Números 22
GUZ vs ACF
1 Abaisraeli bakagenderera norogeendo rwabo gochia ase enyancha enyomo ya Moabu, bagatoora aroro, moocha ya Yorodani, kororia Yeriko.
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 Omorwoti Balaki, mosinto o Sipori, akaigwa amang’ana onsi Abaisraeli konya bakoreire Abaamori.
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 Abamoabu bakoboa abanto abwo mono, ekiagera nigo barenge abange; ee Abamoabu bakabegosera Abaisraeli.
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Abamoabu bagateebia abagaaka ba Midiani, “Omoganda oyo omonene nigo ogochia komena okoore kera egento getoetanaine aiga, buna chintang’ana chikomena obonyansi ase egetii chiabokoora.” Ase engaki eria Balaki, mosinto o Sipori, nere orenge omorwoti bw’Abamoabu.
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 Ere agatoma abanto ase Baalamu, mosinto o Beori, agwo Petori ore ang’e norooche rw’Eufarati, ase ense yabo. Barabwo bakamoteebia amang’ana a Balaki. “Rigereria, abanto bachire korwa ase ense ya Misiri, nabarabwo nabange, batubete orogongo rwonsi, batoorire ang’e naintwe, barigereretie ense yane.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 Bono inchwo obandagererie, ekiagera barabwo nigo bare ne chinguru chinyinge gotobua. Gokobaragereria, ande nabo ndabaise kobarwania mbabue na kobaseria, barabwo barue ase ense y’ane. Nimanyete ng’a oyo aye ogosesenia, nigo agoseseneka, na oyo aye okoragereria, nigo akoragerereka.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Abagaaka ba Moabu na ab’Abamidiani bakabogoria eng’eria y’okoringoreria ase amaboko abo, bakayeirera Baalamu, bakamoteebia amang’ana onsi a Balaki.
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 Baalamu agateebia abanto baria, “Rara aa ase obotuko obo, nainche nimbarentere amairanerio korwa ase Omonene ankio mambia.” Ase ayio abanene baria ba Moabu bakabeera aroro amo na Baalamu.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Nyasae agacha ase Baalamu, akamobooria, “Abanto abamore komo mbarabi?”
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Baalamu akamoiraneria, “Balaki, mosinto o Sipori, omorwoti o Moabu, nere otomire abanto aba ase ’nde, ogoteeba ng’a
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 abanto bachire korwa ase ense ya Misiri, na barabwo nigo bare abange, batubete orogongo rwonsi. Ere nigo aganetie imbaragererie, erinde abarwanie, ababue na kobaseria.”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Nyasae akamoiraneria, “Tobaisa kogeenda amo nabarabwo gose gochia koragereria Abaisraeli. Barabwo nigo basesenirie.”
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Ase ayio Baalamu akaimoka mambia rituko ria kabere, agateebia abanene baria batometwe na Balaki, “Bono inwe irana mogende ase ense yaino, ekiagera Omonene bwangire kong’a ribaga ngende amo nainwe.”
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Ase ayio, abanene baria ba Moabu bakaimoka bakageenda ase Balaki bakamoteebia, “Baalamu nigo aanga, tacheti amo naintwe.”
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Naende Balaki agatoma abanene bande, abange kobua baria b’eritang’ani, naende ababwate amasikani amanene kobua abwo.
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 Nabarabwo bagaacha ase Baalamu, bakamoteebia, “Aya naro Balaki, mosinto o Sipori, agoteeba: Koranche totiga kende gionsi kegotange tochicha.
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 Ekeene, inche nigo ’ngochia kogokorera aya arakorentere amasikani amanene, naende kende gionsi oramborie, ekio ningokorere; aye inchwo ondagererie abanto aba.”
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Korende Baalamu akairaneria abasomba baria ba Balaki, akabateebia, “Nonya Balaki arenge kong’a enyomba yaye eichire chifeta ne chitaabu, tintageti gosaria na kwanga koigwera amang’an’Omonene Nyasae anchiikire, na gokora amang’ana ande ase ogwancha kwane, abe amake gose amanene.
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Nababoririe komoranche, mobeere aa ase obotuko bwa reero, erio imborie Omonene, imanye gose nabwate amang’ana ande aranteebie.”
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Naende Nyasae agacha ase Baalamu ase obotuko boria, akamoteebia, “Onye abanto aba bachire gokorangeria, imoka ogende amo nabarabwo, korende egento ndagochiike nakio gioka orakore.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Baalamu akaimoka mambia rituko ria kabere, akaberekia etigere yaye egeikaransero, akageenda amo nabanene baria ba Moabu.
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Ekero Baalamu aimogete kogeenda amo nabasomba baye babere oriinete etigere, Nyasae akaba nendamwamu enene ase are; na omomalaika Omonene agatenena ase enchera gati komotanga tageenda.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 Etigere eria egachia korora omomalaika oria obwate omoyio o birende koboko kwaye, ekagobera gochia enchera ensemo, ekageenda ase omogondo. Baalamu agaaka etigere eria koyeirania ase enchera.
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Naende omomalaika oria Omonene akageenda ase enchera yarenge engote gati y’emegondo y’emesabibu, ne chimbago nchiarenge ase chinsemo chionsi ibere.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 Etigere eria egachia korora omomalaika oria Omonene, ekemigereria gochia orobago ang’e, ekabwaterania okogoro kwa Baalamu ase orobago, na Baalamu akayeaka naende.
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 Erio naende omomalaika Omonene akageenda bosio, agatenena aase aagote mono, ase ribaga ritarenge ri’okogobera gochia ensemo ya borio, gose eya bomosi.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Ekero etigere yarooche omomalaika oria, ekarara inse, na Baalamu oyeriinete mogongo igoro. Baalamu akaba nendamwamu enene mono, agaaka etigere eria nenyimbo yaye.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Eri’Omonene agakunora omonwa bw’etigere eria goika egakwana, ekaboria Baalamu, “Ngento ki nagokoreire goika kwang’akire chintunda echi isato?”
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Baalamu akayeiraneria, “Nekiagera gwankoreire echeche. Onye nabwate omoro ase okoboko kwane, nanga nigo narenge kogoita.”
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Naende etigere ekaboria Baalamu, “Inee! Inche tindi etigere yao, kwabeire gokondiina ase amatuko y’obogima bwao bwonsi goika rituko eri ria reero? Inee! Inche nana‐gokora egento buna eke ase ore?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Eri’Omonene akaramokia Baalamu amaiso, na ere akarora omomalaika Omonene oteneine ase enchera gati, obwate omoyio o birende ase okoboko kwaye. Baalamu agekumba, agatung’ama inse, akaumama.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 Omomalaika Omonene akaboria Baalamu, “Nase ki gwaakire etigere yao chintunda echi isato? Rora, inche nigo nacha kogotanga, ekiagera orogeendo oro okogeenda norw’ogosaria rore mamincha yane.
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Korende etigire ero yandora, nero yeonchora gochia enchera ensemo chintunda isato. Ekeene, onye etigere eye eteonchora gochia ensemo korwa asende, nanga nigo nagoita okwe, ntige etigere ere moyo.”
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 Erio Baalamu agateebia omomalaika Omonene, “Inche nakorire ebibe, tinamanyete ng’a naye gwateneine gati y’enchera gontanga. Korende bono onye orogeendo rokororekana ng’a norobe ase ore, tiga ing’irane.”
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Omomalaika Omonene agateebia Baalamu, “Genda amo n’abanto abwo, korende amang’ana aria ndagochike, naro oka ogochia gokwana.” Bono Baalamu akageenda amo nabanene baria ba Balaki.
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Ekero Balaki aigwete ng’a Baalamu inchera are gocha, akageenda komoorototera agwo Ari, omochie orenge ang’e norooche rw’Arinoni, ase orobebe rwa Moabu.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 Balaki akaboria Baalamu, “Inee! Naki otachete ekero natomete abanto gokorangeria? Nase ki otachete? Nigo gwakagete ng’a tingocha gokoa ogosika kogoisaine?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Baalamu akamoiraneria, “Rora, bono nachire ase ore, nigo okagete ng’a inche nimbwate okobua nonya nogoke gokwana ring’ana ase ore? Ring’ana riria Nyasae aranteebie nario ndakwane.”
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Erio Baalamu akageenda amo na Balaki, bagaika Kiriati‐Husoti.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Balaki akanyenya chiombe ne ching’ondi, akaa Baalamu amo nabanene barenge amo nere.
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Rituko ria kabere mambia Balaki akaira Baalamu igoro ase Bamoti‐Baali, na korwa igoro agwo Baalamu akarora ensemo eyemo y’omoganda bw’Abaisraeli.
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?