Rute 2
GUP vs NAA
1 Kumekbe kore kunred Bethlehem wanjh nakudji bininj di nawu nakukenni duninjh, dja ngeyyoy Boaz. Nungka wanjh namudni Elimelech nawu Naomi ngalengngarre nabininjkobeng.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Bu Ruth dja Naomi benehdi Bethlehem, wanjh Naomi bidjawam ngarre ngalbinjmorne, “Kanmunkewemen ngare kore kabbal kabirrihmang manmim ba ngare ngamoyhmang manbu yikahwi kabirrihbabawon. Kaluk ngangalke bininj nawu minj ngandahme, ngarrurrkmirri ngamoyhmang kore kumunke nuye.” Naomi biwokmey, bimarneyimeng, “Mah wanjh yiray Ngalkurrng.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Wanjh Ruth dolkkang wam kore kabbal, moyhmangi kumunke bedberre bininj nawu ngokko birrihmimmangi, wanjh mungu baldjalwam bebmeng kore Boaz kabbal nuye, nawu Elimelech benemudni.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 — ausente —
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 — ausente —
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 — ausente —
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 — ausente —
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 — ausente —
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 — ausente —
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Bu kunmekbe bekkang bimarneyimeng nawu Boaz, wanjh ngalmekbe daluk barddurrukkurlhdanj mankang kunkeb bolkdoy kurorre, wanjh ngalengmanwali biwokmey, bimarneyimeng, “Njalekah nguddanu kankelkkelkbun, njale ngudda kanhnahnan ngayenu nuk kannan ngawokbuyika?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Wanjh nunganwali biwokmey, yimeng, “Ngabekkani ngandimarneyimi birriwern bu nguddakah kunwern bu yihnahnani ngalbinjmorne ke bu doweng nabininjkobeng ke, dja bu yibenbenebawong ngalbadjan dja mak kornkumo, dja mak bininj ke dja kunred ke yibolkbawong, dja yimwam kondanjkunu ngurriraworrinj kore minj korroko bininj yibenkukburrbuyi.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Kaluk ngadjare Yawey nunganwali ngunmarnekurduyime kunmak yiman nguddahbu yihkurduyimi yibenhnahnani bedberre. Dja yimbadwam kore Yawey nawu God ngadberre nawu Israel ngankebmawahmeng, bu ngunnahnan munguyh. Wanjh ngadjare ngunwernhwon kunmakmak bulkkidj duninjh.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Wanjh ngalengmanwali biwokmey, yimeng, “Nguddanu wanjh yimak. Bu kunmekbe kanhmarneyime kanhnjilngmarnbun, dja yiman bu yiyime ngaye ngamak. Ngadjare kuhni kandjalmarneyime, dja bonj, ngaye ngaldjalwarre kore yawkyawk ngundimarnedurrkmirri.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Bu darnkih birrihngunikenh manme, Boaz bimarneyimeng Ruth, “Yibekkarrimen yimre ba won manme yingun, yiloddjuhke kore kunkalkkid yiman kayime wine rerrih.” Wanjh yerrkang kore kungurrird bedberre nawu manme birrihdjobkeyi kore birrihdurrkmirri, wanjh Boaz balweykang manbu mankerrikenh manmim, bibalwong Ruth. Nguneng manmekbe manmim manbu mankerrikenh, worrkminj, dja yikahwi bawong.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Wanjh nguneng rowk manme dja dolkkang wam yingkihdokmeng kore birrihmimmoyhmangi. Wanjh Boaz benwokrayekwong bininj birrihdjobkeyi manmim, benmarneyimeng, “Ngurribawo ngahli daluk, kamoyhmang manmim kore mandobbokenh kore kayongoyo, dja yuwn ngurridjangnan.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Dja mak ngurribalmarnedurrkdurrkma yikahwi kore mandobbokenbeh, ngurrikurrmekurrmen, kaluk ngalengman kaballe kamoyhmang, dja yuwn ngurriyirrung.”
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Wanjh munguyh djalmimmoyhmangi dja djalwam dungyibmeng, wanjh manbarnem ngarlahngarlhkeng, wanjh mimbarlmeng manwern mandobbokenhkimuk.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 — ausente —
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 — ausente —
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Wanjh Naomi welengyimeng, “Ngadjare Yawey kunmakmak kabiwon. Nahni bininj nawu yingeybom, Boaz, nanu wanjh namud ngad ngarrku darnkih duninjh, mankarre kahyo namekbe nanu nungka wanjh bu karrurrkmirri ngarrku kannahnan warridj. Bu kuhni ngunmarneyimeng ngaburrbun bu Yawey minj kabengmidjdan bu kanberrebbun kadberre, dja kanhwon kunmakmak nawu djedjenkurrmeng kadberre rowk, nawu karrimimbi dja ngarrku bininj dorrengh nawu birridowerrinj.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Wanjh Ruth biwokyolyolmeng Boaz kore biwokrayekwong, bu bimarneyimeng, “Yirrarnhdurrkmirrin kore nawu ngaye ngardduk bininj kabirrihdurrkmirri, yidjalle yiburnbun bu kabirriyakwon manu manmim ngardduk.”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Wanjh Naomi yimeng, “Wanjh kunmak kunu Ngalkurrng, bu ngurrihdjarrkdurrkmirri daluhdalukdeleng nawu nungan nuye kabirrihmarnedurrkmirri, dja yuwn yire kabbalbubuyika, wardi ngundikebkangbun.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Wanjh Ruth djalkurduyimi kunmekbe munguyh, birrihdjarrkrey daluhdaluk nawu Boaz nuye birrihmarnedurrkmirri, ngaleng dorrengh birrihdjarrkmimmoyhmangi. Wanjh mimyakminj manbu manmim kangeyyo barley, dja mak manbuyika manbu wheat. Ngaleng benehdjalyoy munguyh ngarre ngalbinjmorne.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?