Rute 2

GUP vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kumekbe kore kunred Bethlehem wanjh nakudji bininj di nawu nakukenni duninjh, dja ngeyyoy Boaz. Nungka wanjh namudni Elimelech nawu Naomi ngalengngarre nabininjkobeng.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Bu Ruth dja Naomi benehdi Bethlehem, wanjh Naomi bidjawam ngarre ngalbinjmorne, “Kanmunkewemen ngare kore kabbal kabirrihmang manmim ba ngare ngamoyhmang manbu yikahwi kabirrihbabawon. Kaluk ngangalke bininj nawu minj ngandahme, ngarrurrkmirri ngamoyhmang kore kumunke nuye.” Naomi biwokmey, bimarneyimeng, “Mah wanjh yiray Ngalkurrng.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Wanjh Ruth dolkkang wam kore kabbal, moyhmangi kumunke bedberre bininj nawu ngokko birrihmimmangi, wanjh mungu baldjalwam bebmeng kore Boaz kabbal nuye, nawu Elimelech benemudni.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 — ausente —
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 — ausente —
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 — ausente —
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 — ausente —
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 — ausente —
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 — ausente —
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Bu kunmekbe bekkang bimarneyimeng nawu Boaz, wanjh ngalmekbe daluk barddurrukkurlhdanj mankang kunkeb bolkdoy kurorre, wanjh ngalengmanwali biwokmey, bimarneyimeng, “Njalekah nguddanu kankelkkelkbun, njale ngudda kanhnahnan ngayenu nuk kannan ngawokbuyika?”
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Wanjh nunganwali biwokmey, yimeng, “Ngabekkani ngandimarneyimi birriwern bu nguddakah kunwern bu yihnahnani ngalbinjmorne ke bu doweng nabininjkobeng ke, dja bu yibenbenebawong ngalbadjan dja mak kornkumo, dja mak bininj ke dja kunred ke yibolkbawong, dja yimwam kondanjkunu ngurriraworrinj kore minj korroko bininj yibenkukburrbuyi.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Kaluk ngadjare Yawey nunganwali ngunmarnekurduyime kunmak yiman nguddahbu yihkurduyimi yibenhnahnani bedberre. Dja yimbadwam kore Yawey nawu God ngadberre nawu Israel ngankebmawahmeng, bu ngunnahnan munguyh. Wanjh ngadjare ngunwernhwon kunmakmak bulkkidj duninjh.”
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Wanjh ngalengmanwali biwokmey, yimeng, “Nguddanu wanjh yimak. Bu kunmekbe kanhmarneyime kanhnjilngmarnbun, dja yiman bu yiyime ngaye ngamak. Ngadjare kuhni kandjalmarneyime, dja bonj, ngaye ngaldjalwarre kore yawkyawk ngundimarnedurrkmirri.”
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Bu darnkih birrihngunikenh manme, Boaz bimarneyimeng Ruth, “Yibekkarrimen yimre ba won manme yingun, yiloddjuhke kore kunkalkkid yiman kayime wine rerrih.” Wanjh yerrkang kore kungurrird bedberre nawu manme birrihdjobkeyi kore birrihdurrkmirri, wanjh Boaz balweykang manbu mankerrikenh manmim, bibalwong Ruth. Nguneng manmekbe manmim manbu mankerrikenh, worrkminj, dja yikahwi bawong.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Wanjh nguneng rowk manme dja dolkkang wam yingkihdokmeng kore birrihmimmoyhmangi. Wanjh Boaz benwokrayekwong bininj birrihdjobkeyi manmim, benmarneyimeng, “Ngurribawo ngahli daluk, kamoyhmang manmim kore mandobbokenh kore kayongoyo, dja yuwn ngurridjangnan.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Dja mak ngurribalmarnedurrkdurrkma yikahwi kore mandobbokenbeh, ngurrikurrmekurrmen, kaluk ngalengman kaballe kamoyhmang, dja yuwn ngurriyirrung.”
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Wanjh munguyh djalmimmoyhmangi dja djalwam dungyibmeng, wanjh manbarnem ngarlahngarlhkeng, wanjh mimbarlmeng manwern mandobbokenhkimuk.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 — ausente —
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 — ausente —
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Wanjh Naomi welengyimeng, “Ngadjare Yawey kunmakmak kabiwon. Nahni bininj nawu yingeybom, Boaz, nanu wanjh namud ngad ngarrku darnkih duninjh, mankarre kahyo namekbe nanu nungka wanjh bu karrurrkmirri ngarrku kannahnan warridj. Bu kuhni ngunmarneyimeng ngaburrbun bu Yawey minj kabengmidjdan bu kanberrebbun kadberre, dja kanhwon kunmakmak nawu djedjenkurrmeng kadberre rowk, nawu karrimimbi dja ngarrku bininj dorrengh nawu birridowerrinj.”
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Wanjh Ruth biwokyolyolmeng Boaz kore biwokrayekwong, bu bimarneyimeng, “Yirrarnhdurrkmirrin kore nawu ngaye ngardduk bininj kabirrihdurrkmirri, yidjalle yiburnbun bu kabirriyakwon manu manmim ngardduk.”
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Wanjh Naomi yimeng, “Wanjh kunmak kunu Ngalkurrng, bu ngurrihdjarrkdurrkmirri daluhdalukdeleng nawu nungan nuye kabirrihmarnedurrkmirri, dja yuwn yire kabbalbubuyika, wardi ngundikebkangbun.”
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Wanjh Ruth djalkurduyimi kunmekbe munguyh, birrihdjarrkrey daluhdaluk nawu Boaz nuye birrihmarnedurrkmirri, ngaleng dorrengh birrihdjarrkmimmoyhmangi. Wanjh mimyakminj manbu manmim kangeyyo barley, dja mak manbuyika manbu wheat. Ngaleng benehdjalyoy munguyh ngarre ngalbinjmorne.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra