Êxodo 9

IFY vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kan mewan Apu Dios nan Moses ey “Mu ehel etan ni patul e kammuy ‘Kan ni Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk et lumaw idan menaydayaw ni hi-gatu.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Hedin kahing ka et eleg mu mewan i-abulut idan umlaw,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 kastiguen daka e peellik hu pistin animal ma-lat mangkatey ida kebayyu yu, kamel yu, baka yu, kalneroh yu niya gelding yu.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Nem endillin hekey hu mettey ni animal idan helag Israel, tep immatunan ku hu animal yun iEgypt et humman ida petteyen ku.
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Et hi-gak e Ap-Apu ey ippahding ku huyyan kabbuhhan.’”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Ey tu-wangu e yan newa-waan tu ey impahding Apu Dios hu inhel tu et mangkatey ida animal idan iEgypt, nem endin hekey netey ni animal idan helag Israel.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Immitu-dak etan patul ni an mammahmah ni meippanggep ni animal idan helag Israel, ey kanday makulug numan ni endi netey ni animal da. Nem nanengtun kahing etan patul et eleg tudda palaw.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Kan Apu Dios di Moses nan Aaron ey “Kayu gamal ni dep-ul di appuyyan et petu-ug nan Moses ni ihhebwag di hinanggan etan ni patul.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Ya etan dep-ul ey um-ehbuk et meihhinnap alid emin di Egypt et mangkepelhaan idallin emin hu tuu niyadda animal.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Et ida umlan dep-ul et lumaw idad kad-an etan ni patul et petu-ug nan Moses ni inhebwag. Entanniy nangkepelhaan tu-wangu emin hu tuud Egypt anin idan animal da.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Et endi law hu mabalin ni ippahding etan ni magician, tep anin ni hi-gada et yadda edum dan iEgypt ey nangkepelhaan ida dama.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Nem mina-man nan Apu Dios hu ngehay etan ni patul et eleg tu u-unnuden di Aaron nan Moses e humman dedan la hu inhel Apu Dios nan Moses ni ippahding tu.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kan Apu Dios nan Moses ey “Haleman kan kabbuhhan ma-lat mu mewan hegeden etan patul et kammun hi-gatuy ‘Kan Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk ma-lat lumaw idan menaydayaw ni hi-gak.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Tep hedin kahing ka et eleg mudda pellaw, ey beken ni ebuh ida opisyal mu et yadda tuum ni kastiguen ku, nem anin ni hi-gam ma-lat pengamtaan mu e endi edum ni dios ni henin hi-gak eyad puyek.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Tep gullat na-mun impaelik hu nemahhig ni degeh et nanna-ud ni netey kayun emin.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Nem ninemnem ku dedan e eleg dakeyu petteya ma-lat ang-angen yu et-eteng ni kabaelan ku, ey ma-lat mandingngel hu ngadan tud emin ni tuud kebebbebley.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Nem ay ingganah ni nunya ey nanengtun manghay ka e eleg mu i-abulut ni umlaw ida tuuk.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Et humman hu yan kabbuhhan ni henin nunyan olas, ey peellik hu nemahhig ni dallallu e endin hekey hu henin nunman neipalpu eman ni nambalin huyyan bebley.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Et humman hu iolden muddan tuum ma-lat ihidum dadda animal da niya hipaddan wadan hi-gayu. Tep hedin peellik hu dallalu ey mettey emin tuu niya animal ni eleg maihidum.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Yadda edum ni opisyal etan ni patul ey simmakut ida etan ni inhel tu et dadda pan-ihidum hu bega-en da et yadda animal da.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Nem yadda edum ey kahing idan inhel Apu Dios et eleg dadda pan-ihhidum hu bega-en da et yadda animal da.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Kan Apu Dios nan Moses ey “Idengdeng mu hulkud mud kabunyan et ma-gah idalli dallallu et mangka-gahan ida tuu, yadda animal niyadda intanem di Egypt.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Indengdeng nan Moses hulkud tud kabunyan ey impaeli tu-wangun Apu Dios di Egypt hu dallallu ey kamangkikidul niya kamangkekedyam.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Nemahhig hu dallallu niya kedyam e anggetakkut ni peteg. Ey endi henin nunman di Egypt neipalpun nekapyaan nunman ni bebley.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Et mangkebahbah ida neitnem ey nangketey ida tuu niyadda animal ni nangka-gahan ni dallallu.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ebuh di Goshen e nambebleyan idan helag Israel ni endi na-gah diman ni dallallu.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Impaeyag etan ni patul di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Nakka ebbuluta e nambahullak. Neiptek hi Apu Dios ey neihla kamiddan tuuk.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Pandasal kan Apu Dios ma-lat pasiked tu eya kidul niya dallallu! Et iebulut kun umlaw kayu.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 — ausente —
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 — ausente —
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 — ausente —
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Limmaw hi Moses di a-allaw etan ni bebley et ita-gey tu ngamay tu et mandasal nan Apu Dios ey nesiked hu kidul, ya udan niya dallallu.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Nem nesiked ida humman ey nanliwat mewan etan patul niyadda opisyal tu tep kahing ida mewan.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Immamnu hu inhel Apu Dios nan Moses e eleg i-abulut etan ni patul ni umlaw ida helag Israel.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra