Eclesiastes 1
IFY vs ACF
1 Huyyadda in-inhel etan ni mittuduh e u-ungngan David e patul lan nunman. Huyyan mittuduh ey nambebley di Jerusalem. Heninnuy kantu:
1 Palavras do pregador, filho de Davi, rei em Jerusalém.
2 Emin ey endi silbitu. Em, emin ey endin hekey silbitu.
2 Vaidade de vaidades, diz o pregador, vaidade de vaidades! Tudo é vaidade.
3 Hipa gun-uden ni tuun umngunungunu?
3 Que proveito tem o homem, de todo o seu trabalho, que faz debaixo do sol?
4 Kamanhinhinullul hu tutu-u, kamangkei-ungnga edum ey kamangkettey edum, nem kamannananeng hu puyek e eleg mehulluli.
4 Uma geração vai, e outra geração vem; mas a terra para sempre permanece.
5 Henin aggew e simmimil ni nelinug ey anggegannu mewan ni nambangngad di simmilan tu.
5 Nasce o sol, e o sol se põe, e apressa-se e volta ao seu lugar de onde nasceu.
6 Heni mewan ni dibdib e nampalaw di south ni nampalaw mewan di north e kamambinbinangngad.
6 O vento vai para o sul, e faz o seu giro para o norte; continuamente vai girando o vento, e volta fazendo os seus circuitos.
7 Yadda dama kulukul niya wangwang ey ida kamampellaw ni emin hu danum dad baybay nem kapyatun eleg mepnu et eleg mehewwal. Ey nambangngad ida mewan humman ni danum di kulukul niyad wangwang ni nalpuan da.
7 Todos os rios vão para o mar, e contudo o mar não se enche; ao lugar para onde os rios vão, para ali tornam eles a correr.
8 Kamengippeinglay hu neitu-wan. Eleg mehingla hu matan daka ennang-anga ey eleg mehingla hu tangilan daka deddedngela.
8 Todas as coisas são trabalhosas; o homem não o pode exprimir; os olhos não se fartam de ver, nem os ouvidos se enchem de ouvir.
9 Humman metlaing hu kamekapkapya e endi edum tep yadda etan neipahding ni nunman hu kameipahpahding ni nunya. Emin hu hipan wadad eyad ta-pew ni puyek ey wada dedan ni nunman.
9 O que foi, isso é o que há de ser; e o que se fez, isso se fará; de modo que nada há de novo debaixo do sol.
10 Wadadda na-mu menghel ni kanday “Yan nunyan ebuh hu wada hanneya.” Nem eleg, tep neipahding dedan lan nunman ni eleg itsu pay ni maiungnga.
10 Há alguma coisa de que se possa dizer: Vê, isto é novo? Já foi nos séculos passados, que foram antes de nós.
11 Ey mukun hanniman, ey tep eleg hengngudaddan tuun nemnemnemen hu neipenahding lan nunman. Ey henin nunman idalli dama hu mangkei-ungnga e eleg dalli hannemnem hu kameipahpahding ni nunya.
11 Já não há lembrança das coisas que precederam, e das coisas que hão de ser também delas não haverá lembrança, entre os que hão de vir depois.
12 Hi-gak ey mittuduhhak niya patullak di Israel ey nambebleyyak di Jerusalem.
12 Eu, o pregador, fui rei sobre Israel em Jerusalém.
13 Impahding kun emin hu kabaelak ni mengewwat ni emin ni hipan kamekapkapya eyad ta-pew ni puyek. Ey neawatan ku e nekalligat hu neitu-wan ni indawat Apu Dios ni tuu.
13 E apliquei o meu coração a esquadrinhar, e a informar-me com sabedoria de tudo quanto sucede debaixo do céu; esta enfadonha ocupação deu Deus aos filhos dos homens, para nela os exercitar.
14 Emin hu wada eyad ta-pew ni puyek ey endi silbitu e heni kapeppepduga hu dibdib.
14 Atentei para todas as obras que se fazem debaixo do sol, e eis que tudo era vaidade e aflição de espírito.
15 Yadda nepiku ey eleg mabalin ni andengen ey eleg mabalin ni pekibbillang hu endi.
15 Aquilo que é torto não se pode endireitar; aquilo que falta não se pode calcular.
16 Kangkud nemnem kuy “Nelalla-ingngak ey daddakkel inamtak niya daddakkel hineniktamak nem yadda la edum ni nampatul eyad Jerusalem.”
16 Falei eu com o meu coração, dizendo: Eis que eu me engrandeci, e sobrepujei em sabedoria a todos os que houve antes de mim em Jerusalém; e o meu coração contemplou abundantemente a sabedoria e o conhecimento.
17 Impahding ku mewan ni emin hu kabaelan ku ma-lat amtaen ku hu eleg pan-ingngehan ni kalinaing niya kakinulang ni nemnem. Nem anin huyya et endi silbitu e heni kapeppepduga dibdib.
17 E apliquei o meu coração a conhecer a sabedoria e a conhecer os desvarios e as loucuras, e vim a saber que também isto era aflição de espírito.
18 Hedin kamangke-dumi kalinaing ey kamangkema-ma lemyung. Hedin kamangke-dumi inamta ey kamangke-dumi degeh ni nemnem.
18 Porque na muita sabedoria há muito enfado; e o que aumenta em conhecimento, aumenta em dor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?