Números 22
IZZ vs ARC
1 Ndu Ízurẹlu bya atụgbua jerwua phorokoto alị ndu Mówabu; ẹphe kpọbe ụlo-ẹkwa phẹ l'agụga ẹnyimu Jiọ́danu, nọ chebe iphu lẹ mkpụkpu Jieriko.
1 Depois, partiram os filhos de Israel e acamparam-se nas campinas de Moabe, desta banda do Jordão, de Jericó.
2 Belaku nwa Zipo hụma iphemiphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Viu, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 Ndzụ-agụgu rwuta ndu Mówabu kẹle ndu Ízurẹlu dụ igwerigwe. Ndzụ ndu Ízurẹlu gụshiahaa ndu Mówabu ike.
3 E Moabe temeu muito diante deste povo, porque era muito; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Ndu Mówabu jepfu ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu je asụ phẹ: “Nta bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru anyi mgburugburu lwụkota g'eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu lwụkota-a.” Teke ono bẹ bụ Belaku nwa Zipo bẹ bụ eze ndu Mówabu.
4 Pelo que Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo, Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 Ọ bya ezia g'e je ekua Belamu nwa Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu, dụ lẹ mgboru ẹnyimu Yufurétisu. Iphe, Belaku ziru iya bụ: “O nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta; bya atụko mgboko l'ophu dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọakwa mu lẹ mgboru.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra e parado está defronte de mim.
6 Iphe, mu arwọ ngu nta-a bụkwa g'ị bya atụaru mu ndu ono ọnu; noo kẹle ẹphe ka mu ọkpehu. ?A maru; mu alwụ-kpe phẹ; chịa phẹ l'alị-a? Noo kẹle mu maru l'onye ị gọru ọnu-ọma nụ bẹ bụwaa onye a gọru ọnu-ọma nụ; onye ị tụru ọnu bụwaru onye a tụru ọnu.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; para ver se o poderei ferir e o lançarei fora da terra; porque eu sei que a quem tu abençoares será abençoado e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Ọo ya bụ; ndu bụ ọgerenya ndu Mówabu; mẹ ndu bụ ọgerenya ndu Midiyanu gude ụgwo, aapfụje g'a gbaa ẹja tụgbua jepfushia Belamu; je ezia ya ozi, Belaku ziru iya ono.
7 Então, foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas mãos; e chegaram a Balaão e lhe disseram as palavras de Balaque.
8 Belamu sụ phẹ: “Unu kwaa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a k'ọphu mu a-karụ unu iphe, Chipfu e-pfuru yeru mu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi Mówabu ono tụko nọdu.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então, os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Chileke bya abyapfuta Belamu bya ajịa ya sụ: “?Bụ ndu ole bẹ gụ l'ẹphe nọ ono?”
9 E veio Deus a Balaão e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Belamu sụ Chileke: “ọ kwa Belaku nwa Zipo, bụ eze ndu Mówabu bẹ ziru phẹ ozi g'ẹphe bya asụ mu
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, m os enviou, dizendo:
11 l'o nweru ndu shi l'alị Ijiputu fụta bya atụko mgboko l'ophu dzuru. L'ọo gẹ mu bya atụaru iya ndu ono ọnu; g'a maru ?Ya a-lwụ-kpee phẹ? chịshia phẹ l'alị phẹ.”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobriu a face da terra; vem, agora, amaldiçoa-mo; porventura, poderei pelejar contra ele e o lançarei fora.
12 Chileke sụ Belamu: “Te etsokwa phẹ je; ta tụkwa ndu ono ọnu; kẹle ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Então, disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto bendito é.
13 O -rwua l'ụtsu iya; Belamu fụta bya epfuaru ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi; sụ phẹ: “Unu lashịa alị unu lẹ Chipfu te ekwedu gẹ mu tsoru unu je.”
13 Então, Balaão levantou-se pela manhã e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Ọo ya bụ; ndu-ishi Mówabu ono tụgbua lashịa je asụ Belaku lẹ Belamu jịkakwaru lẹ ya te etsoduru phẹ.
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Belaku bya ezikwaa ndu-ishi ọzo, kaba igwerigwe; mbụ ndu a ka akwabẹ ùbvù eme lẹ ndu kẹ mbụ phọ.
15 Porém Balaque prosseguiu ainda em enviar mais príncipes e mais honrados do que aqueles,
16 Ẹphe byapfuta Belamu bya asụ iya: “Waa iphe, Belaku nwa Zipo pfuru baa: ‘Jiko g'ọ tọ dụkwa iphe, ii-kwe g'ọ kpọshia ngu abya ibe mu.
16 os quais vieram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim,
17 Noo kẹle mu a-kwabẹ ngu ùbvù, parụ ẹka; bya emeeru ngu iphe, ị sụru gẹ mu meeru ngu. Jiko byanụ atụaru mu ndu-a ọnu.’ ”
17 porque grandemente te honrarei e farei tudo o que me disseres; vem, pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Belamu sụ ndu-ozi Belaku ono: “O -betakpọ Belaku je a-nụ mu ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọchaa jiru ejiji ono; bẹ mu te emeghatadu iphe, Chipfu, bụ Chileke mu pfuru. Mu te ewofudu iya iphe; ọphu mu te eyekwadu iya iphe.
18 Então, Balaão respondeu e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia traspassar o mandado do Senhor , meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Jiko unu kwakwaaphọ akwakwa l'ẹka-a l'ẹnyashi-a gẹ mu maru mẹ o -nweru iphe, Chipfu e-pfubaa yeru mu.”
19 agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que o Senhor me dirá mais.
20 Chileke bya abyapfuta Belamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbalihu tsoru phẹ; ọle ọo iphe, mu sụru g'i mee bẹ ii-me kpoloko.”
20 Veio, pois, o Senhor a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Belamu bya agbalihu l'ụtsu dozia nkapfụ-ịgara iya tsoru ndu-ishi Mówabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Então, Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi-se com os príncipes de Moabe.
22 Ọle ẹhu ghuru Chileke eghu shii g'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Chipfu je apfụru kwachia ya ụzo. Teke ono bẹ Belamu nọ l'eli nkapfụ-ịgara iya agba eje; yẹle ndu-ozi iya ụmadzu labọ swịru.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o Anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus moços com ele.
23 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya gude l'ẹka; ọ haa ụzo swịba l'ẹgbudu. Belamu chiahaa nkapfụ-ịgara ono iphe g'ọ gọ-zia ya g'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 Viu, pois, a jumenta o Anjo do Senhor que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho e foi-se pelo campo; então, Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Ojozi Chipfu ono je apfụru l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaka opfu-vayịnu labọ, igbulọ nọchaa ibekẹboebo.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se numa vereda de vinhas, havendo uma parede desta banda e uma parede da outra.
25 Tọbudu iya bụ; nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; o je akwaa onwiya l'igbulọ ono; woru Belamu ọkpa hua l'igbulọ ono. Belamu chikwaa ya iphe ọzo.
25 Vendo, pois, a jumenta o Anjo do Senhor , apertou-se contra a parede e apertou contra a parede o pé de Balaão; pelo que tornou a espancá-la.
26 Ojozi Chipfu ono bya atụgbukwa je apfụru l'ẹka dụ kparagụ. Ẹka ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹkutara; ọzoo swịa ẹkicha.
26 Então, o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkapfụ-ịgara ono hụmaepho ojozi Chipfu ono; ọ nmakpuru lẹ mkpula Belamu; ẹhu ghuahaa Belamu eghu; o chiahaa ya mgbọro iya.
27 E, vendo a jumenta o Anjo do Senhor , deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Chipfu kụhaa nkapfụ-ịgara ono ọnu; o pfuru opfu yeru Belamu sụ: “?Bụ gụnu bẹ mu meru ngu; meru g'o gude i nọdu echi mu ẹgube ono? Ọwaa kweakwa ugbo ẹto, i chiru mu iphe-a?”
28 Então, o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Belamu sụ nkapfụ-ịgara ono: “Iphe, mu gude echi ngu ẹgube ono bụ l'iime mu sukusuku. Ọ -bụ lẹ mu gude ogu-echi l'ẹka bẹ mu eworu ngu gbua nta-a.”
29 E Balaão disse à jumenta: Porque zombaste de mim; tomara que tivera eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Nkapfụ-ịgara ono sụ Belamu: “?Mu ta abụdu nkapfụ-ịgara, i nwe enwenwe tọo? I shihawaa gbata mu byasụ ntanụ-a. ?Mu mejewaru ngu ẹgube-a?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura, não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo que eu fui tua até hoje? Costumei eu alguma vez fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Noo ya; Chipfu bya emee g'ẹnya sahụ Belamu; ọ hụma ojozi Chipfu ono g'ọ pfụru l'ụzo; mịfuta ogu-echi iya parụ l'ẹka. Belamu phozeta ishi ephozeta; bya adaa kpube iphu l'alị.
31 Então, o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça e prostrou-se sobre a sua face.
32 Ojozi Chipfu ono jịa ya sụ: “?Bụ gụnu meru iphe, i chiru nkapfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Mu byaru gẹ mu kwachia ngu ụzo; noo kẹle ụzo, i phoberu bẹ dụ gbajọgbajogbajo l'ẹnya nkemu.
32 Então, o Anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Ugbo ẹto bẹ nkapfụ-ịgara-a hụmaru mu; bya agbangochaa mu. Ọ -bụ l'ọ tọ gbango mu; mẹ mu asụwaa ngu pyaapyaa; haa yẹbedua g'ọ nọdu ndzụ.”
33 porém a jumenta me viu e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela se não desviara de diante de mim, na verdade que eu agora te mataria e a ela deixaria com vida.
34 Belamu sụ ojozi Chipfu ono: “Mu mewaru iphe-ẹji; kẹle mu ta amadụ l'i pfụru kwachia mu ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ọ tọ dụdu ngu ree gẹ mu je; mu a-laphu azụ.”
34 Então, Balaão disse ao Anjo do Senhor : Pequei, que não soube que estavas neste caminho para te opores a mim; e, agora, se parece mal aos teus olhos, tornar-me-ei.
35 Ojozi Chipfu ono sụ Belamu: “Tsorurọ ndu ono jeshia; ọle ọo g'ọ bụkwaru iphe, mu sụru g'i pfua bẹ ii-pfu kpụrumu.” Ọo ya bụ; Belamu yẹle ndu-ishi ono, ejeru Belaku ozi ono tụgbua; ọ bụru phẹ ejeje.
35 E disse o Anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens, mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim, Balaão foi-se com os príncipes de Balaque.
36 Belaku nụmaepho lẹ Belamu abyawaa; ọ lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Mówabu l'oke ẹnyimu Anọnu; mbụ l'ime ime ẹka oke alị ono beru.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 Belaku sụ Belamu: “Mu ziru ozi, dụ ọku-ọku g'a bya ekua ngu g'ị bya. ?Bụhunu gụnu meru iphe, ị tị byakebedụru? ?Bụ lẹ mu ta adụdu ike akwabẹ ngu ùbvù tọo?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura, não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Belamu sụ Belaku: “Ọ dụ ree; mu byawaru. Ọle ọ bụ; ?ọ dụhunuru iphe, mu adụ ike epfu; abụedupho opfu, Chileke yeru mu l'ọnu gẹ mu pfua.”
38 Então, Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura, poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, esta falarei.
39 Ọo ya bụ; Belamu tsoru Belaku; ẹphe jeshia Kiriyatu-Huzotu.
39 E Balaão foi com Balaque, e vieram a Quiriate-Huzote.
40 Belaku gbushia eswi mẹ atụru gude gwee ngwẹja; bya aharu nụ Belamu yẹle ndu-ishi ono, yẹe ya tụko swịru ono.
40 Então, Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 O bẹ l'ụtsu echele iya; Belaku duta Belamu; ẹphe tụgbua jeshia Bamọtu-Belu; Belamu gbẹ l'ẹka ono harụ hụma ndu Ízurẹlu.
41 E sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão e o fez subir aos altos de Baal. E viu Balaão dali a última parte do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?