Números 22

IZZ vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndu Ízurẹlu bya atụgbua jerwua phorokoto alị ndu Mówabu; ẹphe kpọbe ụlo-ẹkwa phẹ l'agụga ẹnyimu Jiọ́danu, nọ chebe iphu lẹ mkpụkpu Jieriko.
1 Os filhos de Israel partiram e acamparam nas campinas de Moabe, do outro lado do Jordão, na altura de Jericó.
2 Belaku nwa Zipo hụma iphemiphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 Ndzụ-agụgu rwuta ndu Mówabu kẹle ndu Ízurẹlu dụ igwerigwe. Ndzụ ndu Ízurẹlu gụshiahaa ndu Mówabu ike.
3 E os moabitas tiveram grande medo deste povo, porque era muito numeroso. E andavam angustiados por causa dos filhos de Israel.
4 Ndu Mówabu jepfu ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu je asụ phẹ: “Nta bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru anyi mgburugburu lwụkota g'eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu lwụkota-a.” Teke ono bẹ bụ Belaku nwa Zipo bẹ bụ eze ndu Mówabu.
4 Por isso o povo de Moabe disse aos anciãos dos midianitas: — Agora essa multidão vai lamber tudo o que houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, era o rei dos moabitas naquele tempo.
5 Ọ bya ezia g'e je ekua Belamu nwa Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu, dụ lẹ mgboru ẹnyimu Yufurétisu. Iphe, Belaku ziru iya bụ: “O nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta; bya atụko mgboko l'ophu dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọakwa mu lẹ mgboru.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: — Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando perto de mim.
6 Iphe, mu arwọ ngu nta-a bụkwa g'ị bya atụaru mu ndu ono ọnu; noo kẹle ẹphe ka mu ọkpehu. ?A maru; mu alwụ-kpe phẹ; chịa phẹ l'alị-a? Noo kẹle mu maru l'onye ị gọru ọnu-ọma nụ bẹ bụwaa onye a gọru ọnu-ọma nụ; onye ị tụru ọnu bụwaru onye a tụru ọnu.”
6 Venha agora e, por favor, amaldiçoe este povo, pois eles são mais poderosos do que eu; talvez assim eu possa atacá-los e expulsá-los da terra. Porque sei que a quem você abençoar será abençoado, e a quem você amaldiçoar será amaldiçoado.
7 Ọo ya bụ; ndu bụ ọgerenya ndu Mówabu; mẹ ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu gude ụgwo, aapfụje g'a gbaa ẹja tụgbua jepfushia Belamu; je ezia ya ozi, Belaku ziru iya ono.
7 Então os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas foram, levando consigo o dinheiro para pagar os encantamentos. Chegaram ao lugar onde Balaão estava e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Belamu sụ phẹ: “Unu kwaa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a k'ọphu mu a-karụ unu iphe, Chipfu e-pfuru yeru mu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi Mówabu ono tụko nọdu.
8 Balaão lhes disse: — Fiquem aqui esta noite, e lhes trarei a resposta, como o Então os chefes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Chileke bya abyapfuta Belamu bya ajịa ya sụ: “?Bụ ndu ole bẹ gụ l'ẹphe nọ ono?”
9 Deus veio a Balaão e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Belamu sụ Chileke: “ọ kwa Belaku nwa Zipo, bụ eze ndu Mówabu bẹ ziru phẹ ozi g'ẹphe bya asụ mu
10 Balaão respondeu: — Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, enviou esses homens para que me dissessem:
11 l'o nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta bya atụko mgboko l'ophu dzuru. L'ọo gẹ mu bya atụaru iya ndu ono ọnu; g'a maru ?Ya a-lwụ-kpee phẹ? chịshia phẹ l'alị phẹ.”
11 “Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra. Venha agora e amaldiçoe este povo; talvez eu possa combatê-lo e expulsá-lo daqui.”
12 Chileke sụ Belamu: “Te etsokwa phẹ je; ta tụkwa ndu ono ọnu; kẹle ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Então Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo; porque é povo abençoado.
13 O -rwua l'ụtsu iya; Belamu fụta bya epfuaru ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi; sụ phẹ: “Unu lashịa alị unu lẹ Chipfu te ekwedu gẹ mu tsoru unu je.”
13 Na manhã seguinte Balaão se levantou e disse aos chefes de Balaque: — Voltem para a sua terra, porque o
14 Ọo ya bụ; ndu-ishi Mówabu ono tụgbua lashịa je asụ Belaku lẹ Belamu jịkakwaru lẹ ya te etsoduru phẹ.
14 Então os chefes dos moabitas se levantaram, foram a Balaque e disseram: — Balaão se recusou a vir conosco.
15 Belaku bya ezikwaa ndu-ishi ọzo, kaba igwerigwe; mbụ ndu a ka akwabẹ ùbvù eme lẹ ndu kẹ mbụ phọ.
15 De novo, Balaque enviou chefes, em maior número e mais honrados do que os primeiros.
16 Ẹphe byapfuta Belamu bya asụ iya: “Waa iphe, Belaku nwa Zipo pfuru baa: ‘Jiko g'ọ tọ dụkwa iphe, ii-kwe g'ọ kpọshia ngu abya ibe mu.
16 Eles chegaram a Balaão e lhe disseram: — Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-lhe que não se demore em vir até aqui,
17 Noo kẹle mu a-kwabẹ ngu ùbvù, parụ ẹka; bya emeeru ngu iphe, ị sụru gẹ mu meeru ngu. Jiko byanụ atụaru mu ndu-a ọnu.’ ”
17 porque eu o cobrirei de honras e farei tudo o que você me disser; venha, pois, e, por favor, amaldiçoe este povo.
18 Belamu sụ ndu-ozi Belaku ono: “O -betakpọ Belaku je a-nụ mu ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọchaa jiru ejiji ono; bẹ mu te emeghatadu iphe, Chipfu, bụ Chileke mu pfuru. Mu te ewofudu iya iphe; ọphu mu te eyekwadu iya iphe.
18 Balaão respondeu aos oficiais de Balaque: — Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia transgredir o mandado do
19 Jiko unu kwakwaaphọ akwakwa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a gẹ mu maru mẹ o -nweru iphe, Chipfu e-pfubaa yeru mu.”
19 Agora peço que fiquem aqui também esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Chileke bya abyapfuta Belamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbalihu tsoru phẹ; ọle ọo iphe, mu sụru g'i mee bẹ ii-me kpoloko.”
20 De noite o Senhor veio a Balaão e lhe disse: — Como aqueles homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles; mas faça apenas o que eu lhe disser.
21 Belamu bya agbalihu l'ụtsu dozia nkapfụ-ịgara iya tsoru ndu-ishi Mówabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Balaão levantou-se pela manhã, preparou a sua jumenta e partiu com os chefes de Moabe.
22 Ọle ẹhu ghuru Chileke eghu shii g'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Chipfu je apfụru kwachia ya ụzo. Teke ono bẹ Belamu nọ l'eli nkapfụ-ịgara iya agba eje; yẹle ndu-ozi iya ụmadzu labọ swịru.
22 Mas acendeu-se a ira de Deus, porque Balaão foi, e o Anjo do Senhor se pôs por adversário no caminho dele. Ora, Balaão ia montado na sua jumenta, e dois de seus servos iam com ele.
23 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya gude l'ẹka; ọ haa ụzo swịba l'ẹgbudu. Belamu chiahaa nkapfụ-ịgara ono iphe g'ọ gọ-zia ya g'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 A jumenta viu o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada na mão; por isso a jumenta se desviou do caminho, indo pelo campo. Então Balaão espancou a jumenta para fazê-la voltar ao caminho.
24 Ojozi Chipfu ono je apfụru l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaka opfu-vayịnu labọ, igbulọ nọchaa ibekẹboebo.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito entre as vinhas, havendo muro dos dois lados.
25 Tọbudu iya bụ; nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; o je akwaa onwiya l'igbulọ ono; woru Belamu ọkpa hua l'igbulọ ono. Belamu chikwaa ya iphe ọzo.
25 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , encostou-se no muro e apertou o pé de Balaão contra ele. Por isso Balaão tornou a espancá-la.
26 Ojozi Chipfu ono bya atụgbukwa je apfụru l'ẹka dụ kparagụ. Ẹka ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹkutara; ọzoo swịa ẹkicha.
26 Então o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; ọ nmakpuru lẹ mkpula Belamu; ẹhu ghuahaa Belamu eghu; o chiahaa ya mgbọro iya.
27 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão. Balaão ficou irado e espancou a jumenta com uma vara.
28 Chipfu kụhaa nkapfụ-ịgara ono ọnu; o pfuru opfu yeru Belamu sụ: “?Bụ gụnu bẹ mu meru ngu; meru g'o gude i nọdu echi mu ẹgube ono? Ọwaa kweakwa ugbo ẹto, i chiru mu iphe-a?”
28 Então o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz a você, para que você me espancasse já três vezes?
29 Belamu sụ nkapfụ-ịgara ono: “Iphe, mu gude echi ngu ẹgube ono bụ l'iime mu sukusuku. Ọ -bụ lẹ mu gude ogu-echi l'ẹka bẹ mu eworu ngu gbua nta-a.”
29 Balaão respondeu à jumenta: — Foi porque você zombou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Nkapfụ-ịgara ono sụ Belamu: “?Mu ta abụdu nkapfụ-ịgara, i nwe enwenwe tọo? I shihawaa gbata mu byasụ ntanụ-a. ?Mu mejewaru ngu ẹgube-a?”
30 A jumenta disse a Balaão: — Não é verdade que eu sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida até hoje? Será que tem sido o meu costume fazer isso com você? Ele respondeu: — Não.
31 Noo ya; Chipfu bya emee g'ẹnya sahụ Belamu; ọ hụma ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya parụ l'ẹka. Belamu phozeta ishi ephozeta; bya adaa kpube iphu l'alị.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão. Por isso Balaão inclinou a cabeça e se prostrou com o rosto em terra.
32 Ojozi Chipfu ono jịa ya sụ: “?Bụ gụnu meru iphe, i chiru nkapfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Mu byaru gẹ mu kwachia ngu ụzo; noo kẹle ụzo, i phoberu bẹ dụ gbajọgbajogbajo l'ẹnya nkemu.
32 Então o Anjo do Senhor lhe disse: — Por que você já espancou a sua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser o seu adversário, porque o seu caminho é perverso diante de mim.
33 Ugbo ẹto bẹ nkapfụ-ịgara-a hụmaru mu; bya agbangochaa mu. Ọ -bụ l'ọ tọ gbango mu; mẹ mu asụwaa ngu pyaapyaa; haa yẹbedua g'ọ nọdu ndzụ.”
33 A jumenta me viu e já três vezes se desviou de mim. Se ela não tivesse se desviado, eu teria matado você e a teria deixado com vida.
34 Belamu sụ ojozi Chipfu ono: “Mu mewaru iphe-ẹji; kẹle mu ta amadụ l'i pfụru kwachia mu ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ọ tọ dụdu ngu ree gẹ mu je; mu a-laphu azụ.”
34 Então Balaão disse ao Anjo do Senhor : — Pequei, porque não sabia que você estava neste caminho para se opor a mim; agora, se parece mal aos seus olhos seguir viagem, voltarei.
35 Ojozi Chipfu ono sụ Belamu: “Tsorurọ ndu ono jeshia; ọle ọo g'ọ bụkwaru iphe, mu sụru g'i pfua bẹ ii-pfu kpụrumu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi ono tụgbua; ọ bụru phẹ ejeje.
35 O Anjo do Senhor disse a Balaão: — Vá com esses homens, mas fale somente o que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes de Balaque.
36 Belaku nụmaepho lẹ Belamu abyawaa; ọ lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Mówabu l'oke ẹnyimu Anọnu; mbụ l'ime ime ẹka oke alị ono beru.
36 Quando Balaque ouviu que Balaão havia chegado, foi ao encontro dele até a cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Belaku sụ Belamu: “Mu ziru ozi, dụ ọku-ọku g'a bya ekua ngu g'ị bya. ?Bụhunu gụnu meru iphe, ị tị byakebedụru? ?Bụ lẹ mu ta adụdu ike akwabẹ ngu ùbvù tọo?”
37 Balaque perguntou a Balaão: — Por acaso não mandei mensageiros para chamá-lo? Por que você não veio até aqui? Será que não posso, de fato, cobrir você de honrarias?
38 Belamu sụ Belaku: “Ọ dụ ree; mu byawaru. Ọle ọ bụ; ?ọ dụhunuru iphe, mu adụ ike epfu; abụedupho opfu, Chileke yeru mu l'ọnu gẹ mu pfua.”
38 Balaão respondeu a Balaque: — Eis que estou aqui diante de você. Mas será que poderei, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Ọo ya bụ; Belamu tsoru Belaku; ẹphe jeshia Kiriyatu-Huzotu.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Belaku gbushia eswi mẹ atụru gude gwee ngwẹja; bya aharu nụ Belamu yẹle ndu-ishi ono, yẹe ya tụko swịru ono.
40 Então Balaque sacrificou bois e ovelhas, e enviou uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 O bẹ l'ụtsu echele iya; Belaku duta Belamu; ẹphe tụgbua jeshia Bamọtu-Belu; Belamu gbẹ l'ẹka ono harụ hụma ndu Ízurẹlu.
41 Na manhã seguinte, Balaque fez Balaão subir a Bamote-Baal; e dali Balaão viu a parte mais próxima do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra