ndu Mówabu; ẹphe kpọbe ụlo-ẹkwa phẹ l'agụga ẹnyimu Jiọ́danu, nọ chebe iphu lẹ mkpụkpu Jieriko.
1 Os israelitas partiram e acamparam nas planícies de Moabe, a leste do rio Jordão e na altura de Jericó, que ficava no outro lado do rio.
2 Belaku nwa Zipo hụma iphemiphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Quando o rei de Moabe, Balaque, filho de Zipor, soube de tudo o que os israelitas haviam feito com os amorreus,
3 Ndzụ-agụgu rwuta ndu Mówabu kẹle ndu Ízurẹlu dụ igwerigwe. Ndzụ ndu Ízurẹlu gụshiahaa ndu Mówabu ike.
3 ficou apavorado com os israelitas porque eles eram muitos. De fato, o povo de Moabe ficou com muito medo dos israelitas.
4 Ndu Mówabu jepfu ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu je asụ phẹ: “Nta bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru anyi mgburugburu lwụkota g'eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu lwụkota-a.” Teke ono bẹ bụ Belaku nwa Zipo bẹ bụ eze ndu Mówabu.
4 Os moabitas disseram aos chefes dos midianitas: — Agora essa multidão vai devorar tudo ao redor de nós, como um boi que come a grama do pasto. Então o rei Balaque
5 Ọ bya ezia g'e je ekua Belamu nwa Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu, dụ lẹ mgboru ẹnyimu Yufurétisu. Iphe, Belaku ziru iya bụ: “O nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta; bya atụko mgboko l'ophu dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọakwa mu lẹ mgboru.
5 mandou chamar Balaão, filho de Beor, que estava em Petor, perto do rio Eufrates, no território de Amave. Os mensageiros foram dizer o seguinte a Balaão: “Um povo inteiro saiu do Egito, está espalhado por toda a terra e agora veio morar perto de mim.
6 Iphe, mu arwọ ngu nta-a bụkwa g'ị bya atụaru mu ndu ono ọnu; noo kẹle ẹphe ka mu ọkpehu. ?A maru; mu alwụ-kpe phẹ; chịa phẹ l'alị-a? Noo kẹle mu maru l'onye ị gọru ọnu-ọma nụ bẹ bụwaa onye a gọru ọnu-ọma nụ; onye ị tụru ọnu bụwaru onye a tụru ọnu.”
6 Eu lhe peço que venha logo para amaldiçoar esse povo, pois eles são mais poderosos do que eu. Talvez assim eu possa derrotá-los e expulsá-los daqui. Eu sei que, quando você abençoa alguém, esse alguém fica abençoado e, se você amaldiçoa, fica amaldiçoado.”
7 Ọo ya bụ; ndu bụ ọgerenya ndu Mówabu; mẹ ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu gude ụgwo, aapfụje g'a gbaa ẹja tụgbua jepfushia Belamu; je ezia ya ozi, Belaku ziru iya ono.
7 Então os chefes moabitas e midianitas foram, levando consigo dinheiro para pagar as maldições. Eles chegaram ao lugar onde Balaão estava e entregaram a mensagem de Balaque.
8 Belamu sụ phẹ: “Unu kwaa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a k'ọphu mu a-karụ unu iphe, Chipfu e-pfuru yeru mu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi Mówabu ono tụko nọdu.
8 Balaão respondeu o seguinte: — Fiquem aqui esta noite, e amanhã eu contarei a vocês o que o Então os chefes moabitas ficaram com Balaão.
9 Chileke bya abyapfuta Belamu bya ajịa ya sụ: “?Bụ ndu ole bẹ gụ l'ẹphe nọ ono?”
9 Deus veio falar com ele e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Belamu sụ Chileke: “ọ kwa Belaku nwa Zipo, bụ eze ndu Mówabu bẹ ziru phẹ ozi g'ẹphe bya asụ mu
10 Balaão respondeu: — Balaque, o rei dos moabitas, me mandou dizer
11 l'o nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta bya atụko mgboko l'ophu dzuru. L'ọo gẹ mu bya atụaru iya ndu ono ọnu; g'a maru ?Ya a-lwụ-kpee phẹ? chịshia phẹ l'alị phẹ.”
11 que um povo inteiro saiu do Egito e está espalhado por toda a terra. Balaque quer que eu vá agora mesmo e amaldiçoe essa gente, para ver se assim pode derrotá-los e expulsá-los.
12 Chileke sụ Belamu: “Te etsokwa phẹ je; ta tụkwa ndu ono ọnu; kẹle ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo de Israel, pois é um povo abençoado.
13 O -rwua l'ụtsu iya; Belamu fụta bya epfuaru ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi; sụ phẹ: “Unu lashịa alị unu lẹ Chipfu te ekwedu gẹ mu tsoru unu je.”
13 De manhã Balaão se levantou e disse aos chefes que Balaque tinha enviado: — Voltem para a sua terra, pois o
14 Ọo ya bụ; ndu-ishi Mówabu ono tụgbua lashịa je asụ Belaku lẹ Belamu jịkakwaru lẹ ya te etsoduru phẹ.
14 Então eles voltaram e foram falar com Balaque. E disseram: — Balaão não quis vir com a gente.
15 Belaku bya ezikwaa ndu-ishi ọzo, kaba igwerigwe; mbụ ndu a ka akwabẹ ùbvù eme lẹ ndu kẹ mbụ phọ.
15 Aí Balaque mandou-lhe outros chefes, mais numerosos e mais importantes do que os primeiros.
16 Ẹphe byapfuta Belamu bya asụ iya: “Waa iphe, Belaku nwa Zipo pfuru baa: ‘Jiko g'ọ tọ dụkwa iphe, ii-kwe g'ọ kpọshia ngu abya ibe mu.
16 Eles foram falar com Balaão e disseram: — Eu, Balaque, filho de Zipor, peço-lhe que venha logo até aqui!
17 Noo kẹle mu a-kwabẹ ngu ùbvù, parụ ẹka; bya emeeru ngu iphe, ị sụru gẹ mu meeru ngu. Jiko byanụ atụaru mu ndu-a ọnu.’ ”
17 Como pagamento eu lhe darei muitas riquezas e tudo o mais que você quiser. Por favor, venha e me faça o favor de amaldiçoar este povo.
18 Belamu sụ ndu-ozi Belaku ono: “O -betakpọ Belaku je a-nụ mu ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọchaa jiru ejiji ono; bẹ mu te emeghatadu iphe, Chipfu, bụ Chileke mu pfuru. Mu te ewofudu iya iphe; ọphu mu te eyekwadu iya iphe.
18 Balaão respondeu: — Mesmo que Balaque me desse todo o ouro e toda a prata do seu palácio, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, que fosse contra as ordens do
19 Jiko unu kwakwaaphọ akwakwa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a gẹ mu maru mẹ o -nweru iphe, Chipfu e-pfubaa yeru mu.”
19 Mas agora peço que vocês também fiquem aqui esta noite para que eu possa saber se o Senhor tem mais alguma coisa para me dizer.
20 Chileke bya abyapfuta Belamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbalihu tsoru phẹ; ọle ọo iphe, mu sụru g'i mee bẹ ii-me kpoloko.”
20 Durante a noite o Senhor Deus apareceu a Balaão e disse: — Já que esses homens vieram chamá-lo, apronte-se e vá com eles. Mas faça apenas o que eu disser.
21 Belamu bya agbalihu l'ụtsu dozia nkapfụ-ịgara iya tsoru ndu-ishi Mówabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Portanto, no dia seguinte Balaão se aprontou, pôs os arreios na sua jumenta e foi com os chefes moabitas.
22 Ọle ẹhu ghuru Chileke eghu shii g'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Chipfu je apfụru kwachia ya ụzo. Teke ono bẹ Belamu nọ l'eli nkapfụ-ịgara iya agba eje; yẹle ndu-ozi iya ụmadzu labọ swịru.
22 Deus ficou irado porque Balaão foi. Balaão ia montado na sua jumenta, e dois dos seus empregados o acompanhavam. De repente, o Anjo do Senhor se pôs na frente dele no caminho, para barrar a sua passagem.
23 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya gude l'ẹka; ọ haa ụzo swịba l'ẹgbudu. Belamu chiahaa nkapfụ-ịgara ono iphe g'ọ gọ-zia ya g'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 Quando a jumenta viu o Anjo parado no caminho, com a sua espada na mão, saiu da estrada e foi para o campo. Aí Balaão bateu na jumenta e a trouxe de novo para a estrada.
24 Ojozi Chipfu ono je apfụru l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaka opfu-vayịnu labọ, igbulọ nọchaa ibekẹboebo.
24 Então o Anjo do Senhor ficou numa parte estreita do caminho, entre duas plantações de uvas, onde havia um muro de pedra de cada lado.
25 Tọbudu iya bụ; nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; o je akwaa onwiya l'igbulọ ono; woru Belamu ọkpa hua l'igbulọ ono. Belamu chikwaa ya iphe ọzo.
25 Quando a jumenta viu o Anjo, ela se encostou no muro, apertando o pé de Balaão. Por isso Balaão bateu de novo na jumenta.
26 Ojozi Chipfu ono bya atụgbukwa je apfụru l'ẹka dụ kparagụ. Ẹka ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹkutara; ọzoo swịa ẹkicha.
26 Depois o Anjo do Senhor foi adiante e ficou num lugar mais estreito ainda, onde não havia jeito de se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; ọ nmakpuru lẹ mkpula Belamu; ẹhu ghuahaa Belamu eghu; o chiahaa ya mgbọro iya.
27 A jumenta viu o Anjo e se deitou no chão. Balaão ficou com tanta raiva, que surrou a jumenta com a vara.
28 Chipfu kụhaa nkapfụ-ịgara ono ọnu; o pfuru opfu yeru Belamu sụ: “?Bụ gụnu bẹ mu meru ngu; meru g'o gude i nọdu echi mu ẹgube ono? Ọwaa kweakwa ugbo ẹto, i chiru mu iphe-a?”
28 Aí o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz contra você? Por que é que você já me bateu três vezes?
29 Belamu sụ nkapfụ-ịgara ono: “Iphe, mu gude echi ngu ẹgube ono bụ l'iime mu sukusuku. Ọ -bụ lẹ mu gude ogu-echi l'ẹka bẹ mu eworu ngu gbua nta-a.”
29 Ele respondeu: — Foi porque você caçoou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Nkapfụ-ịgara ono sụ Belamu: “?Mu ta abụdu nkapfụ-ịgara, i nwe enwenwe tọo? I shihawaa gbata mu byasụ ntanụ-a. ?Mu mejewaru ngu ẹgube-a?”
30 Então a jumenta disse a Balaão: — Por acaso não sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida? Será que tenho o costume de fazer isso com você? — Não — respondeu ele.
31 Noo ya; Chipfu bya emee g'ẹnya sahụ Belamu; ọ hụma ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya parụ l'ẹka. Belamu phozeta ishi ephozeta; bya adaa kpube iphu l'alị.
31 Aí o Senhor Deus fez com que Balaão visse o Anjo, que estava no caminho com a espada na mão. Balaão se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
32 Ojozi Chipfu ono jịa ya sụ: “?Bụ gụnu meru iphe, i chiru nkapfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Mu byaru gẹ mu kwachia ngu ụzo; noo kẹle ụzo, i phoberu bẹ dụ gbajọgbajogbajo l'ẹnya nkemu.
32 O Anjo do Senhor disse: — Por que você bateu três vezes na jumenta? Eu é que vim como se fosse seu inimigo, para fazer você voltar, pois você não devia estar fazendo esta viagem.
33 Ugbo ẹto bẹ nkapfụ-ịgara-a hụmaru mu; bya agbangochaa mu. Ọ -bụ l'ọ tọ gbango mu; mẹ mu asụwaa ngu pyaapyaa; haa yẹbedua g'ọ nọdu ndzụ.”
33 Mas a sua jumenta me viu e se desviou três vezes de mim. Se ela não tivesse feito isso, eu já teria matado você, e ela teria ficado viva.
34 Belamu sụ ojozi Chipfu ono: “Mu mewaru iphe-ẹji; kẹle mu ta amadụ l'i pfụru kwachia mu ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ọ tọ dụdu ngu ree gẹ mu je; mu a-laphu azụ.”
34 Então Balaão disse ao Anjo: — Eu pequei. Não sabia que o senhor estava no caminho para me fazer parar. Porém, se agora o senhor acha que não devo continuar a viagem, eu voltarei para casa.
35 Ojozi Chipfu ono sụ Belamu: “Tsorurọ ndu ono jeshia; ọle ọo g'ọ bụkwaru iphe, mu sụru g'i pfua bẹ ii-pfu kpụrumu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi ono tụgbua; ọ bụru phẹ ejeje.
35 O Anjo respondeu: — Vá com esses homens; mas você falará somente aquilo que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes enviados por Balaque.
36 Belaku nụmaepho lẹ Belamu abyawaa; ọ lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Mówabu l'oke ẹnyimu Anọnu; mbụ l'ime ime ẹka oke alị ono beru.
36 Quando Balaque soube que Balaão estava chegando, foi encontrar-se com ele em Ar, uma cidade que fica na beira do rio Arnom, na fronteira de Moabe.
37 Belaku sụ Belamu: “Mu ziru ozi, dụ ọku-ọku g'a bya ekua ngu g'ị bya. ?Bụhunu gụnu meru iphe, ị tị byakebedụru? ?Bụ lẹ mu ta adụdu ike akwabẹ ngu ùbvù tọo?”
37 Balaque perguntou: — Por que você não quis vir quando mandei chamá-lo da primeira vez? Será que você estava pensando que eu não poderia lhe pagar bem?
38 Belamu sụ Belaku: “Ọ dụ ree; mu byawaru. Ọle ọ bụ; ?ọ dụhunuru iphe, mu adụ ike epfu; abụedupho opfu, Chileke yeru mu l'ọnu gẹ mu pfua.”
38 Balaão respondeu: — Mas eu estou aqui com o senhor, não é? Porém não posso dizer nada por minha própria conta; só posso dizer o que Deus ordenar e nada mais.
39 Ọo ya bụ; Belamu tsoru Belaku; ẹphe jeshia Kiriyatu-Huzotu.
39 Assim, Balaão foi com Balaque para a cidade de Huzote,
40 Belaku gbushia eswi mẹ atụru gude gwee ngwẹja; bya aharu nụ Belamu yẹle ndu-ishi ono, yẹe ya tụko swịru ono.
40 onde Balaque ofereceu em sacrifício touros e ovelhas e deu uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 O bẹ l'ụtsu echele iya; Belaku duta Belamu; ẹphe tụgbua jeshia Bamọtu-Belu; Belamu gbẹ l'ẹka ono harụ hụma ndu Ízurẹlu.
41 No dia seguinte de manhã, Balaque levou Balaão a Bamote-Baal, de onde Balaão podia ver uma parte do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra