Rute 1
EKA vs NAA
1 Ngare nyi abalamalam jo fili adi, njal jolo go ndi nyi Isreel. Nne awohng jolo go no lohng go Betlehem ji jolo go Juda, a nkal ewe, a abon ebe ba nlum na abal. Bo mehle tahm re bo song lene mmongare ntiil go ejahbe ji Moab.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Nne noo bo jo lung-e re Elimelek, nkal ewe bo jo lung-e re Naomi. Abon ebo ba nlum bo jo lungu bo re, Malon, a Kilion. Bo lohng go nnahb nyi Efrat, bo lene o Betlehem ji Juda. Bo mehle song lene go Moab.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Owo Elimelek nluma Naomi kehm ba kpo, Naomi kehm ba sa, a abon abal ebe ba nlum.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Abon baa kehm ba ko anebkal Moab go elbal, nnenkal noko bo jo lung-e re Opa, noko Rut. Eji bo ma kang o ejum nnya ewubu,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 abon abal ebe, Malon abola Kilion tob ba kpo, Naomi ba sa ntahngtahng, nlum limm, abon limm.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Eji Naomi wuku go Moab re Jehova ebtob ane ebe ka bo nsol alehke, á kehm toobo ebjing a akal abon ebe re bo feere kehnge go ege ejahbe.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Á kehm mehle a akal abon ebe bao na abal go edi ji á jolo no asongo mbang mbang nyi li asongo go ndi nyi Juda.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Owo Naomi kehm bungu tong akal abon bao na abal re, <<Feeren, wahn song kehnge goji babnne ejahne. Nong, Jehova tib-n ndon enye ana ḿ ma tib ane ba ma kpo, a me.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Nong Jehova lim eji wahn lˈbel alum ba ḿ bahke bale, fere ji go egahna ntahk soom.>> Á kehm soro bingi bo, bo lingi wahre wahre,
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 bo kehm bungu tong-e re, <<E bahk-a toono rehng goji ane eba.>>
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Naomi kehm bungu re, <<Feeren kehnge abon ebame. Jenji wahnge ḿ bahk-m toono? Anv, m bahk kpe jel na abon ba nluma, bo ji bahke ba jol alum ebahna?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Feeren kehnge abon ebame; me n kul sehng re me n kpe bel nlum nondiki. Li re kpe li nyi m bahke koko nlum, n kehm ba bel nlum lela, kehm ba jel abon ba nlum,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 anv, ḿ bahke siki bo tete bo gbala? Ḿ bahke siki, nlum awohng awohng ń nehm ko tib esi eboa? Eˈee abon ebame. Egame wo ga bib sehnge egahne, tibre ebo bi Jehova bia a, kpˈnoko a name.>>
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Eji bo kpe wuk jia, bo kpe kehme ellingi. Opa kehm bingi nnyehn nlum kehm feere eje. Wo Rut feerem, á sa a nnyehn nlum.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi kehm bungu tong Rut re, <<Nyehne, nfahbwa ebfeere goji ane ebe. Á tob fi song toono asowo ebo. Toon-e wo song kehnge.>>
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Rut kehm-e faange re, <<Kam-a kpe kpanne re me n yak-a, afi me ki-a kpe toono. Edi ajehng ajehng ji a fi no, m bahke tob ba, edi ji a bahke jolo, m bahke tob jol o. Ane eba bahke jolo ane ebame, Esowo eba bahke tob jol Esowo ebame.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Edi ji a lˈkpo, owo m bahke tob kpo, bo bahke tob kpa-m kak o. Nong Jehova demm-m, n lˈfere yak-a abo, tohko jol ano elkv ni ni bahk-r yaame.
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Eji Naomi lohko seb kahn re Rut ebyehke ntir enye re á bahk-e toono, á we kpeem kpanne re á feere.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Bo anebkal abal abal kehm soro asi asongo, tete bo ba rehng go Betlehem, eji bo rehnge go Betlehem ejahbe kpee kehm mehle a eyebatahng tib esi ebo. Anebkal kehm kehme elbahbe re, <<Lohko li re Naomi woa?>>
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Á kehm tongo bo re, <<Kama wahn kpe lung re, Naomi. Jo lung-m wahn re, Mara, tibre Esowo bi Gbale Sehng eblim elkpin ebsab aname.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Eji m mehle a tahm, n tahme a ane ebame kpee, anv, Jehova ebfeere a name abo abo. Nˈnan ń kp-m lungu re Naomi? Esowo bi Gbale Sehng bi ma-m lim jia, ye wo ma rod akanya nyaa ba nyed-m.>>
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Ana wo Naomi feere go Moab kehnge go Betlehem a Rut, nnenkal a Moab, nkala mmon ewe no toon-e no ba rehng go Betlehem. Jolo ngare nyi bo ma kehme arasi nya bo kpo lung re bali kiimi.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?