Números 11

IFY vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Entanni ey inlapuddan helag Israel ni manlillih nan Apu Dios tep yadda ligat da. Dingngel Apu Dios hu ngudu da ey bimmunget et paeli tu apuy et malgab hu pangil ni nangkampuan da.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Nampehemmehemmek idan nampebaddang nan Moses et mandasal nan Apu Dios et ma-dep hu apuy.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Nginedanan dan Taberah humman ni nangkampuan da e ya keibbellinan tu ey ‘Kamantetebbel ni bebley’ tep immali apuy Apu Dios di kad-an da.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Entanni ey kaheppuladdan beken ni helag Israel ni nekilaw ni hi-gada hu kayyaggud ni kennen ni wadad Egypt, henin detag. Anin idan helag Israel et ida dama kamanlillih e kanday “Hamban wada detag ni ihhida tayu ey.
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 Yan kaweda tayud Egypt ey hedin pinhed tayu deleg man wada, liblih pay. Dakel pay diman bihhu-ut, yadda melon, niyadda dakel ni klasih ni danggu niya tapal!
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Nem yan nunya ey nehingla itsu law ni peteg ni manah tep ebuh humman tayu kakennakennan kewa-wa-wa!”
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Ya manah ey heni ekka-ket ni bukel e beken ni makablah ang-ang tu.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
10 Kadeddengngelan Moses e ida kamanpanlillih etan tuun neamung di heggeppan ni kampu ey kamemunnumunnu nemnem tu tep bimmubbunget hi Apu Dios.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 Et kantun Apu Dios ey “Kele hanneya muka pehding ni hi-gak e bega-en mu e muwak kapanliligat? Hipa nak impahding ni muka bellawa et hi-gak mu nengidinelan ida eyan dakel ni tuun hanneya elaw da?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Beken ni hi-gak hu namyuh ni hi-gada niya beken ni hi-gak hu ammed da! Ey kele nak nambalin ni heni kaman-e-ban hi-gada et nak ida illaw di bebley ni inhel mun iddawat muddan aammed mi?
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Attu nak pengellaan ni dakel ni detag ni pehiddak idan nunyan dakel ni tuu? Anin anhan et ida kaumlilililih e ida kaumbagabagan detag.
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Eggak kabaelin hakkeyan ni mengippaptek ni hi-gada. Nakka meliggasin peteg!
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Hedin hanneya pehding mun hi-gak man kedukdul hu patey muwak ew katteg et eggak helheltapen hu hanneya. Nem hedin daka kapeamleng man entan tuwak anhan panliligat.”
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 Entanni ey kan Apu Dios nan Moses ey “Ayagim ida nepitun kamengipappangngulun helag Israel et maemung idad Tabernacle di kad-an mu.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Um-ali-ak et umhellak ni hi-gam diman, ey weddaek alin hi-gada hu Ispirituh ni henin winedak ni hi-gam ma-lat baddangan dakan hi-gadan mengippaptek idan etan ni tuu et eleg mu hakkeyan.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 Ehel mun hi-gada e mahapul ni pehding da hu elaw ni panlinnih tep hi-gak e Ap-Apu ey dingngel ku lilih da e kanday ‘Hamban wada detag ni ihhida tayu ey’ niya kanday ‘Kedukdul hu biyag tayud Egypt’. Et humman hu, weddaek hu detag ni kabbuhhan ey mahapul ni kennen da.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Beken ni han-aggew ni ebuh winu dewwan aggew, winu lima, winu hampulu, winu dewampulun aggew, tep mahapul ni
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 kennen dan kewa-wa-wan hambulan ingganah makahhingladda et henidda um-uta. Hanneya meippahding tep inwalleng da-ak et kanday ‘Kele dedan tayu hini-yan hu Egypt?’”
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Nem kan Moses nan Apu Dios ey “Ya bilang ida eyan impanguluk ni tuun dammutun mansindalu ey enem ni gatut ni libu, ey kele kammuy iddawtan idan emin ni detag ni kennen dan hambulan?
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Anin na-mun keklengen min emin animal mi et umkulang ni kennen da. Ey anin na-mun hellepen min emin hu deleg di baybay et umkulang ni pekkan ni hi-gada.”
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 Et kan Apu Dios nan Moses ey “Kaw wada pappeg ni kabaelan ku? Yan nunya penang-angam hedin um-amnu eya inhel ku!”
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Limmaw hi Moses et tu ehelen ni hi-gada hu inhel Apu Dios, et ayagan tudda nepitun kamengipappangngulun hi-gada, et peehneng tuddad nanlinikweh ni Tabernacle.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 Entanni ey immali hi Apu Dios etan di kulput et umhel nan Moses. Wineda tudda etan ni nepitun tuun nepili hu Ispirituh ni henin wineda tun Moses. Yan newadaan ni Ispirituh ni hi-gada ey nambalin idan prophet ni nekemtang, nem yan nunman ni ebuh.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Yadda etan dewwa e hi Eldad nan Medad e nekilistaddad nepitun tuu ey wadaddad kampu da tep eleg ida lumaw di Tabernacle ni nunman ni tsimpuh, nem anin ni hi-gada et nan-abig idan newadaan ni Ispirituh ni hi-gada.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Et wada hu kamenikken ni lakin nambesik et tu ehelen nan Moses e immen di Eldad nan Medad di kampu da e ida kaman-ebbig.
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Immehel hi Joshua e u-ungngan Nun e hi-gatu kamemabbaddang nan Moses neipalpun keu-ungnga tu ey kantun Moses ey “Mu pasiked ida, apu!”
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Nem kan Moses ey “Entan tuwak ikakkaguh. Kaw beken mewan ni kayyaggud hedin weddaen Apu Dios di emin ni tuu tu hu Ispirituh tu et mambalin idan emin ni prophet?”
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Negibbuh huyya et mambangngad di Moses niyadda etan nepitun kamengipappangngulud kakampu da.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Entanni ey impaelin Apu Dios hu dibdib ni nengi-lin dakel ni peteg ni sisit ni nalpud baybay et umpaddad puyek ey neipu-ul ida et tellun piyeh keta-gey da ey nenap-apan hu mahkang etan di nangkampuan idan helag Israel e henin kedawwin kadellanan han-aggew.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Et itattaggan idan tutu-u hu ala e in-a-aggew da et ilallabbi da, et mewa-wa mewan et ia-aggew da ala. Ya inlan hakey ni hi-gada ey umlaw di neliman bushel et da pan-iha-pey di nangkampuan da.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Nem entannit daka pankennadda humman ni sisit, ey impaelin Apu Dios hu nemahhig ni degeh tep bimmubbunget ni hi-gada.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 Dakel ni hi-gada netey et mukun nginedanan da humman ni nangkampuan dan ‘Kibrot Hataabah.’ Ya keibbellinan tu ey ‘Kulung idan nadmut ni detag’ tep ingkulung daddadman hu tutu-un kamanlillih meippanggep ni kennen ni kaiddawadawat Apu Dios.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Entanni ey hini-yan idan helag Israel humman et lumaw idad Haserot et mangkampuddadman.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra