Rute 2

GUP vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kumekbe kore kunred Bethlehem wanjh nakudji bininj di nawu nakukenni duninjh, dja ngeyyoy Boaz. Nungka wanjh namudni Elimelech nawu Naomi ngalengngarre nabininjkobeng.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Bu Ruth dja Naomi benehdi Bethlehem, wanjh Naomi bidjawam ngarre ngalbinjmorne, “Kanmunkewemen ngare kore kabbal kabirrihmang manmim ba ngare ngamoyhmang manbu yikahwi kabirrihbabawon. Kaluk ngangalke bininj nawu minj ngandahme, ngarrurrkmirri ngamoyhmang kore kumunke nuye.” Naomi biwokmey, bimarneyimeng, “Mah wanjh yiray Ngalkurrng.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Wanjh Ruth dolkkang wam kore kabbal, moyhmangi kumunke bedberre bininj nawu ngokko birrihmimmangi, wanjh mungu baldjalwam bebmeng kore Boaz kabbal nuye, nawu Elimelech benemudni.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 — ausente —
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 — ausente —
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 — ausente —
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 — ausente —
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 — ausente —
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 — ausente —
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Bu kunmekbe bekkang bimarneyimeng nawu Boaz, wanjh ngalmekbe daluk barddurrukkurlhdanj mankang kunkeb bolkdoy kurorre, wanjh ngalengmanwali biwokmey, bimarneyimeng, “Njalekah nguddanu kankelkkelkbun, njale ngudda kanhnahnan ngayenu nuk kannan ngawokbuyika?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Wanjh nunganwali biwokmey, yimeng, “Ngabekkani ngandimarneyimi birriwern bu nguddakah kunwern bu yihnahnani ngalbinjmorne ke bu doweng nabininjkobeng ke, dja bu yibenbenebawong ngalbadjan dja mak kornkumo, dja mak bininj ke dja kunred ke yibolkbawong, dja yimwam kondanjkunu ngurriraworrinj kore minj korroko bininj yibenkukburrbuyi.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Kaluk ngadjare Yawey nunganwali ngunmarnekurduyime kunmak yiman nguddahbu yihkurduyimi yibenhnahnani bedberre. Dja yimbadwam kore Yawey nawu God ngadberre nawu Israel ngankebmawahmeng, bu ngunnahnan munguyh. Wanjh ngadjare ngunwernhwon kunmakmak bulkkidj duninjh.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Wanjh ngalengmanwali biwokmey, yimeng, “Nguddanu wanjh yimak. Bu kunmekbe kanhmarneyime kanhnjilngmarnbun, dja yiman bu yiyime ngaye ngamak. Ngadjare kuhni kandjalmarneyime, dja bonj, ngaye ngaldjalwarre kore yawkyawk ngundimarnedurrkmirri.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Bu darnkih birrihngunikenh manme, Boaz bimarneyimeng Ruth, “Yibekkarrimen yimre ba won manme yingun, yiloddjuhke kore kunkalkkid yiman kayime wine rerrih.” Wanjh yerrkang kore kungurrird bedberre nawu manme birrihdjobkeyi kore birrihdurrkmirri, wanjh Boaz balweykang manbu mankerrikenh manmim, bibalwong Ruth. Nguneng manmekbe manmim manbu mankerrikenh, worrkminj, dja yikahwi bawong.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Wanjh nguneng rowk manme dja dolkkang wam yingkihdokmeng kore birrihmimmoyhmangi. Wanjh Boaz benwokrayekwong bininj birrihdjobkeyi manmim, benmarneyimeng, “Ngurribawo ngahli daluk, kamoyhmang manmim kore mandobbokenh kore kayongoyo, dja yuwn ngurridjangnan.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Dja mak ngurribalmarnedurrkdurrkma yikahwi kore mandobbokenbeh, ngurrikurrmekurrmen, kaluk ngalengman kaballe kamoyhmang, dja yuwn ngurriyirrung.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Wanjh munguyh djalmimmoyhmangi dja djalwam dungyibmeng, wanjh manbarnem ngarlahngarlhkeng, wanjh mimbarlmeng manwern mandobbokenhkimuk.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 — ausente —
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 — ausente —
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Wanjh Naomi welengyimeng, “Ngadjare Yawey kunmakmak kabiwon. Nahni bininj nawu yingeybom, Boaz, nanu wanjh namud ngad ngarrku darnkih duninjh, mankarre kahyo namekbe nanu nungka wanjh bu karrurrkmirri ngarrku kannahnan warridj. Bu kuhni ngunmarneyimeng ngaburrbun bu Yawey minj kabengmidjdan bu kanberrebbun kadberre, dja kanhwon kunmakmak nawu djedjenkurrmeng kadberre rowk, nawu karrimimbi dja ngarrku bininj dorrengh nawu birridowerrinj.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Wanjh Ruth biwokyolyolmeng Boaz kore biwokrayekwong, bu bimarneyimeng, “Yirrarnhdurrkmirrin kore nawu ngaye ngardduk bininj kabirrihdurrkmirri, yidjalle yiburnbun bu kabirriyakwon manu manmim ngardduk.”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Wanjh Naomi yimeng, “Wanjh kunmak kunu Ngalkurrng, bu ngurrihdjarrkdurrkmirri daluhdalukdeleng nawu nungan nuye kabirrihmarnedurrkmirri, dja yuwn yire kabbalbubuyika, wardi ngundikebkangbun.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Wanjh Ruth djalkurduyimi kunmekbe munguyh, birrihdjarrkrey daluhdaluk nawu Boaz nuye birrihmarnedurrkmirri, ngaleng dorrengh birrihdjarrkmimmoyhmangi. Wanjh mimyakminj manbu manmim kangeyyo barley, dja mak manbuyika manbu wheat. Ngaleng benehdjalyoy munguyh ngarre ngalbinjmorne.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra