Rute 2

EKA vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naomi bele ekunu nlum ji bo jo lung-e re Boas, á jolo efangene ji jolo mmon elfvvrv, á lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Efung abehng Rut nnenkal a Moab kehm bungu tong Naomi re, <<Nong me n song go emahng arasi, song kpiimi arasi toono nne no lˈtaame re me n toon-e.>>
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Owo á kehm tahme song kehme elkpiimi, jo toono ane ba kpˈkiimi arasi. Ana ejum ba jol me, go egbe ji Boas wo á jo kpiimi arasi, ye ji lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Eji Boas lohngo go Betlehem ba rehng egbe arasi, kehm ba kak ane ba jo kiimi arasi nnyo re, <<Nong Jehova jol a nahne.>>
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Boas kehm bahbe ntubesi abakiimi arasi re, <<Mmon no nkal noa no nyehne wo?>>
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Ntubesi noo kehm-e faange re, <<Ye wo li ngbahme nyi lohng go Moab, no toono Naomi ba.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Á tong-r efungfu bia re, <Titi, yak-m wahn me n kpiimi arasi toon-n, wahn ji kpˈlimi eltum. Yeblim eltum gbalee bomo efungfu rehng anv, sehngem re, yeb re mmokv ntiil go mmobkpatahk.>>>
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Boas kehm tongo Rut re, <<Wuung-m atung mmon ewame, jol a, wo jo kpiimi arasi, ka je go egbe ajehng ajehng jehko. Jo jen toono anebkal, bo ji li alokeltum ebame.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Jo nyehn ana abalimeltum kpˈkiimi asongo, wo jo toono abonse nkal. Me n tong ajangkun re bo kˈlim ntong a na. Ngare anyehng anyehng nyi alahb lˈkor-a, song wo alahb go etu, ma bo ma tuk.>>
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Rut kehm soro gong esamahr go ndi, kehm bungu re, <<Nˈnan m ma-a fili ndon, a ma fere lim nnoobo ana nyia ka-m, ga me njenne nyi?>>
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boas kehm-e faange re, <<Bo ma-m tong kpee bada anoobo nsol nya a ma lim ka nnyehn nlum wa, bomo ngare nyi nlum ewa kpo no, ana a ma yake nso, a nne, go ejahbe eja kpee ba lene go ellong ane ba a ki nyi bo.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Nong, Jehova tuur-a, nong Jehova ye ji li Esowo bi Isreel, ye ji a ma ba woom-e go elwo tuur-a sahb gbˈgbal ana a ma lim.>>
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Rut kehm faange re, <<Nsoo nong me n soro asi jo bel nnoobo go ega esamahr, a ma-m kak eltim, go anoobo alum nya a ma bung a nlokeltum ewa, jol eji n ki bˈbik ana nlokeltum nnenkal ewa na awohng.>>
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Ngara nsol alehke, Boas kehm bungu tong-e re, <<Mehl ba ga, ba ko ebred, wo tv go abehne.>>Eji Rut ji go ellong abakiimi arasi, Boas ba ka-e nkohl nyi bo ma wo, á li wohngo sa erik.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Eji Rut kpe feere song kehme arasi kpiimi, Boas kehm tongo ajangkun re, <<Afi jolo re á kpiimi na yel go abim arasi, kana ye gbiingi.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Fuumu na re wahn jo yehke go ebim tuubu go nkpe jo bum-e á jo ba fohko, kana ye sahde.>>
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Rut kpiimi arasi nyao tete rehng elgung. Eji á ba ruumu akpiimi kpiimi arasi nyao nya bo kpo lung re bali, ruru ejum ngbojok.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Á solo tahm a nya go etahk, nnyehn nlum kehm ba nyehn elkohn arasi nya á kpiimi no. Á tob ko erik nsol alehke nyi á li wohngo sa erik, song ka nnyehn nlum go etahk.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Naomi, nnyehn nlum kehm-e bahbe re, <<Nyaa a kpiimi gan lela? Gan wo a limi eltum? Elfuulu bahke jolo ka nne no ma-a nyehn ndon kak-a ebo!>> Rut kehm tongo nnyehn nlum kpee bada nne no á kpˈlimi eltum go ege egbe. Rut bungu tong-e re, <<Nne no n limi eltum go ege egbe lela, bo kpo lung-e re Boas.>>
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Naomi kehm bungu tong Rut nkala mmon ewe re, <<Nong Jehova fuul-e! Á ka tiki yake eltibi nnoobo eljini ene a ane ba li go elkpin, a ba ma kpo. Nnenlum noa li nne no li nnea nnahb ewahre, ye wo li nlehkelkv go egahre ebangenahb.>>
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Rut nnenkala Moab kehm bungu re, <<Á tob tong-m re, <Me n kpe feere jo song lim eltum a alokeltum ebe tete eltum arasi nio mal.>>>
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Naomi kehm bungu tong Rut, nkal mmon ewe re, <<Mmon ewame, bahke nobo sehng ka-a re wo jo song toono agbahme nya li alokeltum ebe, tib a lˈje go egbe jindiki, bo bahk-a ma lim ebi ejum.>>
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Ano wo Rut jo toono agbahme nya jo loko Boas jo lim eltum arasi nya bo kpo lung bali, a nya bo kpo lung re wid tete mal. Rut tiki lene eji nnyehn nlum.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra