Cânticos 2
IFY vs NAA
1 Hedin hi-gak ey nakka mei-ellig ngun ebuh di habung di nandeklan di Saron ey nak mewan kamei-ellig di hakey ni habung ni lily di hengeg ni duntug.”
1 Eu sou a rosa de Sarom, o lírio dos vales. Esposo
2 Immehel mewan etan laki ey kantuy “Hi-gam ni biin nakappinhed ku, ey kat-agu kan peteg e heni ka etan ni habung ni kakkayyaggud ni peteg ang-ang tu. Et hedin i-ingngeh hu edum ni bibi-in hi-gam ey henidda hebit.”
2 Como um lírio entre os espinhos, assim é a minha querida entre as donzelas. Esposa
3 Kan dama etan ni bii ey “Hedin daman hi-gam ey beken kan henin edum ni laki, tep heni ka etan ni kekakkayyaggudan ni keyew e apol di muyung. Pinpinhed kun manhihhiddum di hengeg tu ey kakkannen ku hu lameh tun makallumi-ih.
3 Como a macieira entre as árvores do bosque, assim é o meu amado entre os jovens. Desejo muito a sua sombra e debaixo dela me assento, e o seu fruto é doce ao meu paladar.
4 Inlaw muwak di kuwaltuh ni kapanhahamuli et peamtam diman hu neminhed mun hi-gak.
4 Ele me levou à sala do banquete, e o seu estandarte sobre mim é o amor.
5 Idwasi muwak ni raisins niya apol et kanen ku et maibangngad hu elet ku, tep kimmapuyyak tep ya nemahhig ni nakka pannemnem ni neminhed kun hi-gam.
5 Sustentem-me com passas, confortem-me com maçãs, pois estou morrendo de amor.
6 Nakka man-am-amleng tep in-iping kud willin ngamay mu ey inakwal mud annel ku hu wannan ni ngamay mu.”
6 A sua mão esquerda está debaixo da minha cabeça, e a direita me abraça.
7 “Hi-gayuddan bibi-id Jerusalem, isapatah yun hi-gak di ngadan idan makwah e u-unnuden yu huyyan tugun ku e entan anhan tu distulbuh hu nampinninhedan mi.”
7 Filhas de Jerusalém, jurem pelas gazelas e pelas corças selvagens que vocês não acordarão nem despertarão o amor, até que este o queira. Esposa
8 Intuluy etan ni biin immehel ey kantuy “Dingngel ku ehel etan ni nekamminhed ni hi-gak. Ammandeh e iyyallin kamanpaypaytuk di duntug.
8 Ouço a voz do meu amado. Eis que ele vem, saltando sobre os montes, pulando sobre as colinas.
9 Humman ni nekamminhed ni hi-gak ey henin pakeetteng tun lakkitun makwah e neka-let ni umbesik. Mundeh e dimmateng et kamanhi-hi-dip di habhabyen.
9 O meu amado é semelhante ao gamo ou ao filho da gazela. Eis que ele está detrás de nossa parede, olhando pelas janelas, espreitando pelas grades.
10 Entanniy immehel ni hi-gak humman ni nekamminhed ni hi-gak ey kantuy ‘Inah ka e kat-agun biin nakappinhed ku et makilaw kan hi-gak,
10 O meu amado fala e me diz: Esposo Levante-se, minha querida, minha linda, e venha comigo.
11 haggud beken law ni keteketel niya beken law manginudan.
11 Porque eis que passou o inverno, a chuva cessou e se foi,
12 Kahebuhebung idan emin hu neitnem ey nambangngad ida law hu sisit ni kaman-a-appeh. Anin idan paluma et kamedngel di bebley hu a-appeh da.
12 aparecem as flores na terra, chegou o tempo de cantarem as aves, e já se ouve a voz da rolinha em nossa terra.
13 Kamangkelu-um hu nemangulun lameh ni fig ey mebanglu hamuy ni habung ni grapes. Ikay, e nakakappinhed ku et makilaw kan hi-gak.’”
13 A figueira começou a dar seus figos, e as vinhas em flor exalam o seu aroma. Levante-se, minha querida, minha linda, e venha comigo.
14 Immehel etan laki ey kantuy “Hi-gam ni nakappinhed ku ey heni ka etan ni paluman nantalud nadhak ni batud pinigging ni duntug. Pinhed kun ang-angen hu kakkayyaggud ni angah mu ey pinhed kun dedngelen hu ehel mun kayyaggud dengel tu. Et humman hu, ikay et mekihummangan kan hi-gak.
14 Minha pombinha, escondida nas fendas dos penhascos, no esconderijo das rochas escarpadas, mostre-me o seu rosto, deixe-me ouvir a sua voz; porque a sua voz é doce, e o seu rosto é lindo. Esposa
15 Ta dedpapen ida immeyaw ni ahhu et eleg da bahbahen hu kamanhebbung ni grapes ni intanem tayud legunta tayu.”
15 Peguem as raposas, as raposinhas, que devastam os vinhedos, porque as nossas vinhas estão em flor.
16 Kan etan ni bii ey “Hi-gam ni ebuh nakappinhed ku, ey hi-gak ni ebuh nakappinhed mu. Heni ka etan ni pakeetteng tun makwah ni neipattul di kad-an idan habung e lily.
16 O meu amado é meu, e eu sou dele; ele apascenta o seu rebanho entre os lírios.
17 Hi-gam ni nakappinhed ku, ikay et heni ka etan ni pakeetteng tun makwah ni kamammangngan ni helek di duntug. Panha-ad kad kad-an ku et ingganah mewa-wan kabbuhhan.”
17 Antes que rompa o dia e fujam as sombras, volte, meu amado. Venha correndo como o gamo ou o filho das gazelas sobre os montes de Beter.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?