Gênesis 32
IFY vs NAA
1 — ausente —
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 — ausente —
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Impamengulun Jacob ida edum ni tuu tu ma-lat ida makihummangan nan agitun hi Esau di Seir di Edom.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Kan Jacob ni hi-gaday “Kan yun Esau ey: Hi Jacob e bega-en mu ey nanhahha-ad di baley nan pengemmaan yu e hi Laban. Et yan nunya ey pinhed tun mambangngad.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Wadadda baketu, ya kebayyu tu, ya kalneroh tu, ya gelding tu et yadda bega-en tun lalakki niya bibi-i. Intu-dak dakemi ma-lat peamta mi hu ellian tu hedin ebbuluten mu.”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Nambangngad ida huyyan intu-dak Jacob et kandan hi-gatuy “Inhel min agim et iyyallin daitsu dammuen e wada hu ingkuyug tun epat ni gatut ni tutu-u tu.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Dingngel nan Jacob humman ni inhel da ey nemahhig takut tu niya kaguh tu et pandewa tudda etan tutu-u tu niyadda halun tu.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Kantud nemnem tuy “Hedin umpatey hi Esau ey wada inna-nu eyan nanggillig ni umbebsik.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Et mandasal hi Jacob e kantuy “Apu e Dios ni kadeyyawa lan apuk hi Abraham ni hi ama e hi Isaac, hi-gam hu nengipanghel ni mambangngaddak di bebley idan aaggik niya ammed ku niya kammuy ippaptek muwak.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Beken ni lebbengtun muwak peang-angan ni binabbal mun impeenang-ang mun hi-gak e bega-en mu. Makulug ni dakel ni peteg bendisyon mun hi-gak tep yan neni-yanan kun bebley mi et man-agwattak di Wangwang e Jordan ey ebuh hu hulkud kun intabin ku. Nem yan nunya ey nandewa-an ida tuuk ni ingkuyug ku.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Apu Dios, ihwang muwak anhan di hipan lawah ni pehding agik e hi Esau tep ay nakka umtatakut. Tep entanniy petteyen dakemin emin ida eyan ahwak niyadda eya u-ungngak.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Nem inhel mun hi-gak nunman e ippaptek muwak niya kammuy pedakkel muddalli helag ku et heniddalli palnah di gilig ni baybay e eleg mebillang.”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Nanha-ad di Jacob ni hanlabbidman. Newa-wa et umappil ni animal ni iddawat tun agitu e hi Esau.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Inappil tu hu dewanggatut ni labah ni gelding niya dewampulun lakki tu, ya dewanggatut ni labah ni kalneroh niya dewampulun lakki tu,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 ya telumpulun kamel ni wada impah tu, ya na-pat ni labah ni baka niya hampulun lakki tu, ya dewampulun labah ni kebayyu niya hampulun lakkitu.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Ginenadwa tudda et i-peng tudda etan idan bega-en tun mengippengulu et kantun hi-gaday “Pamengulu kayu ey ang-ang yu ma-lat wada pambabattanan yu.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Inhel tu etan ni nemangulun bega-en e kantuy “Hedin dammuen yu hi Esau et ibbagetu e kantuy ‘Attu lawwan yu? Hipa kan bega-en ni hi-gayu? Niya hipa kan halun idan nunya?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Ey kanyun humang yuy ‘Huyya hu halun nan bega-en mu e hi Jacob. Iddawat tun hi-gam e apu tu. Iyyalli e neitu-nud ni hi-gami.’”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Hanniman dama hu inhel tun e-helen ida etan ni bega-en tun nangkeitu-nud.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Ey kantun hi-gaday “Entan tu liwwan ni e-helen ni hi-gatu e kanyuy ‘Hi Jacob e bega-en mu.’” Huyya impahding tu tep ya wadad nemnem tu ey meendi hu bunget Esau ni hi-gatu et ebbuluten tu hedin ang-angen tudda humman ni iddawat tun hi-gatu.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Impamengulu tun impalaw ida etan animal ni iddawat tun Esau et manha-ad di kampu da ni nunman ni hileng.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Yan nunman ni hileng ey bimmangun hi Jacob et bangunen tudda etan dewwan ahwatu et yadda etan dewwan biin bega-en dan imbilang tun ahwatu niyadda etan hampulut hakey ni u-ungnga tu et agwaten da Wangwang e Jabbok.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 — ausente —
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 — ausente —
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Nem eleg han-ilaw etan ni tuu hi Jacob et pangkubhil tu hu genit ni sipan Jacob.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Et kan etan ni tuuy “Imay et lumawwak tep ay kamangkewa-wa.” Nem kan Jacob ey “Eleg daka pellaw ingganah bendisyonan muwak.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Kan etan ni tuu ey “Hipa ngadan mu?” Kan Jacob ey “Hi-gak hi Jacob.”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ey kan etan ni tuu ey “Beken law ni Jacob hu ngadan mu. Hi-gam law hi Israel. Tep nekihangga kad tuu et hi Apu Dios ey nengapput ka.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Kan Jacob ey “Hipa ngadan mu?” Kan etan ni tuu ey “Eleg mahapul ni amtaen mu hu ngadan ku.” Et bendisyonan tu hi Jacob.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Kan Jacob ey “Inang-ang ku hi Apu Dios, nem kayyaggud et eleggak matey.” Et ngadanan tu humman ni Peniel.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Simmimil hu aggew ni neni-yanan Jacob ni Peniel e kamampi-pi-day tep nangkubhil hu genit di sipetu.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Et humman hu, ingganah ni nunya ey eleg ihhidaddan helag Israel hu ulat ni neipket di genit di sipan linggeman ni animal, tep humman hu neikubhil ni genit Jacob.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?