Rute 2
EKA vs NAA
1 Naomi bele ekunu nlum ji bo jo lung-e re Boas, á jolo efangene ji jolo mmon elfvvrv, á lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Efung abehng Rut nnenkal a Moab kehm bungu tong Naomi re, <<Nong me n song go emahng arasi, song kpiimi arasi toono nne no lˈtaame re me n toon-e.>>
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Owo á kehm tahme song kehme elkpiimi, jo toono ane ba kpˈkiimi arasi. Ana ejum ba jol me, go egbe ji Boas wo á jo kpiimi arasi, ye ji lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Eji Boas lohngo go Betlehem ba rehng egbe arasi, kehm ba kak ane ba jo kiimi arasi nnyo re, <<Nong Jehova jol a nahne.>>
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Boas kehm bahbe ntubesi abakiimi arasi re, <<Mmon no nkal noa no nyehne wo?>>
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Ntubesi noo kehm-e faange re, <<Ye wo li ngbahme nyi lohng go Moab, no toono Naomi ba.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Á tong-r efungfu bia re, <Titi, yak-m wahn me n kpiimi arasi toon-n, wahn ji kpˈlimi eltum. Yeblim eltum gbalee bomo efungfu rehng anv, sehngem re, yeb re mmokv ntiil go mmobkpatahk.>>>
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Boas kehm tongo Rut re, <<Wuung-m atung mmon ewame, jol a, wo jo kpiimi arasi, ka je go egbe ajehng ajehng jehko. Jo jen toono anebkal, bo ji li alokeltum ebame.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Jo nyehn ana abalimeltum kpˈkiimi asongo, wo jo toono abonse nkal. Me n tong ajangkun re bo kˈlim ntong a na. Ngare anyehng anyehng nyi alahb lˈkor-a, song wo alahb go etu, ma bo ma tuk.>>
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Rut kehm soro gong esamahr go ndi, kehm bungu re, <<Nˈnan m ma-a fili ndon, a ma fere lim nnoobo ana nyia ka-m, ga me njenne nyi?>>
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Boas kehm-e faange re, <<Bo ma-m tong kpee bada anoobo nsol nya a ma lim ka nnyehn nlum wa, bomo ngare nyi nlum ewa kpo no, ana a ma yake nso, a nne, go ejahbe eja kpee ba lene go ellong ane ba a ki nyi bo.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Nong, Jehova tuur-a, nong Jehova ye ji li Esowo bi Isreel, ye ji a ma ba woom-e go elwo tuur-a sahb gbˈgbal ana a ma lim.>>
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Rut kehm faange re, <<Nsoo nong me n soro asi jo bel nnoobo go ega esamahr, a ma-m kak eltim, go anoobo alum nya a ma bung a nlokeltum ewa, jol eji n ki bˈbik ana nlokeltum nnenkal ewa na awohng.>>
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Ngara nsol alehke, Boas kehm bungu tong-e re, <<Mehl ba ga, ba ko ebred, wo tv go abehne.>>Eji Rut ji go ellong abakiimi arasi, Boas ba ka-e nkohl nyi bo ma wo, á li wohngo sa erik.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Eji Rut kpe feere song kehme arasi kpiimi, Boas kehm tongo ajangkun re, <<Afi jolo re á kpiimi na yel go abim arasi, kana ye gbiingi.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Fuumu na re wahn jo yehke go ebim tuubu go nkpe jo bum-e á jo ba fohko, kana ye sahde.>>
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Rut kpiimi arasi nyao tete rehng elgung. Eji á ba ruumu akpiimi kpiimi arasi nyao nya bo kpo lung re bali, ruru ejum ngbojok.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Á solo tahm a nya go etahk, nnyehn nlum kehm ba nyehn elkohn arasi nya á kpiimi no. Á tob ko erik nsol alehke nyi á li wohngo sa erik, song ka nnyehn nlum go etahk.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Naomi, nnyehn nlum kehm-e bahbe re, <<Nyaa a kpiimi gan lela? Gan wo a limi eltum? Elfuulu bahke jolo ka nne no ma-a nyehn ndon kak-a ebo!>> Rut kehm tongo nnyehn nlum kpee bada nne no á kpˈlimi eltum go ege egbe. Rut bungu tong-e re, <<Nne no n limi eltum go ege egbe lela, bo kpo lung-e re Boas.>>
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Naomi kehm bungu tong Rut nkala mmon ewe re, <<Nong Jehova fuul-e! Á ka tiki yake eltibi nnoobo eljini ene a ane ba li go elkpin, a ba ma kpo. Nnenlum noa li nne no li nnea nnahb ewahre, ye wo li nlehkelkv go egahre ebangenahb.>>
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rut nnenkala Moab kehm bungu re, <<Á tob tong-m re, <Me n kpe feere jo song lim eltum a alokeltum ebe tete eltum arasi nio mal.>>>
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Naomi kehm bungu tong Rut, nkal mmon ewe re, <<Mmon ewame, bahke nobo sehng ka-a re wo jo song toono agbahme nya li alokeltum ebe, tib a lˈje go egbe jindiki, bo bahk-a ma lim ebi ejum.>>
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ano wo Rut jo toono agbahme nya jo loko Boas jo lim eltum arasi nya bo kpo lung bali, a nya bo kpo lung re wid tete mal. Rut tiki lene eji nnyehn nlum.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?