Números 11
IFY vs NAA
1 Entanni ey inlapuddan helag Israel ni manlillih nan Apu Dios tep yadda ligat da. Dingngel Apu Dios hu ngudu da ey bimmunget et paeli tu apuy et malgab hu pangil ni nangkampuan da.
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 Nampehemmehemmek idan nampebaddang nan Moses et mandasal nan Apu Dios et ma-dep hu apuy.
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Nginedanan dan Taberah humman ni nangkampuan da e ya keibbellinan tu ey ‘Kamantetebbel ni bebley’ tep immali apuy Apu Dios di kad-an da.
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 Entanni ey kaheppuladdan beken ni helag Israel ni nekilaw ni hi-gada hu kayyaggud ni kennen ni wadad Egypt, henin detag. Anin idan helag Israel et ida dama kamanlillih e kanday “Hamban wada detag ni ihhida tayu ey.
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 Yan kaweda tayud Egypt ey hedin pinhed tayu deleg man wada, liblih pay. Dakel pay diman bihhu-ut, yadda melon, niyadda dakel ni klasih ni danggu niya tapal!
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Nem yan nunya ey nehingla itsu law ni peteg ni manah tep ebuh humman tayu kakennakennan kewa-wa-wa!”
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Ya manah ey heni ekka-ket ni bukel e beken ni makablah ang-ang tu.
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 — ausente —
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 — ausente —
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Kadeddengngelan Moses e ida kamanpanlillih etan tuun neamung di heggeppan ni kampu ey kamemunnumunnu nemnem tu tep bimmubbunget hi Apu Dios.
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 Et kantun Apu Dios ey “Kele hanneya muka pehding ni hi-gak e bega-en mu e muwak kapanliligat? Hipa nak impahding ni muka bellawa et hi-gak mu nengidinelan ida eyan dakel ni tuun hanneya elaw da?
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Beken ni hi-gak hu namyuh ni hi-gada niya beken ni hi-gak hu ammed da! Ey kele nak nambalin ni heni kaman-e-ban hi-gada et nak ida illaw di bebley ni inhel mun iddawat muddan aammed mi?
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 Attu nak pengellaan ni dakel ni detag ni pehiddak idan nunyan dakel ni tuu? Anin anhan et ida kaumlilililih e ida kaumbagabagan detag.
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Eggak kabaelin hakkeyan ni mengippaptek ni hi-gada. Nakka meliggasin peteg!
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Hedin hanneya pehding mun hi-gak man kedukdul hu patey muwak ew katteg et eggak helheltapen hu hanneya. Nem hedin daka kapeamleng man entan tuwak anhan panliligat.”
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 Entanni ey kan Apu Dios nan Moses ey “Ayagim ida nepitun kamengipappangngulun helag Israel et maemung idad Tabernacle di kad-an mu.
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Um-ali-ak et umhellak ni hi-gam diman, ey weddaek alin hi-gada hu Ispirituh ni henin winedak ni hi-gam ma-lat baddangan dakan hi-gadan mengippaptek idan etan ni tuu et eleg mu hakkeyan.
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 Ehel mun hi-gada e mahapul ni pehding da hu elaw ni panlinnih tep hi-gak e Ap-Apu ey dingngel ku lilih da e kanday ‘Hamban wada detag ni ihhida tayu ey’ niya kanday ‘Kedukdul hu biyag tayud Egypt’. Et humman hu, weddaek hu detag ni kabbuhhan ey mahapul ni kennen da.
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Beken ni han-aggew ni ebuh winu dewwan aggew, winu lima, winu hampulu, winu dewampulun aggew, tep mahapul ni
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 kennen dan kewa-wa-wan hambulan ingganah makahhingladda et henidda um-uta. Hanneya meippahding tep inwalleng da-ak et kanday ‘Kele dedan tayu hini-yan hu Egypt?’”
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Nem kan Moses nan Apu Dios ey “Ya bilang ida eyan impanguluk ni tuun dammutun mansindalu ey enem ni gatut ni libu, ey kele kammuy iddawtan idan emin ni detag ni kennen dan hambulan?
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 Anin na-mun keklengen min emin animal mi et umkulang ni kennen da. Ey anin na-mun hellepen min emin hu deleg di baybay et umkulang ni pekkan ni hi-gada.”
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 Et kan Apu Dios nan Moses ey “Kaw wada pappeg ni kabaelan ku? Yan nunya penang-angam hedin um-amnu eya inhel ku!”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Limmaw hi Moses et tu ehelen ni hi-gada hu inhel Apu Dios, et ayagan tudda nepitun kamengipappangngulun hi-gada, et peehneng tuddad nanlinikweh ni Tabernacle.
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Entanni ey immali hi Apu Dios etan di kulput et umhel nan Moses. Wineda tudda etan ni nepitun tuun nepili hu Ispirituh ni henin wineda tun Moses. Yan newadaan ni Ispirituh ni hi-gada ey nambalin idan prophet ni nekemtang, nem yan nunman ni ebuh.
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Yadda etan dewwa e hi Eldad nan Medad e nekilistaddad nepitun tuu ey wadaddad kampu da tep eleg ida lumaw di Tabernacle ni nunman ni tsimpuh, nem anin ni hi-gada et nan-abig idan newadaan ni Ispirituh ni hi-gada.
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 Et wada hu kamenikken ni lakin nambesik et tu ehelen nan Moses e immen di Eldad nan Medad di kampu da e ida kaman-ebbig.
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Immehel hi Joshua e u-ungngan Nun e hi-gatu kamemabbaddang nan Moses neipalpun keu-ungnga tu ey kantun Moses ey “Mu pasiked ida, apu!”
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 Nem kan Moses ey “Entan tuwak ikakkaguh. Kaw beken mewan ni kayyaggud hedin weddaen Apu Dios di emin ni tuu tu hu Ispirituh tu et mambalin idan emin ni prophet?”
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 Negibbuh huyya et mambangngad di Moses niyadda etan nepitun kamengipappangngulud kakampu da.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Entanni ey impaelin Apu Dios hu dibdib ni nengi-lin dakel ni peteg ni sisit ni nalpud baybay et umpaddad puyek ey neipu-ul ida et tellun piyeh keta-gey da ey nenap-apan hu mahkang etan di nangkampuan idan helag Israel e henin kedawwin kadellanan han-aggew.
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Et itattaggan idan tutu-u hu ala e in-a-aggew da et ilallabbi da, et mewa-wa mewan et ia-aggew da ala. Ya inlan hakey ni hi-gada ey umlaw di neliman bushel et da pan-iha-pey di nangkampuan da.
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Nem entannit daka pankennadda humman ni sisit, ey impaelin Apu Dios hu nemahhig ni degeh tep bimmubbunget ni hi-gada.
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 Dakel ni hi-gada netey et mukun nginedanan da humman ni nangkampuan dan ‘Kibrot Hataabah.’ Ya keibbellinan tu ey ‘Kulung idan nadmut ni detag’ tep ingkulung daddadman hu tutu-un kamanlillih meippanggep ni kennen ni kaiddawadawat Apu Dios.
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Entanni ey hini-yan idan helag Israel humman et lumaw idad Haserot et mangkampuddadman.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?