Números 22
GWR vs ACF
1 Awo aBaisirairi ni batambula, ni baaba bakola enkambi omu kitantira kyʼe Mowaabbu, oku lubba ludi olwʼoMwiga oYoludaani ekiringiriire ekibuga oYeriko.
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 Atyanu wabbairewo okabaka wʼe Mowaabbu nga bamweta Bbalaki, eyabbaire omutaane wa Zipoli. OBbalaki nʼawulira byonabyona aBaisirairi ebibabbaire bakolere oku Bamooli.
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 Era okabaka nʼaBamowaabbu ni batya ino olwʼokubba aBaisirairi babbaire bangi ino. Era dala ensisi nʼekwata aBamowaabbu olwʼaBaisirairi.
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Awo aBamowaabbu ni bakoba abeekubbemberi bʼaBamidiyaani bati, “Atyanu oguziima ogwo gwaba okumalawo byonabyona ebitweruguuliriirye, ooti nte akaavuula eisubi omu kigona.”
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 nʼatuma abakwenda eeri oBbalamu omutaane wa Bbeyoli owʼe Pesoli, ekiri okumpi nʼoMwiga Ewufulaate, omu kyalo kyʼaBaamoni, okumukoba bati,
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 Kale atyanu, nkwegairiire, oize ondaamire abantu abo, olwʼokubba bankira amaani. Amo-so ni mpezya okubawangula, ni mbabbinga omu kyalo kinu. Ekyo kityo olwʼokubba mmaite nga iwe, omuntu ogwosabira enkabi, agisuna, era ogwolaama, ekiraami kimukwata.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Awo abeekubbemberi bʼaBamowaabbu nʼabʼaBamidiyaani ni baaba eeri oBbalamu, nʼempiiya egyʼomusetulo. Owebatuukire e gyali, ni bamukobera ebyo oBbalaki ebiyabbaire abatumire.
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 OBbalamu nʼabakoba ati, “Mugone aanu ekiire kinu. Eizo nabakobera oMusengwa ekiyaabba ampaire.” Kale abeekubbemberi bʼaBamowaabbu ni bagona e wa Bbalamu.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Ekiire ekyo oKibbumba nʼaiza nʼabuulya oBbalamu ati, “Banaani abo abooli nabo?”
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 OBbalamu nʼairamu oKibbumba ati, “Abantu abo okabaka oBbalaki owʼe Mowaabbu, era omutaane wa Zipoli, abatumire nʼobukwenda obuti,
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 ‘Waliwo abantu abazwire e Misiri, bakwalaamire oku kyalo kyaiswe kyonakyona. Atyanu, nkwegairiire, oize ondaamire abantu abo, amo-so ni mpezya okubawangula, ni mbabbinga omu kyalo kinu.’ ”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Neye oKibbumba nʼakoba oBbalamu ati, “Tiwaaba nabo, era tiwagezya okulaama aBaisirairi, olwʼokubba aBaisirairi nabawaire enkabi.”
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Awo eizo amakeezi, oBbalamu nʼakoba abakwenda ba Bbalaki ati, “Mukange omu kyalo kyanywe, olwʼokubba oMusengwa angaine okwaba na inywe.”
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Awo abeekubbemberi bʼaBamowaabbu ni basetuka ni bakanga eeri oBbalaki, ni bamukoba bati, “OBbalamu againe okwiza.”
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Tete oBbalaki nʼatuma abeekubbemberi abandi abangi era abʼekitiisya okukiraku badi abasookere.
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 Ni baaba eeri oBbalamu, ni bamukoba bati,
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 olwʼokubba njaba kukusasula nakusani ino, era nabuli ekiwankoba nakikola. Kale nkwegairiire, oize ondaamire abantu banu.’ ”
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Neye oBbalamu nʼabairamu ati, “OBbalaki nʼoweyaabba yampa olubirirwe nga lwizwire efeeza nʼezaabbu, timpezya okukola ekintu kyonakyona ooba kinene ooba kityai nga tikiikyo oMusengwa iye oKibbumba wange ekiyandagira.
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Kale atyanu nywena mugone aanu ekiire kinu ngʼabanaanywe owebakolere, nsooke mbone ekindi oMusengwa ekiyankoba.”
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Ekiire ekyo oKibbumba nʼaiza eeri oBbalamu, nʼamukoba ati, “Abantu abo ngʼowebaizire okukusyoma, oyabe nabo. Neye wakola kiikyo kyonkani ekinakulagira.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Eizo amakeezi oBbalamu oweyalamukire, nʼategeka ompundawe, nʼayaba nʼabakungu bʼaBamowaabbu.
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Neye oKibbumba nʼasunguwala ino, olwa Bbalamu okwaba. Era oBbalamu oweyabbaire ngʼali oku mpundawe ayaba nʼabaweereryabe ababiri, omalaika wa Musengwa nʼayemerera omu nzira okumutigalira.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 Ompunda oweyaboine omalaika wa Musengwa ngʼayemereire omu nzira, era ngʼasowoireyo empiima, nʼazwa omu nzira, nʼayabuka omu kigona. OBbalamu nʼamukubba okumwirya omu nzira.
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Awo omalaika wa Musengwa nʼayemerera awali enzira endiiŋi eriku ekitempe oku lubba nʼolubba, ngʼebita aakati wʼemisiri gyʼemizabbibbu.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 Ompunda oweyaboine omalaika wa Musengwa, ompunda ni yeemigira oku kitempe, nʼamigiririryaku ekigere kya Bbalamu. OBbalamu tete nʼamukubba.
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 Awo tete omalaika wa Musengwa ni yeeyongerayo omumaiso, nʼayaba nʼayeemerera omu kifo ekimigirirye, awabula eibbanga awʼokucuukira okwira oku ndiiro waire oku ngooda.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Ompunda oweyaboine omalaika wa Musengwa, nʼaika okwitakali, ngʼoBbalamu amutyaime oku mugongo. Era oBbalamu nʼasunguwala ino, nʼamukubba nʼomwigogwe.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Awo kaisi oMusengwa nʼatumulya ompunda nʼakoba oBbalamu ati, “Nkukolere niki, ekigirire nʼonkubba emirundi egyo emisatu?”
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 OBbalamu nʼairamu ompunda ati, “Nkukubbire olwʼokubba onnyoomere, era singa mbaire nʼekiso, nʼandikwitire saawa eenu.”
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Awo ompunda nʼakoba oBbalamu ati, “Tininze ompundawo akutambulyanga bulijo paka olwatyanu? Nabbaire nkubitiryeku ntyo?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Awo kaisi oMusengwa nʼaigula amaiso ga Bbalamu, era oBbalamu nʼabona omalaika wa Musengwa ngʼayemereire omu nzira era ngʼasowoireyo empiima. Nʼolwekyo oBbalamu nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali okumuwa ekitiisya.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 Omalaika wa Musengwa nʼabulya oBbalamu ati, “Lwaki okubbire ompundawo emirundi egyo emisatu? Njizire okukutigalira, olwʼokubba okwaba omu lugendolwo, kyobusiru.
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Ompundawo amboine, nʼaneebbala emirundi egyo emisatu. Singa nandi nʼaneebbala, nga nkwitire kaisi iye ni mmuleka.”
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 Awo oBbalamu nʼakoba omalaika wa Musengwa ati, “Nkolere ekikole ekibbikibbi. Mbaire timmaite nga niiwe oyemereire omu nzira okuntigalira. Atyanu, owoobba nga tosiima olugendo lwange, oleke nkangeyo.”
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Omalaika wa Musengwa nʼakoba oBbalamu ati, “Oyabe nʼabantu abo, neye watumula kiikyo kyonkani ekinakulagira.” Awo oBbalamu ni yeeyongerayo nʼabeekubbemberi ba Bbalaki abo.
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Atyanu oBbalaki oweyawuliire ati, oBbalamu ali kwaba, nʼayaba okumwaniriza omu kibuga kyʼaBamowaabbu, ekiri oku mbale kwʼomwiga Alunoni, oku nsalo wʼeitwalerye.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 OBbalaki oweyatuukireyo nʼabuulya oBbalamu ati, “Lwaki tiwaizire owenakutumiire abantu oku mulundi gudi? Waseegere oti timpezya okukusasula?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 OBbalamu nʼairamu oBbalaki ati, “Ngonu atyanu njizire e gyoli. Neye oseega oti ndi nʼobwezye kutumula kineetakira? Ndi nʼokutumula kiikyo kyonkani oKibbumba ekyampa okutumula.”
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Awo oBbalamu nʼayaba nʼoBbalaki, omu kibuga oKiriyasi Kuzosi.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 OBbalaki nʼasadaaka ente nʼentaama, nʼawaaku oBbalamu nʼabaweererya ababbaire nʼoBbalamu.
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Awo eizo amakeezi oBbalaki nʼatwala oBbalamu, ni baniinaniina naye ni baaba omu kitundu kyʼe Bbamosi Bbaali. OBbalamu nʼasinzirira eeyo, nʼalengeraku katundu butundu akʼaBaisirairi.
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?