João 8

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ἰησοῦς δὲ ἐπορεύθηεἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Ὄρθρου δὲπάλινπαρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁλαὸςἤρχετο· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Ἄγουσι δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς αὐτὸν γυναῖκαἐν μοιχείᾳκαταληφθεῖσαν· καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐνμέσῳ,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 λέγουσιν αὐτῷ,πειράζοντες, Διδάσκαλε,αὕτη ἡ γυνὴ κατελήφθη ἐπ᾽αὐτοφόρῳ μοιχευομένη.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Ἐν δὲ τῷ νόμῳΜωσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο τὰς τοιαύταςλιθοβολεῖσθαι· σὺ οὖν τίλέγεις;
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Τοῦτο δὲἔλεγονπειράζοντες αὐτόν, ἵναἔχωσικατηγορεῖν αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας,τῷ δακτύλῳἔγραφεν εἰς τὴν γῆν,μὴ προσποιούμενος.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ὡς δὲ ἐπέμενονἐρωτῶντες αὐτόν,ἀνακύψας εἶπεπρὸς αὐτούς,
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Καὶ πάλινκάτω κύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Οἱ δέ, ἀκούσαντες,καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι,ἐξήρχοντο εἷςκαθ᾽ εἷς, ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶνπρεσβυτέρων· καὶ κατελείφθημόνος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳοὖσα.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς,καὶ μηδένα θεασάμενος πλὴν τῆς γυναικός, εἶπεναὐτῇ,
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, Κύριε. Εἶπεδὲ ὁ Ἰησοῦς,
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Πάλιν οὖναὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων,
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς· ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς,
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 — ausente —
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; ἈπεκρίθηἸησοῦς,
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησενὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖςὁ Ἰησοῦς,
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει,;
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Καὶεἶπεν αὐτοῖς,
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 — ausente —
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ;Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 — ausente —
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Εἶπεν οὖναὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 — ausente —
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ἀπεκρίθησαναὐτῷ, Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν, καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι;
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 — ausente —
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ἀπεκρίθησαν καὶεἶπον αὐτῷ, Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστι. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Εἶπονοὖν αὐτῷ, Ἡμεῖς ἐκ πορνείαςοὐ γεγεννήμεθα· ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν Θεόν.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Εἶπενοὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Ἀπεκρίθησανοὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶεἶπον αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτιΣαμαρείτης εἶ σύ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις;
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς,
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Εἶπονοὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανε καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις,
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ, ὅστις ἀπέθανε; Καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον· τίνα σεαυτὸνσὺ ποιεῖς;
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 — ausente —
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις, καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Εἶπεν αὐτοῖςὁ Ἰησοῦς,
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ᾽ αὐτόν· Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ,διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ παρῆγεν οὕτως.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.