Êxodo 9

IFY vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kan mewan Apu Dios nan Moses ey “Mu ehel etan ni patul e kammuy ‘Kan ni Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk et lumaw idan menaydayaw ni hi-gatu.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Hedin kahing ka et eleg mu mewan i-abulut idan umlaw,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 kastiguen daka e peellik hu pistin animal ma-lat mangkatey ida kebayyu yu, kamel yu, baka yu, kalneroh yu niya gelding yu.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Nem endillin hekey hu mettey ni animal idan helag Israel, tep immatunan ku hu animal yun iEgypt et humman ida petteyen ku.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Et hi-gak e Ap-Apu ey ippahding ku huyyan kabbuhhan.’”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Ey tu-wangu e yan newa-waan tu ey impahding Apu Dios hu inhel tu et mangkatey ida animal idan iEgypt, nem endin hekey netey ni animal idan helag Israel.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Immitu-dak etan patul ni an mammahmah ni meippanggep ni animal idan helag Israel, ey kanday makulug numan ni endi netey ni animal da. Nem nanengtun kahing etan patul et eleg tudda palaw.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Kan Apu Dios di Moses nan Aaron ey “Kayu gamal ni dep-ul di appuyyan et petu-ug nan Moses ni ihhebwag di hinanggan etan ni patul.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Ya etan dep-ul ey um-ehbuk et meihhinnap alid emin di Egypt et mangkepelhaan idallin emin hu tuu niyadda animal.”
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Et ida umlan dep-ul et lumaw idad kad-an etan ni patul et petu-ug nan Moses ni inhebwag. Entanniy nangkepelhaan tu-wangu emin hu tuud Egypt anin idan animal da.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Et endi law hu mabalin ni ippahding etan ni magician, tep anin ni hi-gada et yadda edum dan iEgypt ey nangkepelhaan ida dama.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Nem mina-man nan Apu Dios hu ngehay etan ni patul et eleg tu u-unnuden di Aaron nan Moses e humman dedan la hu inhel Apu Dios nan Moses ni ippahding tu.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kan Apu Dios nan Moses ey “Haleman kan kabbuhhan ma-lat mu mewan hegeden etan patul et kammun hi-gatuy ‘Kan Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk ma-lat lumaw idan menaydayaw ni hi-gak.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Tep hedin kahing ka et eleg mudda pellaw, ey beken ni ebuh ida opisyal mu et yadda tuum ni kastiguen ku, nem anin ni hi-gam ma-lat pengamtaan mu e endi edum ni dios ni henin hi-gak eyad puyek.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Tep gullat na-mun impaelik hu nemahhig ni degeh et nanna-ud ni netey kayun emin.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Nem ninemnem ku dedan e eleg dakeyu petteya ma-lat ang-angen yu et-eteng ni kabaelan ku, ey ma-lat mandingngel hu ngadan tud emin ni tuud kebebbebley.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Nem ay ingganah ni nunya ey nanengtun manghay ka e eleg mu i-abulut ni umlaw ida tuuk.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Et humman hu yan kabbuhhan ni henin nunyan olas, ey peellik hu nemahhig ni dallallu e endin hekey hu henin nunman neipalpu eman ni nambalin huyyan bebley.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Et humman hu iolden muddan tuum ma-lat ihidum dadda animal da niya hipaddan wadan hi-gayu. Tep hedin peellik hu dallalu ey mettey emin tuu niya animal ni eleg maihidum.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Yadda edum ni opisyal etan ni patul ey simmakut ida etan ni inhel tu et dadda pan-ihidum hu bega-en da et yadda animal da.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Nem yadda edum ey kahing idan inhel Apu Dios et eleg dadda pan-ihhidum hu bega-en da et yadda animal da.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Kan Apu Dios nan Moses ey “Idengdeng mu hulkud mud kabunyan et ma-gah idalli dallallu et mangka-gahan ida tuu, yadda animal niyadda intanem di Egypt.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Indengdeng nan Moses hulkud tud kabunyan ey impaeli tu-wangun Apu Dios di Egypt hu dallallu ey kamangkikidul niya kamangkekedyam.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Nemahhig hu dallallu niya kedyam e anggetakkut ni peteg. Ey endi henin nunman di Egypt neipalpun nekapyaan nunman ni bebley.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Et mangkebahbah ida neitnem ey nangketey ida tuu niyadda animal ni nangka-gahan ni dallallu.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ebuh di Goshen e nambebleyan idan helag Israel ni endi na-gah diman ni dallallu.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Impaeyag etan ni patul di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Nakka ebbuluta e nambahullak. Neiptek hi Apu Dios ey neihla kamiddan tuuk.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Pandasal kan Apu Dios ma-lat pasiked tu eya kidul niya dallallu! Et iebulut kun umlaw kayu.”
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 — ausente —
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 — ausente —
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 — ausente —
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Limmaw hi Moses di a-allaw etan ni bebley et ita-gey tu ngamay tu et mandasal nan Apu Dios ey nesiked hu kidul, ya udan niya dallallu.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Nem nesiked ida humman ey nanliwat mewan etan patul niyadda opisyal tu tep kahing ida mewan.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Immamnu hu inhel Apu Dios nan Moses e eleg i-abulut etan ni patul ni umlaw ida helag Israel.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra