Êxodo 9
IFY vs ARC
1 Kan mewan Apu Dios nan Moses ey “Mu ehel etan ni patul e kammuy ‘Kan ni Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk et lumaw idan menaydayaw ni hi-gatu.
1 Depois, o Senhor disse a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Hedin kahing ka et eleg mu mewan i-abulut idan umlaw,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 kastiguen daka e peellik hu pistin animal ma-lat mangkatey ida kebayyu yu, kamel yu, baka yu, kalneroh yu niya gelding yu.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Nem endillin hekey hu mettey ni animal idan helag Israel, tep immatunan ku hu animal yun iEgypt et humman ida petteyen ku.
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Et hi-gak e Ap-Apu ey ippahding ku huyyan kabbuhhan.’”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 Ey tu-wangu e yan newa-waan tu ey impahding Apu Dios hu inhel tu et mangkatey ida animal idan iEgypt, nem endin hekey netey ni animal idan helag Israel.
6 E o Senhor fez esta coisa no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém, do gado dos filhos de Israel, não morreu nenhum.
7 Immitu-dak etan patul ni an mammahmah ni meippanggep ni animal idan helag Israel, ey kanday makulug numan ni endi netey ni animal da. Nem nanengtun kahing etan patul et eleg tudda palaw.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que, do gado de Israel, não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Kan Apu Dios di Moses nan Aaron ey “Kayu gamal ni dep-ul di appuyyan et petu-ug nan Moses ni ihhebwag di hinanggan etan ni patul.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai os punhos cheios da cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Ya etan dep-ul ey um-ehbuk et meihhinnap alid emin di Egypt et mangkepelhaan idallin emin hu tuu niyadda animal.”
9 e tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Et ida umlan dep-ul et lumaw idad kad-an etan ni patul et petu-ug nan Moses ni inhebwag. Entanniy nangkepelhaan tu-wangu emin hu tuud Egypt anin idan animal da.
10 E eles tomaram a cinza do forno e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Et endi law hu mabalin ni ippahding etan ni magician, tep anin ni hi-gada et yadda edum dan iEgypt ey nangkepelhaan ida dama.
11 de maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos e em todos os egípcios.
12 Nem mina-man nan Apu Dios hu ngehay etan ni patul et eleg tu u-unnuden di Aaron nan Moses e humman dedan la hu inhel Apu Dios nan Moses ni ippahding tu.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kan Apu Dios nan Moses ey “Haleman kan kabbuhhan ma-lat mu mewan hegeden etan patul et kammun hi-gatuy ‘Kan Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk ma-lat lumaw idan menaydayaw ni hi-gak.
13 Então, disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Tep hedin kahing ka et eleg mudda pellaw, ey beken ni ebuh ida opisyal mu et yadda tuum ni kastiguen ku, nem anin ni hi-gam ma-lat pengamtaan mu e endi edum ni dios ni henin hi-gak eyad puyek.
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Tep gullat na-mun impaelik hu nemahhig ni degeh et nanna-ud ni netey kayun emin.
15 Porque agora tenho estendido a mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência e para que sejas destruído da terra;
16 Nem ninemnem ku dedan e eleg dakeyu petteya ma-lat ang-angen yu et-eteng ni kabaelan ku, ey ma-lat mandingngel hu ngadan tud emin ni tuud kebebbebley.
16 mas deveras para isto te mantive, para mostrar o meu poder em ti e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Nem ay ingganah ni nunya ey nanengtun manghay ka e eleg mu i-abulut ni umlaw ida tuuk.
17 Tu ainda te levantas contra o meu povo, para não os deixar ir?
18 Et humman hu yan kabbuhhan ni henin nunyan olas, ey peellik hu nemahhig ni dallallu e endin hekey hu henin nunman neipalpu eman ni nambalin huyyan bebley.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Et humman hu iolden muddan tuum ma-lat ihidum dadda animal da niya hipaddan wadan hi-gayu. Tep hedin peellik hu dallalu ey mettey emin tuu niya animal ni eleg maihidum.’”
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que for achado no campo e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 Yadda edum ni opisyal etan ni patul ey simmakut ida etan ni inhel tu et dadda pan-ihidum hu bega-en da et yadda animal da.
20 Quem, dos servos de Faraó, temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Nem yadda edum ey kahing idan inhel Apu Dios et eleg dadda pan-ihhidum hu bega-en da et yadda animal da.
21 mas aquele que não tinha aplicado a palavra do Senhor ao seu coração deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Kan Apu Dios nan Moses ey “Idengdeng mu hulkud mud kabunyan et ma-gah idalli dallallu et mangka-gahan ida tuu, yadda animal niyadda intanem di Egypt.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens, e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Indengdeng nan Moses hulkud tud kabunyan ey impaeli tu-wangun Apu Dios di Egypt hu dallallu ey kamangkikidul niya kamangkekedyam.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Nemahhig hu dallallu niya kedyam e anggetakkut ni peteg. Ey endi henin nunman di Egypt neipalpun nekapyaan nunman ni bebley.
24 E havia saraiva e fogo misturado entre a saraiva, mui grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Et mangkebahbah ida neitnem ey nangketey ida tuu niyadda animal ni nangka-gahan ni dallallu.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ebuh di Goshen e nambebleyan idan helag Israel ni endi na-gah diman ni dallallu.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 Impaeyag etan ni patul di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Nakka ebbuluta e nambahullak. Neiptek hi Apu Dios ey neihla kamiddan tuuk.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo, ímpios.
28 Pandasal kan Apu Dios ma-lat pasiked tu eya kidul niya dallallu! Et iebulut kun umlaw kayu.”
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 — ausente —
29 Então, lhe disse Moisés: Em saindo da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 — ausente —
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 — ausente —
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho, na cana;
32 — ausente —
32 mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 Limmaw hi Moses di a-allaw etan ni bebley et ita-gey tu ngamay tu et mandasal nan Apu Dios ey nesiked hu kidul, ya udan niya dallallu.
33 Saiu, pois, Moisés de Faraó, da cidade, e estendeu as mãos ao Senhor ; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Nem nesiked ida humman ey nanliwat mewan etan patul niyadda opisyal tu tep kahing ida mewan.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, continuou a pecar; e agravou o seu coração, ele e os seus servos.
35 Immamnu hu inhel Apu Dios nan Moses e eleg i-abulut etan ni patul ni umlaw ida helag Israel.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?