Rute 1
EKA vs NTLH
1 Ngare nyi abalamalam jo fili adi, njal jolo go ndi nyi Isreel. Nne awohng jolo go no lohng go Betlehem ji jolo go Juda, a nkal ewe, a abon ebe ba nlum na abal. Bo mehle tahm re bo song lene mmongare ntiil go ejahbe ji Moab.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Nne noo bo jo lung-e re Elimelek, nkal ewe bo jo lung-e re Naomi. Abon ebo ba nlum bo jo lungu bo re, Malon, a Kilion. Bo lohng go nnahb nyi Efrat, bo lene o Betlehem ji Juda. Bo mehle song lene go Moab.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Owo Elimelek nluma Naomi kehm ba kpo, Naomi kehm ba sa, a abon abal ebe ba nlum.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Abon baa kehm ba ko anebkal Moab go elbal, nnenkal noko bo jo lung-e re Opa, noko Rut. Eji bo ma kang o ejum nnya ewubu,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 abon abal ebe, Malon abola Kilion tob ba kpo, Naomi ba sa ntahngtahng, nlum limm, abon limm.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Eji Naomi wuku go Moab re Jehova ebtob ane ebe ka bo nsol alehke, á kehm toobo ebjing a akal abon ebe re bo feere kehnge go ege ejahbe.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Á kehm mehle a akal abon ebe bao na abal go edi ji á jolo no asongo mbang mbang nyi li asongo go ndi nyi Juda.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Owo Naomi kehm bungu tong akal abon bao na abal re, <<Feeren, wahn song kehnge goji babnne ejahne. Nong, Jehova tib-n ndon enye ana ḿ ma tib ane ba ma kpo, a me.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Nong Jehova lim eji wahn lˈbel alum ba ḿ bahke bale, fere ji go egahna ntahk soom.>> Á kehm soro bingi bo, bo lingi wahre wahre,
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 bo kehm bungu tong-e re, <<E bahk-a toono rehng goji ane eba.>>
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Naomi kehm bungu re, <<Feeren kehnge abon ebame. Jenji wahnge ḿ bahk-m toono? Anv, m bahk kpe jel na abon ba nluma, bo ji bahke ba jol alum ebahna?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Feeren kehnge abon ebame; me n kul sehng re me n kpe bel nlum nondiki. Li re kpe li nyi m bahke koko nlum, n kehm ba bel nlum lela, kehm ba jel abon ba nlum,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 anv, ḿ bahke siki bo tete bo gbala? Ḿ bahke siki, nlum awohng awohng ń nehm ko tib esi eboa? Eˈee abon ebame. Egame wo ga bib sehnge egahne, tibre ebo bi Jehova bia a, kpˈnoko a name.>>
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Eji bo kpe wuk jia, bo kpe kehme ellingi. Opa kehm bingi nnyehn nlum kehm feere eje. Wo Rut feerem, á sa a nnyehn nlum.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Naomi kehm bungu tong Rut re, <<Nyehne, nfahbwa ebfeere goji ane ebe. Á tob fi song toono asowo ebo. Toon-e wo song kehnge.>>
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Rut kehm-e faange re, <<Kam-a kpe kpanne re me n yak-a, afi me ki-a kpe toono. Edi ajehng ajehng ji a fi no, m bahke tob ba, edi ji a bahke jolo, m bahke tob jol o. Ane eba bahke jolo ane ebame, Esowo eba bahke tob jol Esowo ebame.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Edi ji a lˈkpo, owo m bahke tob kpo, bo bahke tob kpa-m kak o. Nong Jehova demm-m, n lˈfere yak-a abo, tohko jol ano elkv ni ni bahk-r yaame.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Eji Naomi lohko seb kahn re Rut ebyehke ntir enye re á bahk-e toono, á we kpeem kpanne re á feere.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Bo anebkal abal abal kehm soro asi asongo, tete bo ba rehng go Betlehem, eji bo rehnge go Betlehem ejahbe kpee kehm mehle a eyebatahng tib esi ebo. Anebkal kehm kehme elbahbe re, <<Lohko li re Naomi woa?>>
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Á kehm tongo bo re, <<Kama wahn kpe lung re, Naomi. Jo lung-m wahn re, Mara, tibre Esowo bi Gbale Sehng eblim elkpin ebsab aname.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Eji m mehle a tahm, n tahme a ane ebame kpee, anv, Jehova ebfeere a name abo abo. Nˈnan ń kp-m lungu re Naomi? Esowo bi Gbale Sehng bi ma-m lim jia, ye wo ma rod akanya nyaa ba nyed-m.>>
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Ana wo Naomi feere go Moab kehnge go Betlehem a Rut, nnenkal a Moab, nkala mmon ewe no toon-e no ba rehng go Betlehem. Jolo ngare nyi bo ma kehme arasi nya bo kpo lung re bali kiimi.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?