Gênesis 32

IFY vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 — ausente —
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Impamengulun Jacob ida edum ni tuu tu ma-lat ida makihummangan nan agitun hi Esau di Seir di Edom.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Kan Jacob ni hi-gaday “Kan yun Esau ey: Hi Jacob e bega-en mu ey nanhahha-ad di baley nan pengemmaan yu e hi Laban. Et yan nunya ey pinhed tun mambangngad.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Wadadda baketu, ya kebayyu tu, ya kalneroh tu, ya gelding tu et yadda bega-en tun lalakki niya bibi-i. Intu-dak dakemi ma-lat peamta mi hu ellian tu hedin ebbuluten mu.”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Nambangngad ida huyyan intu-dak Jacob et kandan hi-gatuy “Inhel min agim et iyyallin daitsu dammuen e wada hu ingkuyug tun epat ni gatut ni tutu-u tu.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Dingngel nan Jacob humman ni inhel da ey nemahhig takut tu niya kaguh tu et pandewa tudda etan tutu-u tu niyadda halun tu.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Kantud nemnem tuy “Hedin umpatey hi Esau ey wada inna-nu eyan nanggillig ni umbebsik.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Et mandasal hi Jacob e kantuy “Apu e Dios ni kadeyyawa lan apuk hi Abraham ni hi ama e hi Isaac, hi-gam hu nengipanghel ni mambangngaddak di bebley idan aaggik niya ammed ku niya kammuy ippaptek muwak.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Beken ni lebbengtun muwak peang-angan ni binabbal mun impeenang-ang mun hi-gak e bega-en mu. Makulug ni dakel ni peteg bendisyon mun hi-gak tep yan neni-yanan kun bebley mi et man-agwattak di Wangwang e Jordan ey ebuh hu hulkud kun intabin ku. Nem yan nunya ey nandewa-an ida tuuk ni ingkuyug ku.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Apu Dios, ihwang muwak anhan di hipan lawah ni pehding agik e hi Esau tep ay nakka umtatakut. Tep entanniy petteyen dakemin emin ida eyan ahwak niyadda eya u-ungngak.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Nem inhel mun hi-gak nunman e ippaptek muwak niya kammuy pedakkel muddalli helag ku et heniddalli palnah di gilig ni baybay e eleg mebillang.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Nanha-ad di Jacob ni hanlabbidman. Newa-wa et umappil ni animal ni iddawat tun agitu e hi Esau.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Inappil tu hu dewanggatut ni labah ni gelding niya dewampulun lakki tu, ya dewanggatut ni labah ni kalneroh niya dewampulun lakki tu,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 ya telumpulun kamel ni wada impah tu, ya na-pat ni labah ni baka niya hampulun lakki tu, ya dewampulun labah ni kebayyu niya hampulun lakkitu.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Ginenadwa tudda et i-peng tudda etan idan bega-en tun mengippengulu et kantun hi-gaday “Pamengulu kayu ey ang-ang yu ma-lat wada pambabattanan yu.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Inhel tu etan ni nemangulun bega-en e kantuy “Hedin dammuen yu hi Esau et ibbagetu e kantuy ‘Attu lawwan yu? Hipa kan bega-en ni hi-gayu? Niya hipa kan halun idan nunya?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ey kanyun humang yuy ‘Huyya hu halun nan bega-en mu e hi Jacob. Iddawat tun hi-gam e apu tu. Iyyalli e neitu-nud ni hi-gami.’”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Hanniman dama hu inhel tun e-helen ida etan ni bega-en tun nangkeitu-nud.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Ey kantun hi-gaday “Entan tu liwwan ni e-helen ni hi-gatu e kanyuy ‘Hi Jacob e bega-en mu.’” Huyya impahding tu tep ya wadad nemnem tu ey meendi hu bunget Esau ni hi-gatu et ebbuluten tu hedin ang-angen tudda humman ni iddawat tun hi-gatu.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Impamengulu tun impalaw ida etan animal ni iddawat tun Esau et manha-ad di kampu da ni nunman ni hileng.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Yan nunman ni hileng ey bimmangun hi Jacob et bangunen tudda etan dewwan ahwatu et yadda etan dewwan biin bega-en dan imbilang tun ahwatu niyadda etan hampulut hakey ni u-ungnga tu et agwaten da Wangwang e Jabbok.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 — ausente —
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 — ausente —
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Nem eleg han-ilaw etan ni tuu hi Jacob et pangkubhil tu hu genit ni sipan Jacob.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Et kan etan ni tuuy “Imay et lumawwak tep ay kamangkewa-wa.” Nem kan Jacob ey “Eleg daka pellaw ingganah bendisyonan muwak.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Kan etan ni tuu ey “Hipa ngadan mu?” Kan Jacob ey “Hi-gak hi Jacob.”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Ey kan etan ni tuu ey “Beken law ni Jacob hu ngadan mu. Hi-gam law hi Israel. Tep nekihangga kad tuu et hi Apu Dios ey nengapput ka.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Kan Jacob ey “Hipa ngadan mu?” Kan etan ni tuu ey “Eleg mahapul ni amtaen mu hu ngadan ku.” Et bendisyonan tu hi Jacob.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Kan Jacob ey “Inang-ang ku hi Apu Dios, nem kayyaggud et eleggak matey.” Et ngadanan tu humman ni Peniel.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Simmimil hu aggew ni neni-yanan Jacob ni Peniel e kamampi-pi-day tep nangkubhil hu genit di sipetu.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Et humman hu, ingganah ni nunya ey eleg ihhidaddan helag Israel hu ulat ni neipket di genit di sipan linggeman ni animal, tep humman hu neikubhil ni genit Jacob.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra